Έχασε και από τις δύο. Στις τάξεις των καλομαθημένων φιλάθλων, που πιστεύουν ότι η απόσταση ανάμεσα στη νίκη και στην ήττα αρχίζει και τελειώνει από την απόδοση της δικής μας ομάδας, έπεσε βαριά μελαγχολία.

Μα, να μας βάλουν στα καλάθια οι Ρώσοι που καλά καλά δεν έχουν πλέι μέικερ; Μα, να χάσουμε από τη Γαλλία που την είχαμε τόσα χρόνια πελάτισσα; Και δώσ' του γκρίνια και δώσ' του μεμψιμοιρία και δώσ' του θάψιμο. «Δεν έχουμε προπονητή, ούτε παίκτες».

Πριν συμπληρωθεί έτος από την απονομή των μεταλλίων στο Ευρωμπάσκετ, η 2η του Κάουνας Γαλλία και η 3η Ρωσία έβαλαν πλώρη για το βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων, με σοβαρές αξιώσεις. Μία από τις δύο θα παίξει –μάλλον– στον μεγάλο τελικό. Μάλιστα οι Ρώσοι νίκησαν τη χιλιοτραγουδισμένη Ισπανία και την έβαλαν σε περιπέτειες.

Οι Γάλλοι έχασαν από τους Αμερικανούς, αλλά νίκησαν την Αργεντινή, τη Λιθουανία και όποιον άλλον βρήκαν στον δρόμο τους. Το ίδιο ΝΒΑ, που ταΐζει εδώ και χρόνια με παντεσπάνι τον Κιριλένκο, τον Πάρκερ, τον Μπατούμ, τον Μαζγκόφ, τον Τουριάφ και αρκετούς άλλους από αυτή τη διπλή «τρικολόρ» (άσπρο, κόκκινο, μπλε) «συμμορία», βρήκε τώρα χώρο και για τον Σβεντ και γλυκοκοιτάζει τον Φρίτζον. Το αναφέρω επειδή «η Ρωσία δεν έχει πλέι μέικερ».

Η Εθνική Ελλάδας του 2011 κόντεψε να αποκλείσει τους Γάλλους, μολονότι η ίδια εμφανίστηκε στη Λιθουανία αποδεκατισμένη, ενώ οι «πουρκουάδες» (που λέει και ο υφυπουργός μας) έπαιξαν πλήρεις, με τον Νοά στη καρδιά της ρακέτας τους. Την ισχυρότατη Ρωσία την κοίταξε στα μάτια, αν και υστερούσε σαφώς σε φυσικές δυνάμεις και αθλητικά προσόντα.

Εμείς, όμως, τους βγάλαμε όλους παρακατιανούς και απαιτήσαμε την κεφαλή τους επί πίνακι. Οταν η Εθνική μας πέτυχε την υπέρβαση (στους αγώνες με Σλοβενία και Σερβία, αλλά και στα βασανιστικά «πρέπει» του α' γύρου), κοιτάζαμε τις νίκες στα δόντια και είπαμε «αλίμονο». Αλίμονο κι αν χάναμε από τους Σέρβους! Λες και οι Σέρβοι είναι οι φτωχοί συγγενείς του ευρωπαϊκού μπάσκετ...

Η Εθνική που απέτυχε στο Καράκας στελεχώθηκε σε γενικές γραμμές από τα ίδια πρόσωπα που κέρδισαν το χειροκρότημα στη Λιθουανία. Οταν δούλεψε απερίσπαστη, παρουσιάστηκε αντάξια της πρόκλησης και κράτησε τη σημαία ψηλά. Οταν υποχρεώθηκε να αγωνιστεί ανέτοιμη, στραπατσαρίστηκε.

Στη δική μου τουλάχιστον ζυγαριά δεν βγαίνει καθαρή η ετυμηγορία της τελευταίας διετίας. Πιστεύω ότι αυτό το σχήμα –με προπονητή τον Ηλία Ζούρο– δικαιούται άλλη μία ευκαιρία του χρόνου στη Σλοβενία. Αρκεί να υπάρξουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε να γίνουν κρίκος στο DNA της τα καινούρια στοιχεία που προσπάθησε να εισάγει φέτος στο παιχνίδι της ο ομοσπονδιακός.

Πηγή: Sportday

Μπάσκετ SPORTS