Πρώτα απ' όλα, οφείλω να διευκρινίσω ότι κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν δίνει μεγάλη (και πάντως μεγαλύτερη από την αναλογούσα) σημασία στα συναισθήματα που παράγονται και διαχέονται στην περίοδο της θερινής προετοιμασίας των ομάδων. Όπως άλλωστε είχε πει κάποτε και ο (μέγας και απαράμιλλος ατακαδόρος) Στηβ Γιατζόγλου, "το να νικάς σε φιλικά ματς και να πανηγυρίζεις είναι σαν να αγκαλιάζεις την αδερφή σου και να ηδονίζεσαι"!

Πάμε παρακάτω λοιπόν...

Α, προτού πάμε παρακάτω, θα ήθελα να γράψω ότι στον πρώτο από τους τρεις αγώνες του στην Ιταλία, που μάλιστα τελείωσε πριν την ώρα του, ο Μπαρτζώκας βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εμβληματική φιγούρα του ιταλικού μπάσκετ: τον Ρομέο Σακέτι, ο οποίος ξεχώριζε πάντοτε για τα παραπανίσια κιλά και το μουστάκι του και ήταν ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Σάντρο Γκάμπα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και στο Ευρωμπάσκετ του 1983, όπου η "σκουάντρα ατζούρα" κατέκτησε το ασημένιο και το χρυσό μετάλλιο αντιστοίχως.

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο gazzetta.gr

Α1 Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός