Η μοναδική εξήγηση για το έπαθλο που δόθηκε στην κρατική τηλεόραση για την κάλυψη του τελικού της Ευρωλίγκας είναι ότι εκτιμήθηκε το αδάπανο τίποτε που προσέφερε στο ταλαίπωρο κοινό της, σε εποχές κρίσης.

Κανονικά έπρεπε να της δώσουμε εμείς βραβείο, εμείς η Nova, για τους τηλεθεατές που μας έστειλε εκείνες τις ημέρες. Ελπίζω ότι συμφωνείτε εσείς που παρακολουθήσατε την υπερπαραγωγή που σας προσέφερε από την Κωνσταντινούπολη το τμήμα μπάσκετ, με επικεφαλής τον Φίλιππο Συρίγο. Εμείς, πάντως, νιώσαμε ότι καλύψαμε κάθε λεπτομέρεια και κάθε σπιθαμή, όπως άλλωστε και πέρυσι από τη Βαρκελώνη και τα προηγούμενα χρόνια από τότε που ξαναβάλαμε την Ευρωλίγκα στα σπίτια του Ελληνα homo basketikus.

Τον τελικό της Κωνσταντινούπολης δεν χορταίνω να τον βλέπω, ξανά και ξανά. Ηταν νομίζω το μοναδικό μεγάλο ματς μπάσκετ που παρακολούθησα τα τελευταία 10-15 χρόνια χωρίς να είμαι επιφορτισμένος με τηλεοπτική ή ραδιοφωνική περιγραφή. Εκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να βοηθήσω με ...ραβασάκια τον Φίλιππο και τον Δημήτρη Καρύδα, αφού άλλωστε οι φωστήρες της τηλεοπτικής παραγωγής τους άφησαν χωρίς μόνιτορ στατιστικής.

Στο φινάλε, βέβαια, έχασα κι εγώ το μυαλό μου όπως όλοι –πλην Λακεδαιμονίων- οι Ελληνες που βρέθηκαν στο Σινάν Ερντέμ. Για ένα γεμάτο τρίλεπτο, χοροπηδούσα (χοροπηδούσαμε) πέρα δώθε στα δημοσιογραφικά, πανηγύριζα (πανηγυρίζαμε) και εισέπραττα (εισπράτταμε) τα συγχαρητήρια των έκπληκτων και ταυτόχρονα εκστασιασμένων ξένων συναδέλφων.

Σε αυτό το τελευταίο σκέλος διεκδικώ και προσωπική ...διάκριση, αφού ήμουν μάλλον ο μοναδικός που προέβλεψε εξαρχής το θρίαμβο του Ολυμπιακού στο φάιναλ-φορ. «Εάν στο ημίχρονο του ημιτελικού ο Ολυμπιακός έχει προβάδισμα, θα κερδίσει», είπα σε Αμερικανούς και Αγγλους συναδέλφους επιστρέφοντας από τη συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης. «Και αν πάει στον τελικό, θα το πάρει κιόλας».

Την επανέλαβα την προφητεία στον φίλο μου τον Ζορζ Εντί, οπότε έχω και Γάλλο μάρτυρα. Με κοιτούσαν όλοι τους καλά καλά, σαν να τους μιλούσα για το τέλος του κόσμου. Μετά τον τελικό, με έψαχναν για να μου ζητήσουν τους έξι αριθμούς του Λόττο. Εγώ τους έδειχνα με νόημα το μπλουζάκι μου που έγραφε «Hellas», ίσως να το θυμάστε από το ρεπορτάζ των αποδυτηρίων. Μόνο το ελληνικό μπάσκετ έχει πετύχει τέτοιες ανατροπές τα τελευταία δέκα χρόνια...

Βεβαίως, στο 51-32 της ΤΣΣΚΑ είπα κι εγώ «τετέλεσται» και άρχισα να σηκώνω τα μαύρα πανιά στο σχόλιο που έγραφα για την ιστοσελίδα της Nova . Επρεπε να το κρατήσω το κείμενο, θα ήταν σήμερα συλλεκτικό. Ομολογώ ότι δεν περίμενα τέτοια αντίδραση από τον Ολυμπιακό, ουδείς την περίμενε, τη στιγμή μάλιστα που πολλοί βασικοί του παρακολουθούσαν τον τελικό –απογοητευμένοι- από τον πάγκο. Όταν ξεκίνησε η «ερυθρόλευκη» αντεπίθεση, η πεντάδα του Ιβκοβιτς θύμιζε προσκλητήριο εφέδρων: Σλούκας, Μάντζαρης, Κέσελι, Πρίντεζης, Χάινς. Ο Σπανούλης και ο Παπανικολάου επιστρατεύτηκαν λίγο αργότερα. Ο μετέπειτα ήρωας Γιώργος Πρίντεζης ήταν άποντος ως το 28ο λεπτό, όπως και οι υπόλοιποι της συγκεκριμένης πεντάδας. Λέγεται ότι το σύνθημα από τον πάγκο ήταν, «να μετριάσουμε τις εντυπώσεις». Και τότε, εντελώς ξαφνικά, εξερράγη το κόκκινο ηφαίστειο.

Η ανυποψίαστη ΤΣΣΚΑ έζησε το τέλος του κόσμου έξι μήνες πριν την ημερομηνία που προέβλεψαν οι Μάγια. Στην Ευρώπη, έγιναν άλλου είδους μάγια. Οι μάγοι φορούσαν κόκκινα.

Πηγή: novasports.gr

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός