Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

Αν θέλετε να μιλήσουμε για τον Μινγκ Γιάο, για τον Γουάνγκ Ζιζί ή για τον Γι Γιανλιάν, κανένα πρόβλημα. Επιπροσθέτως, μην προσδίδετε καμία αξιοπιστία στα αποσπασματικά πλάνα που έχουν καταχωρηθεί στο YouTube. Τα συμπεράσματα που θα προκύψουν θα είναι αρκούντως επισφαλή.

Είναι ένα ρίσκο να φέρεις έναν τέτοιο παίκτη στην Ελλάδα, αλλά μπορεί να είναι και ένα στοίχημα. Πάνω απ' όλα φαίνεται πως είναι ένα «στρατήγημα» που ξεπερνάει το στενό αθλητικό συμφέρον του Παναθηναϊκού. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, που είναι άλλωστε και ο άνθρωπος που συνέλαβε το «κόλπο», προσβλέπει στην επέκταση της ομάδας, της εταιρείας, των συμφερόντων του (εν τέλει) προς την Ασία.

Ως σκέψη δεν βρίσκεται καθόλου σε λανθασμένη βάση. Η Κίνα αυτή τη στιγμή τείνει να υπερκεράσει όλες τις παραδοσιακές δυνάμεις του κόσμου από άποψη οικονομικής δύναμης (άρα και πολιτικής επιρροής). Είναι μια οικονομία σε πλήρη άνθιση και στις μέρες της κρίσης που διανύουμε πολλές φορές έχει ακουστεί ότι θα ήταν μια εναλλακτική λύση για την Ελλάδα στον τομέα της συνεργασίας. Σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους που ολοένα και περισσότερο μας τραβούν το σωληνάκι της επιβίωσης.

Το ΝΒΑ εδώ και χρόνια έχει επεκταθεί στην Κίνα με σκοπό να εκμεταλλευτεί αυτήν την τεράστια αγορά και το κάνει με τρόπο επαγγελματικό και επωφελή. Ομως κάτι έχει να προσφέρει ως αντάλλαγμα, ενώ στην περίπτωση ενός ελληνικού κλαμπ τα όποια... κέρδη των Κινέζων (επενδυτών;) θα είναι μικρά και συγκεκριμένα. Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει να προσπαθήσει να διερευνήσει κανείς προθέσεις και σχέδια.

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS