Γράφει ο Παναγιώτης Περπερίδης.

Το έκανε μάλιστα με σχετική άνεση. Αναρωτιέμαι το εξής: Από την στιγμή που η ομάδα του Ίβκοβιτς νίκησε τον Παναθηναϊκό έχοντας τραυματία τον Λο, σε κάποιο άλλο γήπεδο τον Σπανούλη, για μια ολόκληρη περίοδο εξουδετερωμένο με 4 φάουλ τον Μάντζαρη, πώς θα γίνει να χάσει παιχνίδι (ειδικά) στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας; Ο καταπλητικός Πρίντεζης με τον άπιαστο Παπανικολάου έδωσαν το πρώτο σύνθημα. Όμως στο ΣΕΦ δε νίκησαν πρόσωπα. Νίκησε η ομάδα. Με τρομακτική ενέργεια σάρωσαν τον Παναθηναϊκό στα ριμπάουντ, τον εξαφάνισαν στην περιφέρεια , διέλυσαν όλα τα πλεονεκτήματα που προέκυπταν από τις αλλαγές μαρκατισμάτων, εξολόθρευσαν το κορυφαίο pick and roll (κάποτε) της Ευρώπης. Και πώς να χάσει;

Από την άλλη ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να περιμένει καλύτερη τύχη, όταν μονοδιάστατα τροφοδοτεί τον ψηλό στο ζωγραφιστό, κάτι που απέδωσε μόνο στην πρώτη περίοδο του ματς. Όταν ηγέτης σου στο σκοράρισμα είναι ο γενικώς ράθυμος Βουγιούκας, δεν γίνεται να περιμένεις πολύ καλύτερη τύχη. Κατά τα λοιπά, από τα γκαρντ μέχρι τον πάουερ φόργουορντ (και αυτό αφορά σε όλους) ήταν μετριότατος.

Ο Καλάθης εκτός τόπου και χρόνου, ο Διαμαντίδης χλιαρός, ο Σμιθ κι ο Σάτο άστα να πάνε, ο Καϊμακόγλου μακρυά από τον καλό του εαυτό κι ο Μπατιστ κουρασμένος κι εξουδετερωμένος. No energy at all. Αναιμικός ο Παναθηναϊκός, έμοιαζε πάντα μια ταχύτητα πιο κάτω. Στον αέρα έχασε όλες τις μάχες, στη γη έπαιζε... ''στούκες'', ενώ έβγαινε πολύ συχνά με ασύλληπτα πλεονεκτήματα. Η εικόνα των πράσινων ήταν απρόσμενα κακή κι αν ο Ολυμπιακός ήταν πλήρης (με υγιή τον Λο και τον Σπανούλη να υπάρχει στο παιχνίδι) νομίζω ότι η διαφορά θα είχε πάει στο... Θεό. Όσοι δεν είδατε το ματς μη γελιέστε από το σκορ, γιατί στην πραγματικότητα οι πρωταθλητές Ευρώπης δεν απειλήθηκαν ποτέ επί της ουσίας.

Είμαι σίγουρος ότι ο Ομπράντοβιτς απόψε έφτασε σε τέτοιο σημείο απόγνωσης, που πολύ άνετα θα καλούσε τον Αλβέρτη να βάλει σορτσάκι και φανέλα, μπας και υπάρξει κάποιος άνθρωπος να βάλει κανένα σουτ από την περιφέρεια. Καλό το in the paint, αλλά δεν φτάνει. Πόσος Βουγιούκας πια;

Όποιος εντοπίσει την ήττα του Παναθηναϊκού στην χαμηλότατη πτήση του Διαμαντίδη, είτε κάνει λάθος, είτε αποδέχεται ότι ο Ολυμπιακός είναι καλύτερη ΟΜΑΔΑ. Γιατί; Διότι και ο Ολυμπιακός είχε απίστευτα κακό τον Σπανούλη (θεωρητικώς ηγέτη του) κι όμως αυτό δεν άλλαξε κάτι στα δεδομένα του αγώνα. Ο Διαμαντίδης μάλιστα δεν ήταν τόσο κακός, όσο ο V-Span, που στην κυριολεξία... δεν υπήρξε.

Αυτό μάλιστα θα είναι ένα σημαντικό ζητούμενο για το επόμενο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, αλλά και για τη συνέχεια της σειράς. Μπορεί ο Παπανικολάου και ο Πρίντεζης να έχουν πάρει τα κλειδιά της ομάδας, μπορεί όλοι οι υπόλοιποι να βγάζουν φωτιές, όμως η περιφέρεια των ερυθρόλευκων προφανώς χρειάζεται κάτι παραπάνω για να σταθεί όρθια στη συνέχεια. Το αποψινό σκηνικό (με τον Παναθηναϊκό σε κίνηση super slow) δε νομίζω ότι μπορεί να επαναληφθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό. Σε κανονικές συνθήκες λοιπόν, ο Ολυμπιακός δεν θα μπορέσει να σταθεί χωρίς τον Βασίλη.

Οι πράσινοι πρέπει να ανασυνταχθούν πολύ γρήγορα, διότι αν κάνουν γκέλα στο ΟΑΚΑ, τότε η σεμνή τελετή θα έχει λάβει τέλος. Φαβορί της σειράς πλέον είναι ξεκάθαρα ο Ολυμπιακός και επιμένω ότι το σημαντικό παιχνίδι των τελικών ήταν το πρώτο. Δεν θα κάνω τη στέψη τόσο νωρίς, αλλά με βάση την αποψινή εικόνα (για να είμαι ειλικρινής) δεν βλέπω πως ο Παναθηναϊκός θα μπορέσει να σπάσει την έδρα του αντιπάλου του.

Είναι καθαρό ότι στην παρούσα φάση ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλύτερος, με περισσότερη ενέργεια, πιο δυνατά πόδια, πιο φρέσκα πνευμόνια και ψυχολογία στο Θεό. Δεν πήρε τυχαία την Ευρωλίγκα. Δεν έριξε τυχαία στο καναβάτσο την ΤΣΣΚΑ.

Ο δεύτερος τελικός είναι μια χρυσή ευκαιρία για τον Ολυμπιακό κι ένα παιχνίδι ζωής ή θανάτου για τον Παναθηναϊκό. Με την ορμή τους οι ερυθρόλευκοι μπορούν να πνίξουν τους πράσινους στο χάος του άγχους και της προφανέστατης εξάντλησής τους.

Φυσικά κάθε αγώνας έχει άλλα δεδομένα, επομένως ας μην βιαστούμε. Το συμπέρασμα της πρώτης μάχης πάντως είναι πεντακάθαρο. Η ρεαλιστική συζήτηση δείχνει Ολυμπιακό. Η φιλοσοφική (αλλά απολύτως υπαρκτή) συζήτηση περί «καρδιάς του πρωταθλητή» αφήνει ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς. Όταν ο Παναθηναϊκός θυμώνει, αλλάζει. Το ζητούμενο είναι αν αντέχει να αλλάξει...

Υ.Γ (1): Εκτιμώ ότι οι διαιτητές απόψε έκαναν κατάχρηση σφυρίχτρας από άγχος μην και τους ξεφύγει το παιχνίδι.

Υ.Γ (2): Εισέπραξα ένα γενικό ... μούδιασμα στην ατμόσφαιρα ή ήταν ιδέα μου;

Υ.Γ (3): Φυσικά και δεν ενθουσιαστήκαμε από την ποιότητα του μπάσκετ, αλλά μάγκες εδώ το διακύβευμα είναι τεράστιο. Μην περιμένετε ρεσιτάλ...

Πηγή: pamesports.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός