Γράφει ο Άρις Νικολάκης.

Στο περιθώριο της βράβευσης των ηγητόρων των κορυφαίων – όλων των εποχών - ομάδων μπάσκετ της Θεσσαλονίκης έπαιξαν οι βετεράνοι. Εάν κι εφ όσον δεν έγινε έτσι … Έτσι έπρεπε να γίνει!

Τούτο δε, επειδή σε αυτούς οφείλουν οι δόξες του παρελθόντος της «Μητρόπολης» του ελληνικού μπάσκετ και τη λάμψη και την αίγλη τους.

Ήταν μια ευτυχής, βλέπετε … Μία ευτυχέστατη – για το εθνικό μας σπορ, γενικότερα – σύμπτωση της κοινής παρουσίας και του Κώστα Χαίτογλου στον Ηρακλή και του Νίκου Βεζυρτζή στον ΠΑΟΚ και του Άκη Μιχαηλίδη στον Άρη. Αυτή η ευτυχής σύμπτωση κατέστησε τη μακεδονική πρωτεύουσα «ομφαλό» του αθλήματος στον τόπο μας.

Αυτή η τιμή σε αυτούς τους ηγήτορες (με όλη τη σημασία της λέξης) είναι φυσικά, η ελάχιστη αλλά … Έστω και σε αυτό την διάσταση της αποδίδει σεβασμό κι ευγνωμοσύνη σε ανιδιοτελείς παράγοντες, οι οποίοι θυσίασαν τις ζωές τους, για τις ομάδες τους. Κι ουδόλως υπερβάλλουμε. Χωρίς εκείνες τις θυσίες ο Νίκος Βεζυρτζής κι ο Χρήστος Μιχαηλίδης τουλάχιστον, θα ζούσαν ολότελα διαφορετικά σήμερα. Εξαιρούμε τον Κώστα Χαίτογλου επειδή ήταν κι είναι βιομήχανος άλλου βεληνεκούς. Κι είχε κι έχει (παραδοσιακά…) απύθμενη οικογενειακή δύναμη να τον κοντρολάρει!

Ως εκ τούτου αξίζουν συγχαρητήρια στον Σύνδεσμο Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών της Θεσσαλονίκης. Επέδειξε – ως όφειλε πάντως - τον προσήκοντα σεβασμό σε τρεις τιτάνιες μορφές του αθλήματος. Άτλαντες του μπασκετικού κόσμου της χρυσής εποχής του Ηρακλή, του ΠΑΟΚ και του Άρη …

Είπαμε όμως: Στο περιθώριο της δικής τους βράβευσης έπρεπε, να γίνει ο αγώνας ο οποίος ξύπνησε μνήμες στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Και να μας συγχωρούν οι παίκτες - θρύλοι επειδή δεν προβάλλουμε και δεν αναφέρουμε τα ονόματα τους. Με τους περισσότερους φάγαμε «ψωμί κι αλάτι», που λέει ο λόγος- Ημεδαπούς κι αλλοδαπούς Τότε που το ρεπορτάζ δεν ήταν επάγγελμα. Ήταν λειτούργημα!

Θεωρούμε όμως κι επιμένουμε: Χωρίς τα ωραία λεφτά – βουνό τα του Νίκου Βεζυρτζή, του Άκη Μιχαηλίδη και του Κώστα Χαίτογλου δεν θα άστραφταν και δεν θα βρόνταγαν όλα αυτά τα αστέρια στον ουρανό του τόπου μας. Και πέρα αυτόν.

Αυτοί ήταν οι πιονέροι. Και τους συντρόφευσαν επίσης μεγάλες μορφές στον δρόμο της ανιδιοτελούς προσφοράς: Τον Άκη Μιχαηλίδη, ο Γιάννης Μπουτάρης κι ο Θεόφιλος Μητρούδης. Το Νίκο Βεζυρτζή, ο Θανάσης Κατσαρής, ο Τάκης Πανελούδης κι ο Απόστολος Οικονομίδης. Τον Κώστα Χαίτογλου, ο Νίκος Τζίκας κι ο Νίκος Νούσιας.

Ότι γράφει η ιστορία, δε ξεγράφει η επικαιρότητα …

Όσο για τη «Μητρόπολη» του εθνικού μας σπορ; Ένδοξο παρελθόν. Άδοξο παρόν. Αβέβαιο μέλλον. Με λίγα λόγια; Περασμένα μεγαλεία που διηγώντας τα, να κλαις!

Πηγή: pamesports.gr

Μπάσκετ SPORTS