Βεβαίως εκεί που... τελειώνει ο Αντρέα Τρινκιέρι, αρχίζει ο Νίκος Αναστόπουλος που και περισσότερα χιλιόμετρα έχει στα γήπεδα και μπάσκετ ξέρει και έχει τιμήσει δεόντως τα «ιερά» χώματα του Κολωνακίου.

Κάπου εδώ σταματάει η πλάκα και αρχίζουν οι... πλάκες που έριξε ο νέος Ιταλός κόουτς της επίσημης αγαπημένης στο υπερπολυτελές loft που διαθέτει στο Μιλάνο. Διότι καλές οι μπασκετικές αναλύσεις και το διά ταύτα της πρόσληψής του από τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, όμως ας δούμε και την άλλη πτυχή του ανδρός.

Ο Τρινκιέρι λοιπόν δηλώνει λάτρης της Νέας Υόρκης. Τουτέστιν του μινιμαλισμού, της νεωτερικότητας, της άνεσης και του καλού φαγητού. Το 2007, λοιπόν, όταν ήταν ακόμα προπονητής της Βανόλι Σορεσίνα, έκανε μια επένδυση ζωής που του κόστισε ακριβά, αλλά μάλλον εξιδανίκευσε τις ανάγκες του.

Αγόρασε λοιπόν ένα διαμέρισμα 200 τετραγωνικών στην Corso Magenta (στο κέντρο του Μιλάνου) που στεγάζεται σε μια πολυτακοίκια 100 ετών. Το εγχείρημα άκρως δελεαστικό, αλλά όπως εξηγούσε και ο Ιταλός κόουτς: «Εχω μια καλή δουλειά, αλλά είναι γεμάτη από άγχος. Περνάω το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στα γυμναστήρια και στα ταξίδια, επομένως όταν γυρίζω σπίτι θέλω αυτό να είναι άνετο. Να με κάνει να νιώθω ωραία».

Την ανακαίνιση του διαμερίσματος ανέλαβε μια από τις καλύτερες εταιρείες αρχιτεκτόνων στην Ιταλία (χρειάστηκε να δουλέψουν εντατικά γύρω στους 60 αρχιτέκτονες) και το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό. Ενα μισοερειπωμένο «πατάρι» μεταμορφώθηκε σε υπερσύγχρονο loft με έντονα τα νεοϋορκέζικα χαρακτηριστικά. Μίνιμαλ, λειτουργικό και κομψά πολυτελές.

Το όνειρο του Τρινκιέρι είναι «να καλώ φίλους στο σπίτι να τους δείχνω τις μαγειρικές μου ικανότητες ή άλλες φορές να καλώ κάποιον σεφ να αναλάβει τη δουλειά για μένα. Μέχρι τώρα ζούσα σε ένα σπίτι 300 ετών στην Κρεμόνα (έλεγε το 2007) με αυθεντικές νωπογραφίες στους τοίχους, όμως το όνειρό μου ήταν πάντα να αποκτήσω ένα loft».

Για την ιστορία, να σημειώσουμε πως το ύψος των εξόδων για να γίνει το συγκεκριμένο οίκημα... ζηλευτό κουκλί λέγεται ότι έφτασαν στα δύο εκατομμύρια ευρώ. Ποσό διόλου ευκαταφρόνητο, που όμως δείχνει την οικομονική δυνατότητα του Τρινκιέρι.

Μάλιστα η χάρη του έφτασε μέχρι το φημισμένο ένθετο «Great Homes» των «New York Times», στο οποίο δήλωνε πως δεν έχει κανένα άγχος για την αξία μεταπώλησης του συγκεκριμένου οικήματος. «Μου αρέσει να ανακαλύπτω καινούργια πράγματα, να σκάβω. Δεν μπορώ να κρύψω ότι έχω ιδιαίτερη αγάπη στη Ν. Υόρκη που την επισκέπτομαι συχνά είτε για διακοπές είτε για να βρω παίκτες». Να σημειωθεί πως ο πατέρας του Τρινκιέρι είναι Αμερικανός και η μητέρα του Κροάτισσα, άρα είναι λογική η σχέση που έχει με τις ΗΠΑ.

Φαίνεται, επίσης, πως ήταν γραφτό του να... σκάψει και στα ελληνικά εδαφη. Πού ξέρεις, μπορεί να βρει κι εδώ κάποιο παλιό κτίριο (προς Ακρόπολη μεριά) που να τον κάνει να μείνει για πολλά χρόνια στον πάγκο της Εθνικής.

Βέβαια το κριτήριο της παραμονής του δεν θα είναι επ' ουδενί η αγορά κάποιου ακινήτου στην πρωτεύουσα, αλλά οι επιτυχίες του με την επίσημη αγαπημένη. Διότι εδώ δεν μιλάμε για «πορείες», αλλά για άκρατο πρωταθλητισμό, για επιδίωξη μεταλλίων και πρώτων θέσεων. Αυτό αξίζει στην εθνική ομάδα, αυτό θα κληθεί άμεσα να διαχειριστεί ο Τρινκιέρι.

Ο ίδιος δηλώνει λάτρης της προπονητικής ιδιοφυΐας του Νταν Πέτερσον. Μάλιστα το 2011 στα ημιτελικά των πλέι οφ για το «σπαγγέτι σιρκουί» κλήθηκε να τον αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο. Η Καντού κυνηγούσε τον τίτλο του πρωταθλητή, έπειτα από 20 άνυδρα χρόνια, ενώ στο Μιλάνο ήταν προπονητής ο φημισμένος Πέτερσον. Ο μαθητής νίκησε τον δάσκαλο ή «ο Δαυίδ νίκησε ξανά τον Γολιάθ», όπως χαρακτήρισε το επίτευγμα ο ίδιος ο Τρινκιέρι.

Ο Ιταλός συνηθίζει να παραλληλίζει τα μπασκετικά δρώμενα με αναφορές στην... ποδηλασία, το σκάκι και το ράγκμπι. Οι δηλώσεις -πάντα ιδιαίτερες και αξιομνημόνευτες- έγιναν για καιρό σημείο συζήτησης στον ιταλικό Τύπο. Θεωρείται ο καλύτερος της νέας φουρνιάς προπονητών που βγάζει η γειτονική χώρα (και έχει να βγάλει πολλά χρόνια), αλλά δεν έχει καμία εξοικείωση με το εξωτερικό, με τον πρωταθλητισμό και με παίκτες πρώτης κλάσης. Ολα αυτά θα τα μάθει τώρα, στα 45 του, από την καλή και ελπίζουμε όχι από την ανάποδη...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS