Γράφει ο Παύλος Παπαδημητρίου.

Κανονικά έπρεπε να γράψω για την 25άδα του Σάντος (και για τα ...μαγικά που έκανε στη θέση του τερματοφύλακα), αλλά ...λοξοδρόμησα.

Τα πήρα κρανίο πάλι. Κατ' αρχήν εκνευρίστηκα μ' αυτούς τους γελοίους παπάρες που θεώρησαν ιερό καθήκον τους να τα κάνουν πάλι μπάχαλο. Πήγαν τα καλόπαιδα (το Α με Ω) κι έστησαν καρτέρι στο πούλμαν του Παναθηναϊκού. Είχαν και κάτι ωραία κοτρόνια μαζί τους και το εμετικό τους πάρτι άρχισε. Και καλά όλα τ' άλλα.

Αυτό για το οποίο πραγματικά απορώ είναι πως θα ένιωθαν αν αυτή την ώρα ο Περπέρογλου είχε χάσει το μάτι του. Και για να το πω κι αλλιώς, αναρωτιέμαι: Θα ένιωθαν κάτι; Θα ένιωθαν κάτι αν ένας αθλητής στα καλύτερά του χρόνια έχανε το φως του; Ή απλά θα προγραμμάτιζαν την επόμενη επίθεση; Και σας βεβαιώνω ότι το ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ θα έγραφα για οποιουσδήποτε θα επιχειρούσαν τέτοιου είδους επιθέσεις.

Κατά δεύτερο λόγο εκνευρίστηκα με τον Μπιτσαξή. Εκεί που ήταν κλεισμένος στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και δεν τον θυμόταν ούτε η μάνα που τον γέννησε, εμφανίστηκε για να αναβάλλει το παιχνίδι, προσφέροντας τις υπηρεσίες του... στον ελληνικό αθλητισμό. Άσε μας αδελφέ στην ησυχία μας. Λες κι έχουμε την όρεξή σου.

Άσχετα με τον... κάτι σαν ΓΓΑ, εκνευρίστηκα και με όλους αυτούς που πίστευαν ότι θα ήταν δυνατόν να γίνει το ματς με δυο παίκτες να τρέχουν στο νοσοκομείο. Και δε με νοιάζει πόσοι αποθεώνουν τον Ομπράντοβιτς, αλλά εφόσον το ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο ο κόουτς ήθελε να γίνει το ματς (!!!!!) είναι αληθές, έχω να πω ότι τέτοιου είδους απόψεις δεν είναι απλά επικίνδυνες, αλλά... για τα μπάζα.

Για την αστυνομία που υποτίθεται ότι είχε αναλάβει την ασφαλή μετάβαση του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ και δεν πήρε πάλι χαμπάρι, δεν έχω να πω ότι εκνευρίστηκα, γιατί θα 'χανα τα λόγια μου. Το αφήνω λοιπόν.

Πάνω απ' όλα όμως εκνευρίστηκα με όλη αυτή τη μαλακία, γιατί χάλασε το βράδυ μου! Πώς να σας το πω ρε παιδιά, είχα κανονίσει να μαζευτούμε με τους φίλους μου να δούμε το μπάσκετ με σουβλάκια και μπύρες και γίναμε άνω κάτω. Τηλεφωνα παρατηλεφωνα και τελικά ακύρωση κι ο καθένας στο κουτί του.

Γι' αυτό τα παίρνω πάνω απ' όλα, γιατί όλο αυτό το γελοίο σύστημα στο οποίο φαίνεται να επικρατούν αλήτες, καραγκιόζηδες και ανεγκέφαλοι, μας χαλάει τα βράδυα μας και μας στερεί τη χαρά του παιχνιδιού και της παρέας. Γιατί αυτό θα ήταν ο πρώτος τελικός (κι όλοι οι υπόλοιποι) που είναι στον αέρα. Παιχνίδια και παρέα. Πώς το λεγε ο Κωνσταντάρας; «Άντε να χαθείτε ρεμάλια». Και ανίκανοι προσθέτω εγώ...

Πηγή: pamesports.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός