Εδώ βεβαίως υπάρχει μια διαφορά, διότι τότε η Ελλάδα βρισκόταν ήδη υπό την κατοχή των Γερμανών, την οποία τώρα φιλοδοξεί να επιβάλει ο Ολυμπιακός, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να περιμένει έως το Σάββατο το βράδυ...

...με την προσδοκία ότι έπειτα από τόσες άριες που έβγαλαν προχθές τα γερόντια του Παναθηναϊκού θα έχουν πάθει αφωνία!

Το γράφω αυτό, διότι ο τέταρτος τελικός που απέφερε την ισοφάριση και οδηγεί τις δύο ομάδες στην αυριανή «do or die» αναμέτρηση έμοιαζε με μια βερσιόν της ταινίας την οποία γύρισε το 1979 ο Νίκος Νικολαΐδης και λεγόταν «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη»...

... απλώς ο Ομπράντοβιτς δεν είναι ρακοσυλλέκτης αλλά γηροκόμος!

Παρεμπιπτόντως, όλα τα 'χε η «πράσινη» Μαριορή, ο φερετζές των χρησμών του Ζέλικο της έλειπε και τούτου δοθέντος έχω την εντύπωση ότι περισσότερο από τα ριμπάουντ και τα τρίποντα αυτήν τη στιγμή ο Παναθηναϊκός χρειάζεται να μασήσει μερικά φύλλα δάφνης για να μπει στο νόημα της Πυθίας!

Στον αντίποδα, η «κόκκινη» Μαριορή δεν έχει λόγο να τρέχει στο μαντείο των Δελφών για περαιτέρω διευκρινίσεις, αλλά μάλλον πρέπει να περάσει μια βόλτα από το πλησιέστερο συνεργείο για ένα γρήγορο σέρβις όχι τόσο στη μηχανή της όσο στην ψυχολογία της...

...καθότι απώλεσε το πρώτο match ball και τώρα οφείλει να διαχειριστεί την πίεση του γηπεδούχου που λογίστηκε κιόλας ως φαβορί!

Οι δύο ομάδες ανανεώνουν το ραντεβού τους για αύριο το βράδυ στον πέμπτο τελικό που τις ξαναφέρνει σε μια προτεραία κατάσταση: στη σεζόν 1998-99, όταν ο Παναθηναϊκός «άλωσε» το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και έριξε τα μπετά στη δυναστεία που είχε θεμελιώσει την προηγούμενη χρονιά, ανακτώντας τα σκήπτρα έπειτα από μια άγονη περίοδο 14 ετών (1984-1998).

Το θυμούνται καλύτερα από τον καθένα εκείνο το ματς ο (τότε αρχηγός) Τόμιτς και ο Ιβκοβιτς, που ύστερα από μία εβδομάδα μέριασε για να διαβεί και πάλι στον πάγκο του Ολυμπιακού ο Ιωαννίδης, ο οποίος έμελλε να ξαναβρεί (στο ελληνικό πρωτάθλημα, μετά την Ευρωλίγκα) απέναντί του τον Ομπράντοβιτς!

Ο μεν «Ντούντα» πλήρωσε τα επίχειρα από τις δύο άκαρπες σεζόν (μετά το triple crown του 1997) και ο Κόκκαλης άνοιξε πάλι την αγκαλιά του στον Ιωαννίδη, λέγοντας «έλα, ρε Γιάνναρε, να ξαναφτιάξουμε την ομαδάρα», αλλά η προσδοκία του δεν επιβεβαιώθηκε...

...ο δε Ζέλικο έσκασε μύτη στην Αθήνα, κουβαλώντας μαζί του τον νεογέννητο γιο του και τη βαριά κληρονομιά των δύο πρωταθλημάτων που του άφησε αμανάτι ο Σούμποτιτς!

Δεκατρία χρόνια αργότερα τίποτε δεν έχει αλλάξει, τίποτε δεν είναι όπως παλιά για τους δυο «αιώνιους» αντιπάλους, οι οποίοι παίζουν τα ρέστα τους σε μια συγκλονιστική παρτίδα τίτλου...

Προχθές στο ΟΑΚΑ συγκρούστηκαν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης του Παναθηναϊκού με το ένστικτο της... καβάτζας του Ολυμπιακού: όπως λένε και στο χωριό του Μπατίστ και του Λο, οι μεν κουβαλούσαν το βάρος του «must to have», οι δε κράταγαν το πιο ανάλαφρο «nice to have»!

Στο τέλος της βραδιάς το «πρέπει», η πίεση και η ανάγκη επιβίωσης του μπαρουτοκαπνισμένου σε οριακές καταστάσεις, εγωιστή και υπερήφανου Παναθηναϊκού έπαιξαν τον πιο καθοριστικό ρόλο, τη στιγμή που ο Ολυμπιακός (δεν επαναπαύθηκε στη δεύτερη ευκαιρία του, αλλά) πατούσε στο προβάδισμά του και στο γεγονός ότι γι' αυτόν δεν είχε φτάσει ακόμη η συντέλεια του κόσμου...

Οι πρωταθλητές Ελλάδας έπαιζαν στην κυριολεξία για «τον άρτον αυτών τον επιούσιον», ενώ οι πρωταθλητές Ευρώπης γνώριζαν ότι έχουν άλλη μια σκάφη για να ζυμώσουν το Σάββατο!

Σε αντίθεση με τις σειρές των τελικών του 1995 και του 1996, το 1999 ο Παναθηναϊκός επικράτησε στο ΣΕΦ και όταν άδειασε από τον κόσμο, ο Μποντιρόγκα πανηγύριζε φορώντας μονάχα το σλιπάκι του πάνω στο τραπέζι της στατιστικής υπηρεσίας, ενώ ο Οικονόμου τραγουδούσε μέσα στα αποδυτήρια «ποτέ ξανά, ποτέ ξανά πρωτάθλημα στον Πειραιά»!

Επιβεβαιώθηκε εκείνο το σύνθημα, σε αντίθεση με την προ τριετίας παρεμφερή δήλωση του Γιώργου Βαρδινογιάννη ότι «θα φυλακίσω το πρωτάθλημα στην Παιανία»!

Το πρωτάθλημα του ποδοσφαίρου κλείστηκε στα κάτεργα του... Ρέντη, το πρωτάθλημα του μπάσκετ έγινε δεσμώτης του Παναθηναϊκού και αύριο ο Ολυμπιακός θα επιδιώξει να δραπετεύσει από αυτό το «Αλκατράζ» και να σηκώσει τη δική του αντιστασιακή σημαία...

Πηγή: Goal