Αν και για το ελληνικό μπάσκετ η εβδομάδα που ολοκληρώθηκε σήμερα είναι κυριολεκτικά "μαύρη" με την αποχώρηση του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, του Δημήτρη Ιτούδη και του Ντούσαν Ίβκοβιτς από τους "αιωνίους" (και...οριστικά από την ελληνική μπασκετική πραγματικότητα), νομίζω ότι οι αναγνώστες της στήλης αυτής ήσασταν μάλλον προϊδεασμένοι και προετοιμασμένοι για τα "μοιραία". Βλέπετε, η συμπεριφορά των Σέρβων τεχνικών και οι απαιτήσεις τους για το πλαίσιο εργασίας τους, αλλά και η προσέγγιση των ιδιοκτητών των δύο κορυφαίων ελληνικών συλλόγων στις νέες επιχειρηματικές συνθήκες της χώρας, δεν επέτρεπαν αισιοδοξία για διαφορετική εξέλιξη και λήψη διαφορετικών αποφάσεων.

Ζοτς και Ντούντα "τα είπαν" ευγενικά μεν, ξεκάθαρα δε, στις ανακοινώσεις τους, αλλά νομίζω ότι αυτή την ώρα και οι διοικήσεις Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είναι "ανακουφισμένες"! Ιβκοβιτς και Ομπράντοβιτς αποχώρησαν με "βελούδινο" τρόπο, το γόητρο καμιάς πλευράς δεν επλήγη, οι σχέσεις παρέμειναν καλές και οι μεν τεχνικοί μπορούν απερίσπαστοι να σχεδιάσουν το μέλλον τους, ενώ οι δύο ομάδες -"χορτάτες" από τίτλους και διακρίσεις- μπορούν να καταστρώσουν τα επιχειρηματικά και αγωνιστικά πλάνα τους πάνω στις νέες οικονομικές λογικές της χώρας, με προπονητές, οι οποίοι θα αναλάβουν "τη δουλειά" ξέροντας σαφώς το πλαίσιο εργασίας και απαιτήσεων, αλλά και που το όνομά τους θα αναλογεί σ αυτά τα νέα σχέδια. Αυτός είναι προφανώς και ο λόγος που ακόμα και ο Δημήτρης Ιτούδης, γνωρίζοντας τα "ντεσού", σήμερα 'αποχαιρέτησε" κι αυτός το τριφύλλι, δικαιώνοντας και την προχθεσινή προσέγγιση της στήλης που διατείνετο ότι "δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο κόουτς Ιτούδης να καθίσει στην άκρη του πάγκου του τριφυλλιού...".

Για να κλείσω με το θέμα αυτό: Έχω την ακράδαντη πίστη ότι ο Ζοτς και ο Ντούντα έφυγαν από τις ομάδες τους, την αγαπημένη τους Ελλάδα και την λατρεμένη τους Αθήνα εξαιτίας και μόνον της οικονομικής κρίσης και των "παρενεργειών" που έχει αυτή τόσο στην επαγγελματική τους, όσο και τη προσωπική τους ζωή! Προφανώς αναλογιζόμενοι και σεβόμενοι τις σοβαρές πλέον ιδιαιτερότητες της χώρας, τα όποια ζητήματα των εργοδοτών τους, τις κοινωνικές συνθήκες στη χώρα και αντιλαμβανόμενοι ότι ο ελληνικός αθλητισμός αποτελεί ένα από τα μεγάλα "θύματα" της κρίσης αυτής (συν?)αποφάσισαν τον δρόμο της φυγής με τον πλέον ευγενή και κυριλέ τρόπο.

Κι είμαι σίγουρος ότι και σεις στην θέση τους, με τ όνομα, την επαγγελματική αξία, τους τίτλους, την οικογενειακή και οικονομική κατάσταση και τους υψηλούς στόχους τους δεν θα βρίσκατε λόγο να μείνετε σε μια χώρα με κοινωνική αναστάτωση, οικονομική ανασφάλεια, έλλειμα ασφάλειας, κακή διεθνή φήμη, και παράλληλα σ ένα πρωτάθλημα "κολοβό", με παροιμιώδη έλλειψη οργάνωσης, μόλις δύο ομάδες με την πραγματική έννοια της λέξης, με ανεξήγητο φανατισμό, ψιθύρους και υπονοούμενα και με πολλά κρούσματα απρόκλητης βίας, όποια ανταλλάγματα κι αν σας προσέφεραν... Τι άλλο μπορούν να περιμένουν, δηλαδή, στη χώρα μας;

Έγραψα την Πέμπτη με αφορμή το (τότε) "θολό τοπίο" στις σχέσεις Ολυμπιακού-Ίβκοβιτς ότι η αποχώρηση κι εκείνου από το ελληνικό μπάσκετ θα μας καταστούσε όλους "φτωχότερους". Νομίζω αυτή είναι πια η "γεύση" που μας αφήνουν όλες αυτές οι εξελίξεις: το ελληνικό πρωτάθλημα χάνει τη λάμψη και τους stars του, το ελληνικό μπάσκετ χάνει τεράστιες προσωπικότητες και διεθνείς πρεσβευτές, οι κορυφαίες ελληνικές ομάδες χάνουν τους "μαέστρους" και τους ανθρώπους που τις οδήγησαν στις κορυφαίες στιγμές τους διαχρονικά, οι μάνατζερς χάνουν κάθε είδους σοβαρή δουλειά στην Ελλάδα, οι παίκτες χάνουν προπονητές με την πλήρη έννοια του όρου, που μέσα από το ομαδικό αποτέλεσμα τους βελτίωναν καθημερινά, οι πρόεδροι χάνουν "εξ απορρήτων" συμβούλους τεράστιας εμπειρίας, ικανότητας και αξίας, τα ελληνικά μίντια χάνουν πρόσωπα-σημεία αναφοράς και πόλους έλξης για το κοινό τους.

Γίναμε φτωχότεροι, αγαπητοί, και εφεξής θα το βιώνουμε καθημερινά, αναπολώντας τις στιγμές του παρελθόντος, που κατά την άποψή μου πολύ δύσκολα θα βιώσει ξανά το μπάσκετ της χώρας αυτής.

Όσον αφορά την επόμενη μέρα, ασφαλώς και θα συμφωνήσω ότι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός είναι πάνω από πρόσωπα και ονόματα και θα συνεχίσουν την πορεία τους, έστω και μέσα στο πιεστικό, περιορισμένο και "σφιχτό" πλαίσιο των νέων συνθηκών της χώρας, οι οποίες πάντως -είναι βέβαιο- θα μας "συνοδεύουν" για πολλά-πολλά ακόμα χρόνια. Άλλωστε περί συρρίκνωσης σε επίπεδο ποιότητας και υψηλών "πτήσεων"και μόνον αναφερθήκαμε παραπάνω.

Βάση όσων ακούω τις τελευταίες ώρες πάντως έχω την άποψη ότι κι οι δύο "αιώνιοι" θα "κάνουν μεγάλο ψαλίδι" στα μπάτζετ της νέας περιόδου, κατά τη γνώμη μου...μεγαλύτερο του αναμενομένου!!! Δεν τους αδικώ, γιατί...μόνοι τους έμειναν στην Ελλάδα, ενώ στην Ευρώπη ο μεν Παναθηναϊκός τα έχει σαρώσει όλα, ο δε Ολυμπιακός υλοποίησε φέτος τον κορυφαίο στόχο των ιδιοκτητών του, στην Πόλη. Προς τι, λοιπόν, η περαιτέρω υπερβολή, εν μέσω τέτοιου κλίματος;

Πηγή: pamesports.gr

Μπάσκετ SPORTS