Άλλο πράγμα να προσπαθείς να αγοράσεις μια ομάδα και άλλο να τη δημιουργήσεις με μεθοδικότητα και σε σωστές βάσεις. Κάτι που κατάλαβαν οι Αγγελόπουλοι, κι από κει που στον Ολυμπιακό οι ξένοι περίσσευαν, τώρα περισσεύουν οι θέσεις τους.

Τη σεζόν 2009-10 ο Ολυμπιακός είχε ένα από τα μεγαλύτερα μπάτζετ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Και παρά το γεγονός ότι η ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό της Eυρωλίγκα, η χρονιά δεν χαρακτηρίστηκε με επιτυχία, αφού το τέλος της βρήκε τους Πειραιώτες να "πανηγυρίζουν" μόνο την κατάκτηση του Kυπέλλου Ελλάδας.

Στο ρόστερ της τότε ομάδας υπήρχαν επτά μη Έλληνες, ένας εκ των οποίων έμενε εκτός αγώνων Α1. Περίσσευμα δηλαδή. Πεν, Τσίλντρες, Βούισιτς, Χαλπερίν, Κλέιζα, Τεόντοσιτς και Μπέβερλι απάρτιζαν τη λεγεώνα των ξένων του Ολυμπιακού, οι περισσότεροι με μυθικά συμβόλαια. Υπήρχε βέβαια και όγδοος! Ο Έρτσεγκ, που πληρωνόταν από τον Ολυμπιακό για να παίζει δανεικός στον Πανιώνιο…

Την επόμενη σεζόν μία από τα ίδια. Τα λάθη στον προγραμματισμό έφεραν και πάλι επτά αλλοδαπούς στο Λιμάνι, αλλά η χρονιά ήταν ακόμη χειρότερη. Αποκλεισμός από το Φάιναλ Φορ, απώλεια του πρωταθλήματος και μοναδική παρηγοριά ξανά το κύπελλο. Η επτάδα της πρώτης σεζόν του Ίβκοβιτς στον Ολυμπιακό περιελάμβανε τους: Νεστέροβιτς, Κέσελ, Νίλσεν, Χαλπερίν, Έρτσεγκ, Γκόρντον και Τεόντοσιτς.

Ώσπου τελικά οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ το πήραν απόφαση. Προχώρησαν σε πλήρη εκκαθάριση και έχρισαν την ομάδα σε ελληνικές βάσεις. Ο ρόλος των ξένων άλλαξε, αφού πλέον αποκτούνται ως εργαλεία και όχι ως επίδοξοι μεσσίες. Τα αποτελέσματα γνωστά σε όλη την Ευρώπη.

Ο Ολυμπιακός είναι από πέρυσι ομάδα-υπόδειγμα και φέτος έφτασε στο σημείο να μην χρειάζεται καν να καλύψει τις θέσεις των ξένων του. Μία έχει μείνει ορφανή και δεν υπάρχει κανένας λόγος να καλυφθεί προς το παρόν, ενώ και ο Γκετσεβίτσιους έχει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής.