Όταν ξημέρωσε ο Νοέμβρης, τα σύννεφα είχαν σκεπάσει το ελληνικό μπάσκετ. Προς στιγμήν, κινδύνευσε η θέση των δύο ομάδων μας στη φάση των 16 της Ευρωλίγκας και φοβηθήκαμε ότι μας περίμενε βαρύς χειμώνας, με εκπομπές που θα μιλούσαν ισπανικά, ρωσικά, ιταλικά, ακόμη και γερμανικά, αλλά όχι ελληνικά.

Αλλά όχι. Το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο. Οι ξένοι μνηστήρες που φλερτάρουν με το Κύπελλο των Πρωταθλητών θα πρέπει πρώτα να κουρσέψουν ελληνικό έδαφος για να το κερδίσουν. Οχτώ τρόπαια, τα τελευταία 16 χρόνια. Μία στις δύο, κερδίζουμε εμείς. Μαύρο-κόκκινο δηλαδή. Ή μάλλον, κόκκινο-πράσινο.

Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έπαιξαν τέσσερα καυτά ντέρμπι τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Τα κέρδισαν και τα τέσσερα, εξασφαλίζοντας ουσιαστικά (αν όχι μαθηματικά) τη συμμετοχή τους στη β’ φάση της Ευρωλίγκας.

Ο πρωταθλητής Ευρώπης άλωσε το Μιλάνο και τη Βιτόρια, συνέτριψε την Εφές και μετράει τέσσερις συνεχόμενες νίκες. Ο «εξάστερος» διαμέλισε τη Ρεάλ, θριάμβευσε στο Καντού μολονότι αποδεκατισμένος και κέρδισε άφθονο χρόνο για να χτίσει πάνω στα εύθραυστα θεμέλια της επόμενης ημέρας.

Πλέον, μπορούν αμφότεροι να κοιτάξουν λίγο πιο ψηλά. Ο Ολυμπιακός μπορεί να τερματίσει ακόμη και 1ος στον Όμιλό του, με εφαλτήριο τον αγώνα της ερχόμενης Παρασκευής στο Κάουνας. Ο Παναθηναϊκός έχει ελπίδες για την 3η ή και για τη 2η θέση, εάν εκμεταλλευτεί την έδρα του στις απανωτές αναμετρήσεις με Ολύμπια και Φενέρμπαχτσε.

Το ημερολόγιο είναι σύμμαχος και των δύο. «Ο δεύτερος γύρος θα είναι πιο εύκολος από τον πρώτο», μου έλεγε σε βάσκικο έδαφος ο Γιώργος Μπαρτζώκας, απαλλαγμένος πλέον από το άγχος και τις δυσοίωνες φήμες του Οκτωβρίου. «Το Δεκέμβριο θα είμαστε έτοιμοι», υπόσχεται ο Αργύρης Πεδουλάκης, όταν σηκώνει τα μάτια του από το βίντεο και από τις προτάσεις των ατζέντηδων για τον αντικαταστάτη του Αρμστρονγκ.

Νοέμβριο μήνα, δεν ήταν δα πολύ πιο μπροστά ο χρυσοποίκιλτος περυσινός Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς από τον φετινό Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα. Ούτε ο ακριβοπληρωμένος περυσινός Ολυμπιακός του Ιβκοβιτς από τον φετινό Παναθηναϊκό του Πεδουλάκη.

Οι δύο Ελληνες προπονητές που ανέλαβαν να επωμιστούν τη βαριά κληρονομιά των Σέρβων κουμπάρων εδραιώθηκαν στις καρέκλες τους μετά τα τελευταία αποτελέσματα και μοιάζουν ικανοί να καθοδηγήσουν με ασφάλεια τους «αιώνιους» στις προκλήσεις αυτής της μεταβατικής εποχής.

Τους άξιζε αυτή η ευκαιρία, αλλά και η πίστωση χρόνου. Αλλωστε, και ο Ομπράντοβιτς κάπως έτσι ξεκίνησε την ολόλαμπρη σταδιοδρομία του στην κορυφογραμμή, σχεδόν ουρανοκατέβατος. Και ο Πασκουάλ και ο Πιανιτζάνι και ο Χοάν Πλάθα και οι περισσότεροι από τους σημερινούς Ευρωπαίους φωστήρες των πάγκων. Ουδείς γεννήθηκε σταρ, ουδείς είχε συμβόλαιο με τους τίτλους όταν πρωτοφόρεσε το κοστούμι του προπονητή.

Μετά τους «διεθνείς» Κατσικάρη, Γιαννάκη και Ζούρο είναι καιρός να αναδείξει το ελληνικό μπάσκετ έναν καινούριο τεχνικό πρώτης γραμμής. Ή και δύο.

Πηγή: novasports.gr

Α1 Ελλάδα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός