Η απώλειά τους είναι μεγάλη, σε όλα τα επίπεδα και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντικατασταθούν.

Με εξαίρεση τον Ετορε Μεσίνα ίσως, δεν υπάρχει ούτε ένας προπονητής που να έχει τη δυνατότητα, μα κυρίως το ανάστημα να φορέσει τα παπούτσια του «Ζοτς» ή του «Ντούντα» και να συνεχίσει στην πορεία των δύο ομάδων, από εκεί που οι δύο κουμπάροι σταμάτησαν.

Η περίοδος που θα ακολουθήσει θα είναι μεταβατική για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, η καθεμία ομάδα από τις δύο θα συναντήσει ιδιαιτερότητες και δυσκολίες στην αντικατάστασή τους, ωστόσο, αν αναζητάμε κάποιους προπονητές μακράς πνοής, καλό θα ήταν να βαριανασαίνει κανείς όταν ακούει την έκφραση «Ελληνας κόουτς».

Δυστυχώς, για ανεξήγητο λόγο, ο Ελληνας κόουτς για πολλούς είναι ταμπού κι αυτό είναι το πιο άδικο και το πιο άστοχο που μπορεί να ειπωθεί για την παραγωγή προπονητών του ελληνικού μπάσκετ. Διότι, αν μη τι άλλο, στην παρούσα φάση, σε ποσότητα αλλά και ποιότητα οι Ελληνες προπονητές δικαιούνται να αναγνωρίζονται και ως οι καλύτεροι της Ευρώπης, έχοντας ξεπεράσει συνολικά τους Σέρβους.

Είναι δύσκολο, αν όχι απίθανο, να γίνει κάποιος Ομπράντοβιτς ή Ιβκοβιτς, αλλά σε μια συνολική όψη η ποιότητα των συμπατριωτών μας είναι πολύ δύσκολο να συγκριθεί με οποιουδήποτε άλλου. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί, αλλά και αυτονόητοι.

Οταν η δική μας γενιά των προπονητών διδάχθηκε και θήτευσε από τους κορυφαίους, όταν η φιλοσοφία τους χρίστηκε στα πρότυπα των κορυφαίων και το μεράκι που έχουν (πέραν πάσης αμφισβήτησης) δεν συγκρίνεται με κανενός ευρωπαϊκού λαού, τότε είναι λογικό η Ελλάδα να έχει δικαίωμα να επαίρεται για τη δική της σοδειά.

Μια σοδειά που αποτελείται από εξαιρετικούς κόουτς, που έχουν μεγαλουργήσει (ή θα μπορούσαν να το κάνουν) στο εξωτερικό, δημιουργώντας μια πολύ θετική εικόνα για τους Ελληνες προπονητές. Και αν η εποχή που διανύουμε είναι συνώνυμη της λιτότητας, τα αστήριχτα και αβάσιμα ταμπού που υπάρχουν γύρω από αυτούς ας εγκαταλειφθούν. Και ίσως ήρθε η ώρα να πάρουν τη δική τους ευκαιρία. Ακόμα και στους πάγκους των «αιωνίων». Γιατί όχι...

Προπονητές από... κούνια
Οχι ότι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κόουτς δεν έχουν ακολουθήσει την ίδια πορεία, ωστόσο είναι γεγονός πως οι άνθρωποι που σας περιγράφουμε πάνω και κάτω έχουν διαγράψει την προπονητική καμπύλη τους στο σύνολό της, ξεπερνώντας όλα τα στάδια μέχρι να φτάσουν μπροστά από ένα πάγκο, να δίνουν οδηγίες σε παίκτες Ευρωλίγκα ή των κορυφαίων πρωταθλημάτων.

Είναι παιδιά που από μικρή ηλικία αποφάσισαν ότι αυτόν το δρόμο θα ακολουθήσουν και δεν επέλεξαν την προπονητική ελλείψει άλλης εναλλακτικής λύσης. Κάτι που σημαίνει ότι την αγάπησαν και αφιέρωσαν όλη τη ζωή τους σε αυτήν, περιμένοντας να τους δοθεί η ευκαιρία να αποδείξουν την ικανότητά τους. Κι αυτό τους τιμά αν μη τι άλλο...

ΗΛΙΑΣ ΖΟΥΡΟΣ
Ο καθένας μπορεί να έχει τις διαφωνίες του για πολλά σχετικά με τον προπονητή της εθνικής ομάδας, ουδείς όμως έχει το παραμικρό δικαίωμα να τον υποτιμά προπονητικά. Είναι κόουτς μεγάλης κλάσης, γεννημένος για μεγάλες ομάδες

ΦΩΤΗΣ ΚΑΤΣΙΚΑΡΗΣ
Εχει καταθέσει πια τα διαπιστευτήριά του σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν έχει κάτσει στον πάγκο ομάδας υψηλών προδιαγραφών, αλλά έστειλε το μήνυμα ότι είναι έτοιμος. Και μπορεί. Διότι εκτός από την ικανότητα έχει και την προσωπικότητα...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
Εχει τεράστιες γνώσεις και παίκτες που μεσουρανούν σήμερα έχουν περάσει από τα χέρια του. To όνομά του συζητιέται στον Ολυμπιακό, όπου εργάστηκε αφήνοντας τις καλύτερες των εντυπώσεων και τη σιγουριά ότι μια μέρα θα επιστρέψει ως head coach.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑΣ
Είναι πολύ ισχυρός χαρακτήρας, με δομημένη άποψη και σκέψη γύρω από το μπάσκετ, εντελώς προσωπικό τρόπο σκέψης και είναι δύσκολο να χάσει τον έλεγχο σε μια μεγάλη ομάδα.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΕΔΟΥΛΑΚΗΣ
Ενας από τους καλύτερους Ελληνες προπονητές όλων των εποχών, έστω κι αν ηλικιακά είναι πολύ μικρός. Εχει καταθέσει δικές του ιδέες στο μπάσκετ, κέρδισε την από καρδιάς εκτίμηση του Ομπράντοβιτς και οι ομάδες του κατά καιρούς έχουν παίξει εκπληκτικό μπάσκετ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΡΙΦΤΗΣ
Μέχρι πρότινος δεν είχε την ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί ως head coach. Το πέτυχε, όμως, με τον πιο πειστικό τρόπο στην Καβάλα, πραγματοποιώντας δύο εξαιρετικές σεζόν. Ενας προπονητής με τεράστιο ταλέντο, γνώση και αυτοκυριαρχία, αλλά κυρίως με αρχές...

ΝΙΚΟΣ ΛΙΝΑΡΔΟΣ
Με τα χρόνια κέρδισε την πείρα που του έλειπε και φέτος στο Μαρούσι μόνο και μόνο το ότι σημείωσε μόλις μία νίκη, αλλά κάτω από άθλιες συνθήκες, παρουσίασε την ομάδα του ανταγωνιστική σε όλα, μα όλα τα ματς, αποδεικνύει την ικανότητά του.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΡΑΓΚΙΑΣ
Ο Φραγκιάς διακρίθηκε στην Κύπρο και φέτος διέγραψε με τον Κολοσσό την πιο ιστορική χρονιά της ομάδας... Τα τελευταία χρόνια δείχνει κι αυτός ότι το κοουτσάρισμα είναι το μεγάλο μεράκι του, έχοντας πολύ διεισδυτική ματιά πάνω στα μυστικά του αθλήματος.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΟΥΡΤΟΠΟΥΛΟΣ
Απίστευτος εργάτης και σπουδαίος γνώστης... Μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, εμφυσά τη δική του φιλοσοφία στις ομάδες του και είναι χαρακτηριστικό ότι όπου κι αν έχει εργαστεί παρουσιάζει ομάδες με ταυτότητα...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS