... είτε παρασύρθηκαν από ενθουσιασμό είτε ξεκίνησαν να παρακολουθούν μπάσκετ πριν από κάνα μήνα και δεν ξέρουν τι εστί Παναθηναϊκός και πόσες φορές έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο για να φύγει στο τέλος αυτός χαμογελαστός. Κόντρα στην πίεση του 2-1 και την ψυχολογία του match-ball που είχε ο Ολυμπιακός, κόντρα στην κούραση τη δική του και στα νιάτα, αλλά και στον ενθουσιασμό του αντιπάλου του, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να βρει τρόπο να αντιδράσει. Και στη διάρκεια του παιχνιδιού τρόπο να γυρίσει μια διαφορά που μια-δυο φορές πλησίασε τους δέκα πόντους.

Λένε ότι στη δύσκολη στιγμή δεν λειτουργείς τόσο με το μυαλό όσο με το ένστικτο. Και το ένστικτο έστειλε την μπάλα στα χέρια του Μπατίστ, που αυτή τη φορά, τριανταπεντάρης ξετριανταπεντάρης, έμεινε στο παρκέ περισσότερα λεπτά από κάθε προηγούμενο τελικό. Κι εκείνος, σαν να θυμήθηκε τα νιάτα του, αυτή τη φορά είχε και πατήματα ακόμα και στην τέταρτη περίοδο και άλματα. Και καρφώματα έκανε και ριμπάουντ κατέβασε, αποδεικνύοντας ότι η ψυχή και η θέληση ξεπερνούν καμιά φορά την κούραση και τη φθορά των χρόνων. Ο «Μπουλντόζας», μαζί με τον Διαμαντίδη και τον Σάρας, τρεις παίκτες δηλαδή που ξεπερνούν έναν αιώνα ζωής, έβγαλαν και εμπειρία και μυαλό και ενέργεια για να οδηγήσουν την ομάδα στη νίκη.

Πλάι τους, ο Καϊμακόγλου του ξεκινήματος του αγώνα, που κράτησε τον Παναθηναϊκό κοντά στο σκορ, όταν ο Ολυμπιακός μπήκε φουριόζος. Και εκτός απ' αυτούς, το χεράκι τους έβαλαν στο τέλος ο Περπέρογλου με ένα μεγάλο τρίποντο, ο Σμιθ που έσωσε μια χαμένη επίθεση με επιθετικό ριμπάουντ και καλάθι, και ο Καλάθης που δεν «μάσησε» από τα δύο χαμένα τρίποντα, αλλά δοκίμασε και τρίτο, ευστόχησε και μετά έβαλε κι ένα δίποντο που άνοιξε τη διαφορά.

Από την άλλη πλευρά, ο Ιβκοβιτς δεν είχε τον Χάινς των προηγούμενων αγώνων, ούτε τον Γκετσεβίτσιους, τον Κέσελ, τον Πρίντεζη ή τον Παπανικολάου που δεν κινήθηκαν στα υψηλά στάνταρντς που μας είχαν συνηθίσει. Είχε όμως έναν φοβερό Λο, έναν καλό Ντόρσεϊ κι έναν Αντιτς που έβαλε κρίσιμα τρίποντα και ίσως ακόμα και αυτοί να ήταν αρκετοί, αν ο Σπανούλης είχε πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες κι είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει περισσότερα ρήγματα –όποτε το δοκίμασε έβαλε μπελάδες στην «πράσινη» άμυνα με δύσκολα και σημαντικά καλάθια.

Με oλα αυτά πάμε σε ένα συναρπαστικό φινάλε, σε έναν πέμπτο αγώνα όπου ο Ολυμπιακός έχει ακόμα το προβάδισμα λόγω έδρας και ορμής, αλλά ο Παναθηναϊκός δεν πάει αυτή τη φορά να φυλάξει δυνάμεις ή να κάνει διαχείριση κούρασης: πάει να τα παίξει όλα για όλα. Οι δύο ομάδες, Ομαδάρες γεμάτες Παιχταράδες –με όμικρον και πι κεφαλαία–, μας υπόσχονται ένα φινάλε χρονιάς ανάλογο της αξίας τους.

Πηγή: Sportday

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός