Ευπρόσδεκτα μεν αλλά εύκολα. Η μία λύση είναι να οικτίρουμε την κακή μας μοίρα και να πούμε πως πιάσαμε πάτο. Εφυγε ο Ομπράντοβιτς, έφυγε ο Ιβκοβιτς, κοντοζυγώνει η ώρα που και κάμποσοι παίκτες πρώτης γραμμής θα αναχωρίσουν για άλλες πολιτείες. Το μπάσκετ πέφτει σε βαθύ πηγάδι και δεν θα δει Θεού πρόσωπο. Συγγνώμη, αλλά η απαισιοδοξία δεν βοηθάει, αντιθέτως σε φέρνει ακόμη πιο κάτω από εκεί που βρίσκεσαι.

Ναι, η σκληρή αλήθεια είναι ότι πριν καν ξεκινήσει η νέα σεζόν οι δύο «μεγάλοι» του ελληνικού και του ευρωπαϊκού μπάσκετ εμφανίζονται πολλαπλά τραυματισμένοι. Υπάρχει το ενδεχόμενο να υπάρξουν κι άλλες απώλειες, να στάξει αίμα. Είναι ένα ενδεχόμενο, όμως δεν εξαφανίζονται από προσώπου γης. Διοικήσεις σταθερές έχουν, τυγχάνουν του σεβασμού όλης της μπασκετικής Ευρώπης και στο κάτω κάτω της γραφής δεν έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι τους ωσάν άλλοι Γαλάτες.

Η ελληνική κοινωνία δέχεται πολλαπλά πλήγματα, τα οποία είναι σαφώς πιο ουσιαστικά από την έξοδο του «Ντούντα» και του «Ζοτς». Απόρθητα κάστρα (μέχρι πρότινος) πέφτουν σαν τραπουλόχαρτα, εργαζόμενοι βλέπουν το φάσμα της απόλυσης και της καταβύθισης του βιοτικού τους επιπέδου, η Ελλάδα εν συνόλω βρίσκεται εν καμίνω. Πώς θα μπορούσε να μείνει ανέπαφος ο ελληνικός αθλητισμός;

Η Super League, μετά τον τυφώνα του σκανδάλου με τα «στημένα» και τις μνημειώδεις απομαγνητοφωνήσεις του περασμένου καλοκαιριού, είναι έτοιμη να βιώσει φέτος το θέρος των σκελετωμένων αγελάδων. Το κραχ ηχεί στον άερα για πάρα πολλές ομάδες, τα μπάτζετ κατεβαίνουν με ταχύτητα που τρομάζει, οι μεταγραφές που θα γίνουν θα είναι λίγες και... χαμηλών προσδοκιών, το τηλεοπτικό συμβόλαιο που προτείνεται στις ομάδες θα είναι αποτέλεσμα άγριου τσεκουρώματος. Κι όλα αυτά στο Νο 1 άθλημα της χώρας.

Φαντάζεστε, λοιπόν, τι πρόκειται να συμβεί στο δεύτερο κατά τεκμήριο που ζει εδώ και χρόνια με δεκανίκια. Ναι, ο Ομπράντοβιτς, ο Ιβκοβιτς και 10-15 παίκτες ήταν το άλλοθί μας. Ισως, όμως, να μην είναι καιρός για άλλοθι. Αν φτάσαμε στον πάτο, τότε ας ξεκινήσουμε μια νέα άνοδο από το μηδέν. Να ένα ωραίο κίνητρο για να γίνουμε πιο ουσιαστικοί. Ας στηριχθούν οι Ελληνες προπονητές, ας βρούμε τα επόμενα ταλέντα, ας σκεφτούμε ξανά τις προτεραιότητές μας, τώρα που δεν τρέχουν τα ευρώ από τα μπατζάκια και δεν έχουμε την ασφάλεια των παχυλών πορτοφολιών.

Οι οπαδοί μπορεί να διαμαρτύρονται και να φωνασκούν, όμως οι ίδιοι στα σπίτια τους έχουν ακολουθήσει (άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο) την ίδια ακριβώς πολιτική των άσκοπων δαπανών. Ο κύκλος μικραίνει, αλλά δεν εξαφανίζεται από προσώπου γης. Το ελληνικό μπάσκετ έχει περάσει από πέτρινα χρόνια, από τις εποχές με τα ανοιχτά γήπεδα, προόδευσε, έγινε σήμα κατατεθέν στα ελληνικά αθλητικά πράγματα, έκανε κόσμο να το αγαπήσει παθολογικά. Αυτή η σχέση δεν εξαρτάται από τα χρήματα αλλά από το πάθος. Ας το χρησιμοποιήσουμε, λοιπόν, για να προχωρήσουμε...

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός