ΕΡ.: Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να μην αγωνίζεται (βασικός ή έστω με πολλά λεπτά συμμετοχής) στο ΝΒΑ ο Παπανικολάου; Είναι θέμα προτίμησης του ίδιου; Είναι ζήτημα μάνατζερ; Είναι θέμα scouting; Πώς μπορεί μια ομάδα να επιλέγει π.χ. τον Φουρνιέ, από την παντελώς άσημη Πουατιέ, στις πρώτες θέσεις ενός ντραφτ κι ο Παπ (ως πρωταθλητής Ευρώπης με ενεργό συμμετοχή) να παραμένει στα -τρόπον τινά- αζήτητα; (Cuba Libre)

ΝΙΚ.ΠΑΠ.: Δεν είναι ακόμη έτοιμος για πολύ μεγάλα πράγματα. Το ξέρει και ο ίδιος και παραμένει προσγειωμένος. Η ταπεινοφροσύνη σε συνδυασμό με το υψηλότατο IQ αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Δεν έχει νόημα να πάει στο ΝΒΑ και να γίνει τελευταίος τροχός της αμάξης όπως ο Φουρνιέ που γράφετε ή και έμπειροι παίκτες όπως ο Τελέτοβιτς ή ο Πριχιόνι. Αν αυτό ονειρεύεται, μπορεί να το κάνει αύριο κιόλας, όπως και ο Πρίντεζης. Ο Παπανικολάου χρειάζεται να δυναμώσει, να βελτιώσει την ντρίμπλα του, να πασάρει καλύτερα, να γίνει πιο αξιόπιστος στην προσωπική άμυνα. Το «τριάρι» στο ΝΒΑ θα κληθεί να μαρκάρει παίκτες όπως ο Λεμπρόν Τζέιμς και ο Κέβιν Ντουράντ ή να σκοράρει απέναντί τους. Το ευχάριστο για τον Παπανικολάου είναι ότι βελτιώνεται με διαστημικούς ρυθμούς και ότι η αυτοπεποίθησή του βρίσκεται στα ουράνια, το άκρο αντίθετο με το κάπως φοβισμένο παιδί του 2010-11. Μόλις πριν από 15 μήνες δεν είχε καν σίγουρη θέση στην Εθνική Ανδρών.

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα στο gazzetta.gr

Μπάσκετ SPORTS