Το «είμαστε ακόμα στη δημιουργία» που είπε ο Αργύρης Πεδουλάκης δεν είναι δικαιολογία. Είναι αλήθεια. Αλήθεια είναι και ότι «τα παιδιά δεν ήταν μπαρουτοκαπνισμένα από τέτοια παιχνίδια», καθώς μόνο οι Διαμαντίδης, Τσαρτσαρής και Ξανθόπουλος είχαν προτέρα εμπειρία, ως «πράσινοι», σε ντέρμπι  «αιωνίων» και οι Σχορτσιανίτης και Γιαννόπουλος ως... αντίπαλο δέος.
 
Μια άλλη μεγάλη αλήθεια είναι ότι ο Ούκιτς έκανε περισσότερο κακό από καλό, πως ο Λάσμε έπαιξε κυρίως με το ένστικτο (και έδειξε πως τα καλύτερα έρχονται) και ότι κάποιοι που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να ανοίγουν την άμυνα του Ολυμπιακού, δεν το έκαναν (γιατί ήταν εξαιρετικά άστοχοι). Φυσικά, όσοι έχουν μάτια, είδαν πως παρά τις αντιξοότητες, οι «πράσινοι» δεν σταμάτησαν να κυνηγούν την ανατροπή, έως το τέλος.
 
Η μεγαλύτερη αλήθεια όλων όμως, είναι άλλη: ο Ολυμπιακός έχει αλλάξει εποχή. Μετά την γκάφα στην Τουρκία, όχι μόνο συνήλθε άμεσα, αλλά με σοβαρότητα (και αυτοπεποίθηση) «έχτισε» από το πρώτο λεπτό την κυριαρχία του. Είχε τον εγωισμό και το χαρακτήρα που απαιτεί το όποιο επιτυχημένο πέρασμα από... ξένο έδαφος, πολλώ δε το ΟΑΚΑ.
 
Επίσης αλήθεια είναι ότι οι Σπανούλης και Περπέρογλου έπαιζαν σαν να τους ανήκει το γήπεδο, εξ ου και σκόραραν τους 31 από τους 64 πόντους της παρέας τους.
 
Και για να... ολοκληρώνουμε με τις αλήθειες αυτού του απογεύματος, το σύστημα που επέλεξαν οι «ερυθρόλευκοι» για να απενεργοποιήσουν το ισχυρότερο όπλο του Παναθηναϊκού (βλ. Σχορτσιανίτης) ήταν... αυτό που δοκίμαζε ο Ομπράντοβιτς, όταν ο «Σόφο» εμφανιζόταν ως επισκέπτης (όλοι πάνω του).
 
Στο δια ταύτα, ο Ολυμπιακός έχει το πάνω χέρι (και αν ήταν πιο εύστοχος θα ένιωθε μεγαλύτερη άνεση) και ο Παναθηναϊκός την ανάγκη να εμπλουτίσει τη λίστα με εκείνους που θα είναι συνεπείς. Γιατί οι Τσαρτσαρής και Διαμαντίδης μόνοι τους, δύσκολα θα αντέχουν να παίζουν έως τον Ιούνιο, πάνω από 20 λεπτά κατά μ.ο. ανά αγώνα.

Πηγή: Sday.gr