Kαι τελικά ποιο είναι το ταβάνι του φετινού Παναθηναϊκού; Η ομάδα που ενθουσίασε κόντρα στη Ρεάλ, αυτή που απογοήτευσε κόντρα στον Ικαρο, αυτή που προβλημάτισε απέναντι στον ΚΑΟΔ ή αυτή που έδειξε χαρακτήρα απέναντι στην Καντού; Ελα μου ντέ...

Ούτε ο ίδιος ο Πεδουλάκης δεν μπορεί να δώσει την απάντηση για μια ομάδα που προστάτευσε την υστεροφημία της, σώζει τα προσχήματα με την πρόκριση στο Τοπ-16 και με τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις ελπίζει για το βήμα παραπάνω.

Για πρώτη φορά φέτος, ο Παναθηναϊκός έδειξε χαρακτήρα «Εξάστερου», ανταποκρίθηκε σωστά σε «do or die» παιχνίδι και παρά τις απουσίες έδειξε ότι διαθέτει ακόμη την αύρα της «βαριάς» φανέλας που ανταποκρίνεται στα δύσκολα.

Ταλαιπωρημένος από τα πολλά προβλήματα, την ατυχία με τον Καπόνο, έναν Αρμστρονγκ να ανεβαίνει και να κατεβαίνει εδώ κι ένα μήνα από το αεροπλάνο που θα τον οδηγήσει στην πατρίδα του κι έναν Πεδουλάκη ολίγον θολωμένο για τις διορθωτικές κινήσεις, ο Παναθηναϊκός άντεξε στην Καντού απαλλάχθηκε σε μεγάλο βαθμό από το άγχος της πρόκρισης, πήρε βαθια ανάσα και μπορεί με μεγαλύτερη ηρεμία να κάνει - επιτέλους - τις αλλαγές που χρειάζεται για να διορθώσει τα λάθη του καλοκαιριού.

Ο Παναθηναϊκός ψάχνει ακόμη τα όρια του, προσπαθεί να τα ανακαλύψει και τέτοια «διπλά» σφυρηλατούν τον χαρακτήρα του και του δίνουν την δυνατότητα να ψάξει το ταβάνι του με λιγότερο άγχος για το αποτέλεσμα...

Τα κέρδη των «πράσινων» από την μεγάλη νίκη στην Ιταλία είναι πολλά, πέραν βεβαίως του βαθμολογικού ενδιαφέροντος και της (σχεδόν) δεδομένης πρόκρισης στο Τοπ-16. Το βασικότερο όλων είναι πως ο Παναθηναϊκός αρχίζει να «χτίζει» χαρακτήρα μέσα από τέτοιες νίκες, νίκες δύσκολες που μπορεί να είναι... ψωμοτύρι για τον Διαμαντίδη και τον Τσαρτσαρή που είχαν μάθει να ζουν μ΄αυτές, αλλά είναι κάτι... πρωτότυπο για παιδιά όπως ο Μπράμος και ο Κίτσεν.

Το θέμα πλέον είναι πως ανεξάρτητα με την επιτυχία αυτή, ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να αποπροσανατολιστεί από τον στόχο που έχει το τελευταίο διάστημα, δηλαδή την ενίσχυση της ομάδας, διορθώνοντας πολλά από τα λάθη του καλοκαιριού.

Ο Μπανκς, αν και πολλοί ΚΑΙ μέσα στην ομάδα είχαν τις αμφιβολίες του, έδειξε καλά στοιχεία, αλλά χρειάζεται χρόνο για να φτάσει στο επιθυμητό σημείο. Στην ουσία ο Αμερικανός έχει να παίξει δύο χρόνια μπάσκετ σε υψηλό ρυθμό και καταλαβαίνει κανείς πως δεν είναι εύκολο από τη μία ημέρα στην άλλη να φτάσει τους υπόλοιπους σε επίπεδο φυσικής κατάστασης.

Ανεξάρτητα επίσης, από το αν ο Μάικ Μπράμος έμοιαζε με... Λάρι Μπερντ στην Ιταλία, ο Παναθηναϊκός έχει την ανάγκη για την απόκτηση ενός κλασικού σουτέρ που θα του λύσει τα προβλήματα στην περιφέρεια κι έχω την αίσθηση πως σύντομα θα βγει στην αγορά για να αναζητήσει έναν ακόμη παίκτη για να καλύψει το κενό στη φροντ λάιν.

Μπορεί με τον Σχορτσανίτη, τον Σκορδίλη και τον Λάσμε να την... παλεύει προς το παρόν, αλλά είναι δεδομένο πως στο Τοπ-16 οι απαιτήσεις θα αυξηθούν κι ενδεχομένως μία ατυχία (π.χ. σαν αυτή που συνέβη με τις απουσίες των Σχορτσανίτη, Σκορδίλη) να είναι αρκετή για να τα τινάξει όλα στον αέρα...

Πηγή: Sentragoal.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS