Γράφει ο Φώτης Καρακούσης...

Όχι απλά φίλος, αλλά ούτε γνωστός με τον τεράστιο Ζοτς δεν υπήρξα (θα ήταν ευλογία βέβαια να είχε συμβεί), αλλά ποτέ στην ζωή μου δεν είχα την χαρά να βγάλω έστω και μία φωτογραφία μαζί του.

Και όμως παρότι έχω φτάσει τα 37 δεν μπορώ να δικαιολογήσω τα συναισθήματα που νιώθω μετά την αποχώρηση της ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ που έχει υπάρξει στην χώρα μας. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω το πως κάθισα μέχρι τις 5 το πρωί χθες περιμένοντας να δω τα πρωτοσέλιδα έχοντας κάποιες ελπίδες για την ολική έκπληξη νιώθοντας όμως σαν να έχω «χάσει» ένα συγγενικό μου πρόσωπο...

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο leoforos.gr