Τι κι αν ο Ζέλικο δεν βγήκε από τη φυσούνα για το καθιερωμένο standing ovation, τι κι αν οι 10 στους 12 παίκτες ήταν άγνωστα πρόσωπα σε σημείο που οι φίλαθλοι στην εξέδρα να ρωτάνε τον διπλανό τους «ποιος είναι το 7 και ποιος το 10;»,

τι κι αν η εικόνα του Πεδουλάκη στον «πράσινο» πάγκο ήταν κάτι ξένο, η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός μπήκε στη νέα εποχή με το ίδιο πνεύμα, την ίδια νοοτροπία που έχει γαλουχήσει εδώ και χρόνια τους φιλάθλους του.

Πάνω από το αν οι «πράσινοι» είναι έτοιμοι, πάνω από το αν έπαιξαν καλό μπάσκετ κι αν παρουσιάζουν κενά στο ρόστερ, το πρώτο ζητούμενο στη χθεσινή (δύσκολη) «πρώτη» δεν ήταν άλλο από την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Οι 2.500 (πιστοί) που πήγαιναν τα προηγούμενα χρόνια σε παιχνίδια ανάλογου επιπέδου, ήταν αποφασισμένοι να ζήσουν κι αυτή την… εμπειρία ζωής, ξεπέρασαν το… σοκ της προσαρμογής και είναι σαφές πως θα στηρίξουν τη νέα προσπάθεια, ανεξαρτήτως προσώπων.

Το ζεστό χειροκρότημα την ώρα της παρουσίασης, η συμπάθεια στο πρόσωπο του Πεδουλάκη και η στήριξη στα «νεκρά» διαστήματα της ομάδας, καταδεικνύουν την πρόθεση να αφήσουν πίσω το παρελθόν και να σταθούν στα δύσκολα.

Αυτό είναι το πρώτο συστατικό μιας υγιούς ομάδας και η αλήθεια είναι πως όσο ο Παναθηναϊκός το διαθέτει τόσο περισσότερο θα μπορεί να ελπίζει στην επιτυχία του εγχειρήματος… Ολα τα υπόλοιπα έπονται.

Με μια ματιά…

  • Γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας που παραπέμπει στις εποχές Ομπράντοβιτς και ελεύθερα σουτ από τα «φτερά» ήταν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά στην επίθεση.
  • Η προσπάθεια να τροφοδοτηθεί ο Σχορτσιανίτης στο κέντρο και όχι στα πλάγια της ρακέτας ήταν εμφανής σε κάθε επίθεση με τον «Big Sofo» στο παρκέ.
  • Ο Μασιούλις είναι μπασκετμπολίστας… δεκαθλητής που μπορεί να βγάλει στον ίδιο ρυθμό και τα 40 λεπτά του παιχνιδιού.
  • Η απουσία του Κίτσεν σε συνδυασμό με τον χαμηλό βαθμό προσαρμογής του Ούκιτς δημιούργησε ένα ερωτηματικό για τις θέσεις των γκαρντ, ενώ φάνηκε η έλλειψη κλασικού σουτέρ, όταν ο Πανιώνιος επέλεξε την άμυνα ζώνης.
  • Ο Αρμστρονγκ φάνηκε πολύ πίσω σε σχέση με τους συμπαίκτες του και γι' αυτό η άμεση ενσωμάτωση του Λάσμε κρίνεται επιβεβλημένη.

Παραμένουν οι βασικές αρχές

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΥΡΛΑΚΗ

Ο τίτλος ξεκάθαρα είναι ο εξής: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά». Κι αυτό γιατί ο Παναθηναϊκός με πολλά νέα πρόσωπα στο ρόστερ του ουσιαστικά λειτουργεί πάνω στην ίδια βασική φιλοσοφία, προσθέτοντας βέβαια κάποια νέα πράγματα τα οποία προσαρμόζονται στα χαρακτηριστικά των παικτών.

Οι «πράσινοι» ακόμα δεν είναι έτοιμοι κι αυτό είναι το βέβαιο. Από την πρώτη επίσημη εμφάνιση κόντρα στον Πανιώνιο κι έχοντας παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς τα πέντε από τα οχτώ φιλικά που έχουν προηγηθεί μπορούμε να έχουμε μια πρώτη εικόνα. Βεβαίως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι απουσίαζαν δύο στελέχη που έχουν σημαντικό ρόλο: ο Στέφαν Λάσμε και ο Ντέργουιν Κίτσεν.

Η επιθετική άμυνα αποτελεί την αρχή και το τέλος της ομάδας. Με παίκτες που έχουν πλούσια φυσικά προσόντα και βγάζουν ενέργεια στο παρκέ, ο Παναθηναϊκός δείχνει διάθεση να «οργώσει» κάθε εκατοστό του γηπέδου και να κάνει δύσκολη τη ζωή του αντιπάλου.

Η ζωή του Διαμαντίδη είναι περισσότερο ξεκούραστη, με την μπάλα να βρίσκεται περισσότερη ώρα στα χέρια του Ούκιτς και τον αρχηγό να μην αναλαμβάνει πλέον τις δύσκολες αμυντικές αποστολές. Για εκεί υπάρχουν ο Μασιούλις (τα πήγε θαυμάσια πάνω στον Πέιν αρχικά και στον Γιάνκοβιτς εν συνεχεία) ή ο Μπράμος. Επίσης ο Πεδουλάκης έχει τη δυνατότητα για «ψηλές» πεντάδες (με πιο κοντό παίκτη στα 1,96 μέτρα) και είδαμε κάποια ποσταρίσματα από τον Ούκιτς στο δεύτερο μέρος.

«Παίζει» πολύ με τις απομονώσεις στον Σχορτσιανίτη αλλά και με το «καθάρισμα» του χώρου για παιχνίδι ένας εναντίον ενός του Ούκιτς, επιθυμεί να ανεβάσει ταχύτητα στον ρυθμό.

Στη ζώνη παρουσίασε κάποια προβλήματα με... 4 συνεχόμενα λάθη αρχικά, αλλά εν συνεχεία υπήρξε η τοποθέτηση του (παίκτη-κλειδί γενικώς) Μασιούλις στο «4», το «τάισμα» στον Σχορτσιανίτη με «προσοχή» στις αποστάσεις αλλά και η εκμετάλλευση των «σουτέρ θέσης» (Γιαννόπουλος, Μπράμος) με αποτέλεσμα να «διαβαστεί» σωστά η άμυνα και να εξουδετερωθεί.

Πέραν τούτων, ο Αρμστρονγκ δείχνει να παρουσιάζει τη λιγότερη πρόοδο, αλλά περιμένουμε να τον δούμε με τεσσάρι ρακέτας (Λάσμε), καθώς διαθέτει εξαιρετικό σουτ στα 4-5 μέτρα. Οπως επίσης είναι πρόβλημα και τα γρήγορα φάουλ (2 στα πρώτα 7 λεπτά) του Σχορτσιανίτη.

Με μια ματιά…

  • Η επιθετική άμυνα αποτελεί τη βασική αρχή για τον Αργύρη Πεδουλάκη.
  • Εμφανής η προσπάθεια για περισσότερη ταχύτητα όχι μόνο στο ανοιχτό γήπεδο αλλά και στην κυκλοφορία στο set παιχνίδι.
  • Ο Γιόνας Ματσιούλις είναι παίκτης-κλειδί και θα τον δούμε πολλές φορές και στο «4».
  • Με την απουσία του Κίτσεν φάνηκε μεγάλο κενό πίσω από τον Διαμαντίδη και τον Ούκιτς.
  • Ο Πάνκο είναι ασυναγώνιστος επιθετικά με πρόσωπο στο καλάθι, έχει προβλήματα στην άμυνα με γρήγορο τεσσάρι απέναντί του.
  • Ο Αρμστρονγκ βρίσκεται ακόμα εκτός κλίματος και χθες ήταν σαν να ήρθε... πρώτη μέρα στον Παναθηναϊκό!
  • Πολλές απομονώσεις στον Σχορτσιανίτη, παιχνίδι ένας εναντίον ενός για τον Ούκιτς και πιο... ξεκούραστη η δουλειά του Διαμαντίδη.
  • Απόλυτη εκμετάλλευση στο ότι υπάρχουν καλοί «σουτέρ θέσης» (Μπράμος και Γιαννόπουλος).
  • Εμφαση στην «ψηλή πεντάδα» με σχήματα που ο πιο κοντός παίκτης είναι στα 196 εκατοστά.
  • Περισσότερη εκμετάλλευση στα αθλητικά προσόντα και τα «μακριά άκρα» που έχουν κάποιοι παίκτες.

    Πηγή: Goal