Ζοτς και Ντούντα προσέδιδαν ποιότητα σε ΠΑΟ και Ολυμπιακό. Ηταν κάτι σαν... «μπασκετικό ISO» που τους προσέδιδε εγκυρότητα και προκαλούσε τον σεβασμό στις διεθνείς (ονειρεμένες) περιπλανήσεις τους.

Τώρα πρέπει να πορευτούν χωρίς αυτούς. Αυτό δεν σημαίνει απλά μεγάλη απώλεια στους πάγκους τους. Σημαίνει βίαιη προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Σ΄ αυτήν τους ωθεί η απίστευτη κρίση που μαστίζει τη χώρα μας σε όλα τα επίπεδα. Σημαίνει αλλαγή φιλοσοφίας από τη μια στιγμή στην άλλη. Αυτοί δόξασαν τον γιγαντισμό. Εζησαν με νοοτροπία? «αρχαίας Ρώμης»! Ξόδεψαν απίστευτα ποσά για να μετατρέψουν το ελληνικό μπάσκετ σε υπόθεση των δύο, διαλύοντας ουσιαστικά παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου.

Μαζί διέλυσαν και το ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο χρειάζονται τώρα για να ενισχύσει τα έσοδά τους. Πισωγύρισμα οδυνηρό γι΄ αυτούς! Αναγκάζονται να καταφύγουν σε μεθόδους που μέχρι προχθές χλεύαζαν. Και ακόμη κατάβαθα μισούν... Ομως, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Ο Μπαρτζώκας και ο Πεδουλάκης είναι δύο τεχνικοί με απόλυτη αξιοπιστία. Η πορεία τους στον χώρο «μιλάει» και συνηγορεί στην ικανότητά τους. Υστερούν όμως σε κάτι βασικό: Δεν είναι... «θεοί»! Ετσι έβλεπαν τον Ζοτς και τον Ντούντα σε ΟΑΚΑ και ΣΕΦ. Μου θυμίζουν και οι δύο τον... Σπάρτακο! Και να είναι υπόθεση χρόνου, πότε από πάνω ο ηγέτης θα δείξει... «το δάχτυλο προς τα κάτω»!

Πηγή: Εθνοσπόρ

Α1 Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός