Η εικόνα από το ΣΕΦ όσο περνούν οι ημέρες παγώνει. Και την Πέμπτη στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός θα κληθεί να δώσει ένα από τα πιο δύσκολα παιχνίδια της τελευταίας δεκαετίας. Όπως αναφέραμε και στο Gazzetta, είναι ελαφρώς οξύμωρο αλλά πρόκειται περί της απόλυτης πραγματικότητας. Αν κρίνουμε το μπάσκετ, την τακτική, το στόχο, τις ιδέες στη διάρκεια του αγώνα του ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός είναι δια γυμνού οθφαλμού ανώτερος από τον Ολυμπιακό. «Λογικό» απαντούν πολλοί, από τη στιγμή που πρόκειται για μία ομάδα με τον ίδιο προπονητή και τον ίδιο κορμό εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια. Δε θα συζητήσουμε αν είναι λογικό. Ας σταθούμε στο γεγονός... Κι αυτό όμως δεν είναι αρκετό, καθώς, σε ένα ματς όπου οι πράσινοι (από πλευράς μπάσκετ πάντα) ήταν ανώτεροι έχασαν εύκολα κι έδιναν την αίσθηση ότι όσο κι αν διαρκούσε ο πρώτος τελικός δεν υπήρχε περίπτωση να νικήσουν. Αυτό συμβαίνει διότι σε όλα τα υπόλοιπα (πλην του μπάσκετ), στο ΣΕΦ ο Παναθηναϊκός υστερεί έναντι του Ολυμπιακού. Υστερεί σε ψυχολογία (όπως φάνηκε), υστερεί σε ενέργεια, υστερεί σε κίνητρο.

Λίγες ώρες όμως, πριν το δεύτερο τελικό, σκέφτομαι ότι η ανωτερότητα στην τακτική και τη μπασκετική σκέψη, μπορεί να αποτελέσει την ιδανική βάση, ώστε ο Παναθηναϊκός να αντιστρέψει την κατάσταση και να μεταφέρει την πίεση στην πλευρά του Ολυμπιακού. Διότι αν οι ερυθρόλευκοι ηττηθούν την Πέμπτη, στο πιο δύσκολο εντός έδρας ντέρμπι που έχει δώσει την τελευταία δεκαετία ο Παναθηναϊκός, το μπούμερανγκ θα γυρίσει στα χέρια των πράσινων. Είναι αξιοθαύμαστη η ενέργεια, η δύναμη, όσο και η αυτοπεποίθηση που βγάζουν τα παιδιά του Ολυμπιακού μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκα στην Πόλη. Ουδείς έχει το δικαίωμα να τη μειώσει, ούτε να την υποβαθμίσει. Από την άλλη πλευρά όμως, ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του δύο 40λεπτα για να δοκιμάσει και να πειραματιστεί ακριβώς με τα ίδια στοιχεία που απογειώνουν τους ερυθρόλευκους.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Leoforos.gr