Καλοκαίρι του 2009: Το χρήμα ρέει άφθονο στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, Γιαννακόπουλοι και Αγγελόπουλοι «σφάζονται» με μπάτζετ 30 εκατομμυρίων και κάπου στην Θεσσαλονίκη, συγκεκριμένα στο Αλεξάνδρειο, μεταξύ πάγκου και εξέδρας στον Αρη, σ' έναν 18χρονο πιτσιρικά που δεν έχει πατήσει καλά - καλά τα παρκέ της Α1, μπαίνει πωλητήριο ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ...

«Σιγά μην δώσουμε ένα εκατομμύριο για έναν παίκτη που δεν έχει παίξει» λέει ο ένας, «σιγά μην κάνουμε πλούσιο τον Δαμιανίδη» απαντά ο άλλος και ο πιτσιρικάς Παπανικολάου περιμένει στη... γωνία να του δοθεί η ευκαιρία και να αποδείξει πως οι εμφανίσεις του με τις μικρές εθνικές ομάδες σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο θα έπρεπε να είναι το διαβατήριο για τη μεγάλη καριέρα.

Τι κι έτρεχε το γήπεδο σαν άλογο στον ιππόδρομο, τι κι πηδούσε στον Θεό με timing παρόμοιο μ' αυτό του Φώτση, τι κι αν μπορούσε να παίξει σε τρεις θέσεις, τι κι αν ντρίπλαρε, σούταρε, πάσαρε σαν ολοκληρωμένος φόργουορντ, τι κι αν μπορούσε να παίξει άμυνα από το «1» έως το «4», στον τότε Αρη του Γκαβέλ, του Αγαδάκου και του Μπάρλου, τα 53 λεπτά συμμετοχής και τα 5.667 λεπτά... πάγκου (!) ήταν η «επιβράβευση» για το «next best thing» του ελληνικού μπάσκετ...

Ηταν τότε που οι Αγγελόπουλοι «πετούσαν» δεξιά κι αριστερά τα εκατομμύρια, στην προσπάθειά τους να πάρουν τα ηνία από τον Παναθηναϊκό, αλλά παράλληλα σκέφτηκαν την πιο σοφή κίνηση που έχουν κάνει μέχρι σήμερα στα χρόνια της παραμονής τους στον Ολυμπιακό: Να ρισκάρουν ένα εκατομμυριάκι για έναν πιτσιρικά (σ.σ. τι ήταν μπροστά στα έξι του Τσίλντρες, τα τρία του Κλέιζα, τα τρία - τέσσερα του Παπαλουκά και πάει λέγοντας...), μαθαίνοντας από το πάθημα του προκατόχου τους (Σωκράτη Κόκκαλη) που μερικά χρόνια νωρίτερα είδε να χάνεται ο Δημήτρης Διαμαντίδης για λιγότερα από 100.000 ευρώ!

Η απόκτηση του Κώστα Παπανικολάου από τον Ολυμπιακό πέρασε στα ψιλά εκείνη την εποχή και πώς να μην περάσει, όταν ο χορός των εκατομμυρίων γύρω από πρωτοκλασάτους σταρ έδινε κι έπαιρνε, όταν ο μικρός δεν είχε παραστάσεις από Α1 κι όταν ο Παναθηναϊκός του «σοφού» Ομπράντοβιτς τον είχε απορρίψει... «Για να τον απέρριψε ο 'Ζοτς' και να μην τον πήραν οι Γιαννακόπουλοι κάτι περισσότερο θα ξέρουν» έλεγαν τότε οι μπασκετικοί κύκλοι και μάλιστα εξέφραζαν την απορία για το πού θα χωρέσει ο Παπανικολάου στον Ολυμπιακό των 12 αστέρων.

Κι όμως, ακόμη και οι «σοφοί» κάνουν λάθη, κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος του Ομπράντοβιτς στην 13χρονη παραμονή του στον Παναθηναϊκό. Αυτό που κέρδισαν οι «πράσινοι» την πρώτη δεκαετία του 2000 με την απόκτηση του Διαμαντίδη, το έχασαν για την δεύτερη 10ετία με την απώλεια του μοναδικού ολ αράουντ παίκτη που έχει απομείνει στο ελληνικό μπάσκετ, με δεδομένο ότι ο Διαμαντίδης πλησιάζει στο τέλος της καριέρας του.

«Μα δεν κάνει τίποτα τέλεια, αλλά πολλά σε καλό βαθμό» είναι το επιχείρημα όσων αμφισβητούν ακόμη και σήμερα την χρησιμότητα του μέσα στο γήπεδο. Και η απάντηση είναι απλή: Τι έκαναν τέλεια οι άλλοι δύο ολ αράουντ παίκτες που έμειναν στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, ο Διαμαντίδης και ο Φάνης Χριστοδούλου; Προφανώς τίποτα, με τη διαφορά πως ήταν τόσα πολλά αυτά που έκαναν καλά που μια τελειότητα σε ένα πράγμα δεν θα αρκούσε για να καλύψει όσα πρόσφεραν ή προσφέρουν. Αυτή άλλωστε είναι η έννοια του ολ αράουντ παίκτη... Να κάνει πολλά, να τα κάνει σωστά, ακόμη κι αν αυτά δεν τα κάνει τέλεια... Ο Παπανικολάου δεν ανήκει στην κατηγορία του Σπανούλη που είναι ικανός να πάρει ένα παιχνίδι μόνος του.Ανήκει στην κατηγορία αυτών που η χρησιμότητά τους στο παρκέ φαίνεται περισσότερο όταν είναι στον πάγκο και λιγότερο όταν πατάνε στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου...

Ο «Παπ» αποτελεί φαινόμενο για το παγκόσμιο μπάσκετ... Ισως είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία που σε λιγότερο από έξι μήνες κατάφερε να βελτιώσει κατά 40% την ατομική στατιστική του! Είναι ο παίκτης που μέχρι τα μισά της σεζόν 2011-12 σούταρε με ποσοστό 21% στα τρίποντα κι αυτή την στιγμή είναι ο πιο αξιόπιστος σουτέρ τριών πόντων στην Ευρώπη με το εκπληκτικό 64%! «Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι» έλεγαν όλοι μετά το τέλος της περσινής σεζόν, όταν ο Παπανικολάου... βομβάρδιζε τα καλάθια, την εποχή που ο Ολυμπιακός σάρωνε σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και πράγματι δεν συνέχισε έτσι, συνέχισε ακόμη καλύτερα, αποδεικνύοντας πως δεν επρόκειτο για αναλαμπή, αλλά για το ξεπέταγμα ενός παίκτη που σιγά - σιγά φεύγει από την κατηγορία του «καλού» και οδεύει στην κατηγορία του «μεγάλου»...

Τι απομένει; Η καθιέρωση που είναι θέμα χρόνου να επιτευχθεί. Ο Παπανικολάου δεν είναι από τα παιδιά που τα μυαλά του παίρνουν αέρα. Ξέρει πως πρέπει να διαχειριστεί την επιτυχία, η καθημερινή του βελτίωση αποδεικνύει τον σωστό τρόπο με τον οποίο δουλεύει και ο ηγετικός ρόλος που έχει αναλάβει στα 22του, δίπλα στον Σπανούλη, θα τον ωριμάσει πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά...Αποκλειστικά στο χέρι του είναι...

Πηγή: Sentragoal.gr

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός