Ήταν Μάιος του 2010, όταν μετά τον αποκλεισμό των Cavaliers από τους Celtics στον δεύτερο γύρο των πλέι-οφ, o LeBron James είχε δηλώσεις πως “πρέπει να περάσεις από πολλούς εφιάλτες για να πετύχεις το όνειρό σου”. Και το 2012 ο LeBron αντιμετώπισε όλους τους εφιάλτες των προηγούμενων χρόνων, καταφέρνοντας τελικά να φτάσει στον στόχο του: Το Πρωτάθλημα.

Υπερβολικά ομαδικός. Ε, και;

Με την σεζόν να ξεκινάει ανήμερα των περσινών Χριστουγέννων, ο James είχε για άλλη μία χρονιά να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση. Ο χαμένος τελικός από τους Mavericks και – κυρίως – οι δικές του άσχημες εμφανίσεις, έκαναν ακόμα πιο σκληρή την κριτική. Ο ίδιος όμως προσπάθησε να μείνει πιστός στις ιδέες του, απομονώθηκε από τον κόσμο και εστίασε σε ένα πράγμα: Το Πρωτάθλημα.

Η δουλειά του LeBron ξεκινούσε και σταματούσε στο γήπεδο. Και φάνηκε από την αρχή ότι είναι έτοιμος να ανέβει επίπεδο, όταν στο ξεκίνημα της σεζόν 2011/12 εμφάνισε ένα καινούριο στοιχείο: Το παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι. Παίρνοντας το χρίσμα του ηγέτη από τον Wade, οδήγησε τους Heat σε ρεκόρ 27-7 μέχρι το All Star Game. Μέχρι που στην τελευταία φάση του αγώνα της Ανατολής με την Δύση επέλεξε να μην σουτάρει, παρά να πασάρει. Και εκεί άρχισε πάλι η… γνωστή γκρίνια για τις ηγετικές του ικανότητες.

Ο LeBron όμως πάλι έκλεισε τα αυτιά του, απαντώντας με μερικές εξωγήινες εμφανίσεις. Δεν αντέδρασε ούτε όταν πάλι βγήκαν πολλοί να τον κριτικάρουν επειδή σε έναν αγώνα με τους Jazz, τον οποίο γύρισε μόνος του, αποφάσισε να δώσει την τελευταία επίθεση στον Udonis Haslem, αντί να σουτάρει ο ίδιος. Κι ας τον μάρκαραν δύο παίκτες και η επιλογή του ήταν σωστή με βάση τη μπασκετική λογική. Η δήλωσή του όμως τότε τα έλεγε όλα: “Πάντα έτσι έπαιζα το παιχνίδι”.

Μία ονειρεμένη χρονιά

Έχοντας αποδεχτεί τον ρόλο του… κακού, ο James πραγματοποίησε μία μαγική σεζόν, καταφέρνοντας με μέσους όρους 27.1 πόντων, 7.9 ριμπάουντ και 6.2 ασίστ να αναδειχθεί MVP της κανονικής περιόδου, για τρίτη φορά στην καριέρα του. Δεν ήταν σπουδαίος όμως μόνο μέσα στο παρκέ, αλλά και έξω από αυτό, άλλες φορές κατεβάζοντας την κουκούλα και άλλες φορές δείχνοντας το άλλο του πρόσωπο.

Ήξερε όμως ότι θα κριθεί από κάτι άλλο: Από την παρουσία του στα πλέι-οφ. Και εκεί έδειξε ότι είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο, όταν στον έκτο τελικό της Ανατολικής περιφέρειας με τους Celtics άγγιξε την τελειότητα, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με 45 πόντους, 15 ριμπάουντ και 5 ασίστ σε 45 λεπτά συμμετοχής. Και μερικές ημέρες αργότερα θα έστελνε τους Heat στους τελικούς, έχοντας 31 πόντους και 12 ριμπάουντ στον έβδομο αγώνα με τους Κέλτες.

Και στο μπασκετικό Έβερεστ του ΝΒΑ, κόντρα στους Thunder, μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του, ο James δεν δείλιασε, οδηγώντας τους Heat στο Πρωτάθλημα, αναδεικνυόμενος MVP των τελικών. Ο στόχος είχε πλέον επιτευχθεί. Ο James ήταν Πρωταθλητής! Δεν είχε τελειώσει όμως εκεί.

Το καλοκαίρι έδωσε κανονικά το παρόν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Και αφού έγραψε ιστορία, κάνοντας το δεύτερο triple-double στην ιστορία της διοργάνωσης, οδήγησε τις ΗΠΑ στο χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Τι άλλο να κάνει;

Ξεκινώντας από εκεί που σταμάτησε

Την φετινή σεζόν ο James συνεχίζει μέχρι στιγμής με σπασμένα τα φρένα, έχοντας 25.9 πόντους, 8.6 ριμπάουντ, 6.9 ασίστ, 1.6 κλεψίματα και 0.9 κοψίματα μέσο όρο, παλεύοντας πάνω από όλα με την κούραση, αφού δεν έχει ξεκουραστεί καθόλου. Και το κάνει όντας καλός τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα, διεκδικώντας ένα από τα λίγα ατομικά βραβεία που του λείπει: Αυτό του καλύτερου αμυντικού της χρονιάς. Και όλα αυτά χωρίς να κάνει φάουλ!

Το 2012 ήταν – ή μάλλον είναι, αφού ακόμα δεν έχει φύγει – η χρονιά του LeBron James. Η χρονιά που ο Βασιλιάς απέκτησε το στέμμα του, παίζοντας με τον δικό του τρόπο, αντιμετωπίζοντας τους δικούς του εφιάλτες πριν φτάσει στο όνειρό του: Την κορυφή του μπασκετικού κόσμου.

 

ΠΗΓΗ: nba.com

Μπάσκετ SPORTS