Πανηγυρίζω κάθε νίκη τους επί εκπροσώπων του αθηναϊκού (μεγάλου ή μικρού) κατεστημένου και μουτρώνω όταν τις βλέπω να περιορίζονται σε ρόλο άβουλου κομπάρσου.

Η μύχια επιθυμία που με κάνει να διαβάζω τον πίνακα των αποτελεσμάτων με τα μάτια επαρχιώτη είναι αυτή ακριβώς που φαντάζεστε. Στα υγρά επαγγελματικά μου όνειρα βλέπω μία Α1 γεμάτη με ισχυρές ομάδες της περιφέρειας και με αγώνες όπου οι μεγάλοι του Λεκανοπεδίου επιστρέφουν στη βάση τους ξεπουπουλιασμένοι. Και με Θεσσαλονίκη συμβιβάζομαι, αλλά προτιμώ τον καθαρό αέρα της υπαίθρου. Η περσινή πορεία του Κολοσσού και του Ρεθύμνου ήταν ένα θαυμάσιο νέο, αλλά συνδυάστηκε με την παρακμή των υπολοίπων και με χαώδη διαφορά δυναμικότητας σε σύγκριση με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό. Είναι ενοχλητικός αυτός ο αστερίσκος. Δεν μου επιτρέπει να χειροκροτήσω με την ψυχή μου.
Το εναρκτήριο τριήμερο της φετινής Α1, πρεμιέρα ελπίδας κατά τα άλλα, είχε και πινελιές που με στενοχώρησαν. Με όλον τον σεβασμό και την αγάπη προς τους παράγοντες, τους προπονητές, τους παίκτες και τους φιλάθλους των μικρομεσαίων ομάδων της πρωτεύουσας, το ΚΑΟΔ - Πανιώνιος το ήθελα «άσο». Παρομοίως το Καβάλα - Ηλυσιακός. Το «διπλό» ήλπιζα να το δω στον αγώνα του Ικάρου με τον Απόλλωνα, αλλά και στο Περιστέρι - Πανελευσινιακός (εδώ υπεισέρχεται η συμπάθειά μου προς τις νεοφώτιστες, ασχέτως γεωγραφικής προέλευσης).

ΑποφΑσισα να μελετήσω τα αποτελέσματα της Α2, όπου διαγκωνίζονται ομάδες της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου, της Κρήτης, ακόμα και των Επτανήσων. Απογοήτευση και εδώ. Οι Ικαροι ηττήθηκαν στις Σέρρες από τον Φιλαθλητικό, ο Αίολος στα Τρίκαλα από το Λαύριο, ενώ το Ηράκλειο γνώρισε συντριβή από το Παγκράτι. Το όλον, σε Α1 και Α2, επαρχία - Αθήνα 0-6. Συντριβή!
Για να εισπρΑξουν ροζ φύλλο οι ομάδες της περιφέρειας, χρειάστηκε (όπως και στην Α1) να αντιμετωπίσουν... άλλες επαρχιακές: ο Κολοσσός τον ΑΓΟΡ στην Α1, ο Κόροιβος Αμαλιάδας τον ΟΦΗ, ο Ερμής Λαγκαδά τον Αρκαδικό, η Δόξα Λευκάδας τη Νίκη Βόλου στην Α2.  

Δεν εΙμαι από τους αιθεροβάμονες που πιστεύουν ότι η ύπαιθρος θα σώσει την ελληνική κοινωνία. Γνωρίζω πολύ καλά ότι οι τοπικές οικονομίες είναι σε ίδια ή και χειρότερη κατάσταση με της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ο αθλητισμός, όμως, μπορεί να δώσει ανάσες. Κοντά στο ζην έρχεται και το ευ ζην. Το μπάσκετ μας θα ήταν καλύτερο εάν το γεωγραφικό κριτήριο ερχόταν σε πρώτο πλάνο. Ποιος θα τολμήσει να ανοίξει τις πόρτες στους φιλόδοξους και εύρωστους εκπροσώπους της επαρχίας;

Προσοχή στα αδέσποτα πυρά όμως, γιατί τα νεύρα του Μεσάικου και των αδελφών Μαλάκων δεν έχουν ακόμα ξεθυμάνει...

Πηγή: Sportday

Α1 Μπάσκετ SPORTS