To βελούδινο διαζύγιο του Ντούσαν Ίβκοβιτς με τον Ολυμπιακό και το συναινετικό (μέσα σε εισαγωγικά και σε συρματόπλεγμα) του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Παναθηναϊκό σηματοδοτούν εκτός απροόπτου το τέλος μίας εποχής. Της εποχής των «-ιτς» στο ελληνικό μπάσκετ.

Πέρασαν –αν μετρώ σωστά- 16 χρόνια από τότε που ο Ιωαννίδης λανσάρισε τη φράση «σέρβικο λόμπι» (όταν ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στα πλέι-οφ της τότε Ευρωλίγκας από τη Ρεάλ του Ομπράντοβιτς) και 15 χρόνια από τότε που το «σέρβικο λόμπι» άρχισε να τον εκδικείται.

Ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς τοποθέτησε τα θεμέλια της σερβικής κυριαρχίας σε επίπεδο προπονητών και οι αδελφοποιτοί Ίβκοβιτς-Ομπράντοβιτς έγιναν οι δύο πανίσχυροι πόλοι της, με μπαλαντέρ τον Ντράγκαν Σάκοτα.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr