Νέος κύκλος επιθετικής ρητορικής κατά της Ελλάδας καταγράφεται στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, με επίκεντρο αυτή τη φορά την αμυντική θωράκιση των νησιών του Αιγαίου και τη συνεργασία της Αθήνας με το Ισραήλ στον τομέα των εξοπλισμών.

Σε τηλεοπτικές παρεμβάσεις που μετέφερε ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη, Μανώλης Κωστίδης, Τούρκοι σχολιαστές επανέφεραν τη γνωστή θεωρία περί «στρατιωτικοποίησης» των ελληνικών νησιών, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να κάνουν λόγο για δυνατότητα καταστροφής ελληνικών αμυντικών εγκαταστάσεων με drones, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και βόμβες.

Η δημοσιογράφος Μπουσρά Αρσλαντάς υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να μετατρέψει τα νησιά σε «φρούρια», συνδέοντας τις ελληνικές αμυντικές κινήσεις με εξοπλισμό ισραηλινής προέλευσης. Η ίδια αναφέρθηκε στην κατασκευή ή αξιοποίηση υπόγειων αμυντικών δομών, θέτοντας το ερώτημα εάν η Αθήνα προετοιμάζεται ειδικά απέναντι στην Τουρκία.

Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται στη διαχρονική τουρκική προσπάθεια να εμφανίζεται η ελληνική αμυντική παρουσία στο Αιγαίο ως επιθετική ενέργεια. Πρόκειται για αφήγημα που αγνοεί το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει απέναντί της μια χώρα με ισχυρή στρατιωτική παρουσία στα μικρασιατικά παράλια, αποβατικές δυνατότητες και επανειλημμένες απειλές για χρήση βίας.

Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η ακαδημαϊκός Φατμά Γεσιλκούς, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Οσμανίγιε. Η ίδια υποστήριξε ότι πίσω από την ενίσχυση των ελληνικών νησιών βρίσκεται «αναμφίβολα» η Τουρκία και επανέφερε το πάγιο αίτημα της Άγκυρας για αποστρατιωτικοποίηση στο Αιγαίο.

Η Γεσιλκούς επικαλέστηκε τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συνθήκη των Παρισίων, εστιάζοντας ειδικά στο άρθρο 14 της δεύτερης. Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη διάταξη δεν επιτρέπει τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού στα νησιά που καλύπτει η συνθήκη.

Ωστόσο, η επίκληση των διεθνών συνθηκών αποτελεί σταθερό μέρος της τουρκικής επιχειρηματολογίας και επανέρχεται κάθε φορά που η Άγκυρα θέλει να ασκήσει πολιτική πίεση για την ελληνική άμυνα στο Αιγαίο. Η τουρκική πλευρά επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να συνδέσει την κυριαρχία των νησιών με την αποστρατιωτικοποίηση, αμφισβητώντας στην πράξη το ισχύον καθεστώς.

Η ρητορική έγινε ακόμη πιο επιθετική σε τηλεοπτική συζήτηση με τίτλο: «Η Ελλάδα θάβει όπλα στα νησιά – Η Τουρκία μπορεί να τα καταστρέψει».

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ, Αλί Φουάτ Γκιόκτσε, υποστήριξε ότι η μικρή απόσταση αρκετών ελληνικών νησιών από τις τουρκικές ακτές καθιστά περιττή τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Κατά τον ίδιο, η Τουρκία διαθέτει drones, οπλισμένα SİHA και άλλα οπλικά μέσα που μπορούν να πλήξουν στρατιωτικές υποδομές στα νησιά.

«Λέγεται ότι αυτά τα όπλα τους είναι θαμμένα κάτω από το έδαφος. Εμείς διαθέτουμε βόμβες, όπως η Gazap, καθώς και τις σειρές Hayalet 1 και Hayalet 2», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς ανάλυση στρατιωτικών δυνατοτήτων. Συνιστούν ευθεία απειλητική αναφορά εναντίον ελληνικού εδάφους και εντάσσονται σε μια ευρύτερη τακτική ψυχολογικής πίεσης απέναντι στην Αθήνα.

Ο Γκιόκτσε προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα. Παρότι υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ουσιαστική απειλή για την Τουρκία, κατηγόρησε την ελληνική διπλωματία ότι προσπαθεί να περιορίσει την τουρκική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια.

Παράλληλα, επανέλαβε τη θεωρία ότι η Ελλάδα επιχειρεί να ασκήσει κυριαρχία σε νησιά που, κατά την τουρκική άποψη, «δεν της ανήκουν». Πρόκειται για θέση που ξεπερνά ακόμη και το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης και αγγίζει ευθέως την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα είναι σαφής: η Άγκυρα επιχειρεί να παρουσιάσει την ελληνική αμυντική προετοιμασία ως απειλή, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει τη δική της στρατιωτική ισχύ ως μέσο επιβολής και αποτροπής.

Στο ίδιο ενημερωτικό περιβάλλον, τουρκικά μέσα έδωσαν έμφαση και σε εκδηλώσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη με αναφορές στην οθωμανική κληρονομιά. Συναυλίες στο Σεράγεβο και το Μόσταρ, με ομάδες ντυμένες με ενδυμασίες της οθωμανικής περιόδου και των γενιτσάρων, προβλήθηκαν ως υπενθύμιση της ιστορικής παρουσίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια.

Η ταυτόχρονη προβολή στρατιωτικής ισχύος απέναντι στην Ελλάδα και πολιτιστικής επιρροής στα Βαλκάνια αποτυπώνει δύο παράλληλους άξονες της τουρκικής πολιτικής: πίεση στην Ανατολική Μεσόγειο και διατήρηση ιστορικού αποτυπώματος στην ευρύτερη βαλκανική περιοχή.

Τουρκία Ελλάδα