First thing is first που λένε και οι Αμερικανοί. Για όσους τυχόν παρεξήγησαν (και για εκείνους που… ψάχνουν να παρεξηγηθούν), όταν μετά το δεύτερο ματς έγραψα πως ο Παναθηναϊκός ήταν μεν ο νικητής, αλλά ο Ολυμπιακός ήταν πιο ομάδα και άρα φαβορί για να πάρει τον τίτλο, μάλλον σήμερα κατάλαβαν τι εννοούσε… ο καλλιτέχνης.

Οπως είχα επισημάνει, έμενε να δούμε αν τα νιάτα και η ατελείωτη πείνα των παικτών του Ολυμπιακού (με το ταλέντο να είναι αδιαμφισβήτητο –και δη αυτό του συνόλου με τον καθένα να προσφέρει το κάτι τις) θα νικήσουν τον ενθουσιασμό που τους στερεί κάτι από το «όλο» που μπορούν να εμφανίσουν ή όχι της εμπειρίας (και του επίσης δεδομένου ταλέντου) εκείνων του Παναθηναϊκού, οι οποίοι ωστόσο είναι ξεκάθαρο πως έχουν μείνει από ενέργεια και άρα δύσκολα θα αντέξουν διαδικασίας που κρίνεται στα πέντε ματς.

Λοιπόν, αν μη τι άλλο στο τρίτο παιχνίδι της σειράς φάνηκε το πλεόνασμα που δίνει στους «ερυθρόλευκους» ο παράγοντας «ενέργεια». Επίσης, ξεκάθαρο έγινε πως αυτή η παρέα έχει πια και την αυτοπεποίθηση που δίνει διακρίσεις. Γιατί άλλες εποχές, όταν οι «πράσινοι» έφταναν στο -8, υπήρχε όχι υποψία, αλλά βεβαιότητα πως αυτοί θα πανηγυρίζουν, όταν ακουστεί η κόρνα της λήξης. Ε, αυτό δεν υπάρχει πια. Και πρόκειται για ξεκάθαρη κατάκτηση του Ολυμπιακού.

Ουδείς μπορεί ποτέ να αναιρέσει το ποιοι είναι οι παίκτες (στην.. πλειοψηφία τους, τουλάχιστον) και οι προπονητές του Παναθηναϊκού και τι έχουν κάνει στη ζωή του. Όλα αυτά είναι γραμμένα στο πάνθεον της ιστορίας. Όλα τα καλά όμως, κάποια στιγμή τελειώνουν. Για όλα τα πράγματα, έρχεται αυτό που έχουμε ονομάσει ως «πλήρωμα του χρόνου», είτε μας αρέσει, είτε όχι. Που συνήθως η αλήθεια είναι ότι δεν μας αρέσει. Είναι όμως, μια πραγματικότητα της ζωής από την οποία δεν ξεφεύγει κανείς.

Και για να μη σας κουράζω άλλο, δεν ξέρω αν θα έβαζα όλα τα λεφτά μου (…αν υποθέσουμε ότι είχα!) στο ότι οι Πειραιώτες θα πάρουν τον τίτλο. Ξέρω πως αυτά τα παιδιά χτίζουν φέτος κάτι το ιδιαίτερο, του οποίου έχουμε δει μόνο το… τρέιλερ. Και μέχρι τώρα (στα τρία πρώτα παιχνίδια), έχουν αποδείξει πως όντως αξίζουν να στεφθούν πρωταθλητές. Βέβαια, τίποτα δεν τελειώνει… πριν τελειώσει. Εως τότε, δύσκολα οι «πράσινοι» θα βρουν τη χαμένη τους ενέργεια.

Θεωρώ ωστόσο, πως εξίσου δύσκολα θα εμφανιστεί ένας… γκεστ σταρ λυτρωτής, όπως ήταν μια εποχή ο Χατζηβρέττας και μια άλλη ο Δημήτρης Παπανικολάου, για να αλλάξουν το προδιαγεγραμμένο ρου. Και εν πάση περιπτώσει, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, αν δεν πάρει και φέτος πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός, τότε πραγματικά δεν ξέρω πότε θα μπορέσει να το πάρει -επί ενός ανταγωνιστικού Παναθηναϊκού, άξιου του ονόματός του και της ιστορίας που δημιούργησε.

Πηγή: sday.gr