Ο Παναθηναϊκός φορούσε ...ερυθρόλευκα!

...ευρωπαϊκούς τίτλους, όταν βλέπεις μια ολόκληρη άμυνα να προσαρμόζεται στον Σχορτσανίτη με τον ίδιο τρόπο που προσάρμοζε ο Ομπράντοβιτς την άμυνά του στον θηριώδη σέντερ κι όταν βλέπεις τον «Σόφο» να σουτάρει από τα 5,5 μέτρα, μην έχοντας πού να δώσει την μπάλα, τότε το πρώτο πράγμα που σου 'ρχεται στο μυαλό είναι πως οι «πράσινοι» φόρεσαν «ερυθρόλευκα» και από Παναθηναϊκός μετονομάστηκαν σε Ολυμπιακός.

Οι παλιοί έλεγαν πως «ρόδα είναι και γυρίζει» και η πρώτη εικόνα από τους δύο «αιώνιους» είναι πως η ρόδα γύρισε και οι... κάτω ήρθαν πάνω. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα συμβεί σε μερικούς μήνες από σήμερα, αλλά το βέβαιο είναι πως αυτός ο Ολυμπιακός και αυτός ο Παναθηναϊκός έχουν πολλά κοινά στοιχεία με τις ομάδες που παρουσίαζαν προς τριετίας - τετραετίας, με τη διαφορά πως οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί πλήρως...

Οποιος ξεγελαστεί από το τελικό +4 υπέρ του Ολυμπιακού δεν θα το κάνει επειδή «διαβάζει» καλύτερο το μπάσκετ, αλλά επειδή προφανώς δεν θέλει να αντιληφθεί τη διαφορά που έχουν αυτή την περίοδο οι δύο «αιώνιοι». Το τελικό 64-60 υπέρ των πρωταθλητών Ευρώπης αποτελεί τιμητικό αποτέλεσμα για τους «πράσινους», δεδομένης της εικόνας των δύο ομάδων.

Είχα την αίσθηση βλέποντας το παιχνίδι πως τέσσερα ημίχρονα να έπαιζε ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό δεν υπήρχε περίπτωση να αλλάξει ο τελικός νικητής. Από τη μία 12 καινούριοι παίκτες που προσπαθούσαν να «βρεθούν» μεταξύ τους και να αντιληφθούν ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος τους και από την άλλη μια ομάδα με ξεκάθαρο προσανατολισμό, στόχο, προσωπικότητα και αυτοπεποίθηση.

Ο τρόπος που αντιδρούσε ο Ολυμπιακός στα ξεσπάσματα του Παναθηναϊκού, μου θύμισε την αντίδραση της παρέας του Διαμαντίδη τα προηγούμενα χρόνια, τότε που χρειαζόταν ένα μεγάλο σουτ του Φώτση, ένα τρίποντο του Γιασικεβίτσιους, ένα κλέψιμο του Διαμαντίδη για να αλλάξει το μομέντουμ του αγώνα και να τελειώσει το ματς. Αυτή τη φορά, οι προσωπικότητες είναι από την άλλη πλευρά και το «μεγάλο» σουτ θα το πάρει άλλοτε ο Σπανούλης, άλλοτε ο Περπέρογλου, ο Πρίντεζης, ακόμη και ο Παπανικολάου.

Οσο μπασκετικό εγωισμό και πάθος να έβγαλε ο Διαμαντίδης, ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που είχε τις περισσότερες λύσεις, αυτός που έμοιαζε να διαθέτει την εμπειρία για να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση. Δύσκολη κατάσταση απ' αυτές που διαχειριζόταν άψογα στο παρελθόν ο Παναθηναϊκός, αλλά τώρα χρειάζεται να αρχίσει από την αρχή για να φτάσει κάποια στιγμή στο σημείο να το διαχειριστεί εκ νέου σωστά.

Το δεδομένο είναι πως ο Ολυμπιακός έχει το «πάνω χέρι» για το πλεονέκτημα έδρας και κατ' επέκταση για τον τίτλο. Εχω την αίσθηση πως ο Παναθηναϊκός, αν κι έχει σωστή φιλοσοφία και είναι αρκετά δουλεμένος για την εποχή που βρισκόμαστε και με δεδομένη την ολοκληρωτική αλλαγή στο ρόστερ, θα χρειαστεί βελτιώσεις στο άμεσο μέλλον για να γίνει ανταγωνιστικός. Προσθήκες - λαβράκια, σαν κι αυτές που έκανε πέρυσι ο Ολυμπιακός και «ψάρεψε» Ντόρσεϊ και Λο από τα αζήτητα, με αποτέλεσμα να αλλάξει η εικόνα μέσα σε διάστημα δύο μηνών.

Τι κρατάει ο Παναθηναϊκός από το ματς; Την απίστευτη στήριξη του κόσμου του. Πάνω από 13.000 άνθρωποι σηκώθηκαν στο φινάλε του αγώνα και χειροκρότησαν θερμά την προσπάθεια της ομάδας τους. Αν μη τι άλλο ο κόσμος έχει υπομονή και είναι αποφασισμένος να στηρίξει στα δύσκολα...

Πηγή: Goal