Ουδέποτε αρνήθηκε τις ευθύνες του και ουδέποτε λιποτάχτησε. Υπήρξε περίοδος που έπαιζε και με ένα πόδι (στην κυριολεξία έτρεχε κουτσό), γιατί η ομάδα του τον χρειαζόταν (ελλείψει άλλων ψηλών, λόγω τραυματισμών). Ηταν δυνατόν να... λουφάρει χθες;

Μoνο το σώμα του ξέρει τις συνέπειες των 30.36'' που ήταν στο παρκέ. Οχι περιφερόμενος ασκόπως. Εδωσε ό,τι είχε και δεν είχε, σίγουρα όλη του την ψυχή, για να γίνει ο θεμέλιος λίθος της επιτυχίας. Ούτε ο Βουγιούκας μηδέ φυσικά ο Μάριτς θα μπορούσαν να επιτύχουν ό,τι εκείνος: να εκμεταλλευτούν δηλαδή στο έπακρο την ευκαιρία που προέκυψε όταν οι Χάινς και Ντόρσεϊ φορτώθηκαν με φάουλ -δεδομένου ότι ο Λάζος θα ήταν... πλεονέκτημα για τον Παναθηναϊκό, λόγω της ταχύτητας που δεν έχει και ο Αντιτς... ως μη γενόμενος. Πέραν του ότι έγινε η κατ' εξοχήν επιλογή των συμπαικτών του (γιατί όλοι ήξεραν πως μπορούν να τον εμπιστευτούν, με τον «Μιχαλάκη» να μετρά 6/7 βολές και 5/6 δίποντα, στο δεύτερο ημίχρονο), «έφθειρε» τους πάντες, κερδίζοντας 9 φάουλ και δη τους κύριους ανταγωνιστές του.

Στην κυριολεξiα λοιπόν, οι «πράσινοι» οικοδόμησαν πάνω του το 2-2, με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να είναι ο κύριος συνοδοιπόρος του (12 π., 7 ασίστ), σε ένα ακόμα απόγευμα που ο Δημήτρης Διαμαντίδης νικήθηκε... από τον εαυτό του (είχε μεν 15 π., αλλά με 4/12 σουτ). Φυσικά και ο Ομπράντοβιτς, κατά την προσφιλή του συνήθεια, άφησε τέρμα πάγκου όσους είχε εμπιστευτεί στους προηγούμενους τελικούς και τον... πρόδωσαν (Μάριτς, Λόγκαν) και φυσικά έδωσε τα κλειδιά στις μεγαλύτερες προσωπικότητες, που... επίσης φυσικά είδαν προκοπή, γιατί ο Ολυμπιακός αυτή τη φορά δεν έκανε δικές του τις λεπτομέρειες, χάνοντας εν ριπή οφθαλμού ένα +11 και ένα +8. Και όπως είχε πει και ο Γιώργος Πρίντεζης την Κυριακή, τέτοιες συνθήκες δεν δίνουν νίκη στο ΟΑΚΑ. Και πράγματι, δεν έδωσαν.

Πηγή: Sportday