Η σύγχρονη πραγματικότητα της ελληνικής αγοράς εργασίας παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η χώρα μας φαίνεται να διαθέτει ένα σημαντικό κεφάλαιο ανθρώπινου δυναμικού με εξειδικευμένες γνώσεις στις τεχνολογίες αιχμής, το οποίο όμως παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητο. Από την άλλη, οι δομές της εγχώριας οικονομίας δεν έχουν ακόμη καταφέρει να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την πλήρη απορρόφηση αυτών των επιστημόνων.

Αυτή η δυσαναλογία ανάμεσα στην υψηλή προσφορά δεξιοτήτων τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) και την περιορισμένη ζήτηση από τις επιχειρήσεις αναδεικνύει τις δομικές αδυναμίες της μετάβασης της Ελλάδας στην ψηφιακή εποχή. Το ζήτημα δεν είναι πλέον η έλλειψη γνώσης, αλλά η ικανότητα της αγοράς να «μεταφράσει» αυτή τη γνώση σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες που θα ενισχύσουν την εθνική ανταγωνιστικότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια στο athensmagazine.gr

LIFE