Οι ομαλές και εύκολες συνθήκες δεν αποτελούν την απαραίτητη για τον έρωτα προϋπόθεση, ώστε να μπορέσει να εκφράσει την παθολογία του. Γιατί αυτό είναι ο έρωτας: Η  μεγάλη ευκαιρία, ώστε ελεύθερα να μπορέσει ο καθένας να εκφράσει την παθολογία του, δηλαδή το πάθος, τη σύγκρουση, τη διεκδίκηση, και στις περιπτώσεις του ακραίου έρωτα την αυτοκαταστροφή. Αυτή όμως είναι και η μαγεία του. Διεγείρει με τέτοιο τρόπο τις αισθήσεις και όλα τα κέντρα της ανθρώπινης ύπαρξης, με έναν και απώτερο σκοπό: την εξύψωση. Ο Έρωτας ωθεί το άτομο να κινείται ανάμεσα στα δύο άκρα: Μεταξύ Κόλασης και Παράδεισου. Έχει ένα μοναδικό τρόπο να σε ωθεί στο να μην αναγνωρίζεις τον εαυτό σου έξω από το αντικείμενο του πόθου σου. Δημιουργεί τέτοιον εθισμό, που στις περισσότερες περιπτώσεις η κατάληξη δε φτάνει στο προσδοκώμενο «Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα».

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ