Θα ήταν τελείως άτοπο αν έλεγε κάποιος ότι φταίει μόνο το χρονόμετρο για την ήττα του Ολυμπιακού από τη Σιένα. Μπορεί όντως να «κόλλησε» για 3,6 δευτερόλεπτα όπως ισχυρίστηκε η «ερυθρόλευκη» ΚΑΕ στην ένσταση που κατέθεσε μετά το τέλος του ματς με αποτέλεσμα το νικητήριο καλάθι του Μπράουν να ήταν εκπρόθεσμο, αλλά η ουσία των πραγμάτων είναι άλλη. Οι «ερυθρόλευκοι» διανύουν περίοδο αγωνιστικής κρίσης. Και φυσικά τα ίδια θα λέγαμε, ακόμα και αν είχαν κερδίσει το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είχαν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο με τρεις ήττες σε τέσσερα ματς του ΤΟΡ-16. Τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά αφού θα είχαν πάρει βαθιά ανάσα και δεν θα απειλούνταν, (ακόμα και) με αποκλεισμό από τα προημιτελικά. Όμως με τα «αν» δεν γράφτηκε καμία ιστορία και σίγουρα τα περιθώρια ολοένα και στενεύουν για τον Ολυμπιακό. Ακόμα δεν έχει χαθεί τίποτα, αλλά ύστερα και από αυτή την εμφάνιση, τα «καμπανάκια» που χτύπησαν σε Βιτόρια και Βαρκελώνη μετατράπηκαν σε... πραγματική καμπάνα!

Δεν ξέρω, μπορεί το ματς να επαναληφθεί και είναι το λογικό να επαναληφθεί (μιας και υπάρχει το δεδικασμένο από το παιχνίδι Γκέτινγκεν-Μπεσίκτας στο Eurocup τη σεζόν 2010-11 το οποίο και επαναλήφθηκε, ενώ κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και σε ματς ΑΕΚ-Ταουγκρές στο ΟΑΚΑ τη σεζόν 2000-01) αλλά στην παρούσα φάση δεν εξετάζουμε το αποτέλεσμα, αλλά την εμφάνιση, τον τρόπο αντιμετώπισης του ματς και την αντίδραση στο τέλος.

Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε για άλλο ένα ματς κατώτερος των περιστάσεων και δείχνει να έχει σοβαρό πρόβλημα, τόσο στην άμυνα (κυρίως στα pick 'n roll των αντιπάλων) και στις αργές -τις περισσότερες φορές- επιστροφές, όσο και στην επίθεση, ειδικά τις στιγμές που οι αντίπαλοι διαβάζουν καλά τον Σπανούλη, τον περιορίζουν στο ελάχιστο και τον βγάζουν (ουσιαστικά) εκτός ματς. Ευθύνες για την εικόνα που παρουσιάζει ο Ολυμπιακός στα τελευταία ευρωπαϊκά ματς, έχουν όλοι. Από τον προπονητή μέχρι και τους παίκτες.

Και ξεκινάω από ένα βασικό κομμάτι. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού αποτελεί τον υπ' αριθμόν «1» στόχο των αντιπάλων και με άμυνες προσαρμογής τον βγάζουν εκτός αγώνα. Δεν τον αφήνουν να πάρει πολλές προσπάθειες, του κλείνουν τους διαδρόμους, σταματάνε τα αγαπημένα του «ντράιβ», ενώ δεν αφήνουν (πολλά) «κενά» στη ρακέτα προκειμένου να δημιουργήσει καταστάσεις για τους συμπαίκτες του μέσα στο «ζωγραφιστό». Οι προσπάθειες που παίρνει είναι ως επί των πλείστων τραβηγμένες, ενώ στις τρεις ήττες της ομάδας του έχει 4,3 λάθη κατά μ.ο.! Βέβαια θα πει κάποιος ότι με αυτές τις τραβηγμένες ενέργειες πήρε να πάρει το ματς μόνος του, αλλά γι' αυτό λέγεται Σπανούλης, γι' αυτό είναι ο ηγέτης της ομάδας, γι' αυτό και πληρώνεται αδρά. Το θέμα είναι τι γίνεται και με τους υπόλοιπους...

Εδώ και μερικές εβδομάδες βρίσκονται... αλλού. Ο Παπανικολάου διανύει περίοδο απίστευτου ντεφορμαρίσματος, ο Πρίντεζης -αν και είναι σταθερός- έχει ρίξει αρκετά την απόδοσή του και δεν είναι τόσο καλός όσο πέρυσι, ο Λο έχει παρασυρθεί από τη μετριότητα με αποτέλεσμα να χάσει και ένα κρίσιμο λέι απ στο ματς με τη Σιένα, ο Πάουελ δεν είναι... Ντόρσεϊ στην άμυνα -κάτι που υπογραμμίσαμε και πριν από μία εβδομάδα-, ο Χάινς παλεύει μεν, αλλά μερικές φορές το παρακάνει με τον ζήλο του, ο Περπέρογλου δεν έχει παρουσιάσει ακόμα σταθερότητα στην απόδοσή του, ενώ οι υπόλοιποι που πατάνε στο παρκέ δεν προσφέρουν αυτά που θα περίμεναν και οι ίδιοι από τους εαυτούς τους. Μόνο ο Σερμαντίνι ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, ο οποίος ολοένα και καλύπτει το χαμένο έδαφος και δείχνει να είναι πιο... ορεξάτος σε σχέση με τους υπόλοιπους ψηλούς του Ολυμπιακού. Ένταξει, έχει και αυτός ένα «θεματάκι» στην άμυνα πάνω στα pick n' roll, αλλά απέναντι στη Σιένα ήταν ο μοναδικός αξιόπιστος ψηλός, που όταν έμπαινε στο ματς έσπρωχνε τον Ολυμπιακό στο προβάδισμα.

Φυσικά ούτε ο προπονητής είναι άμοιρος ευθυνών, αφού τις τελευταίες εβδομάδες που οι αντίπαλοι έχουν «διαβάσει» καλά τον Ολυμπιακό, δεν υπάρχει κάποιο «plan B». Το παιχνίδι παραμένει μονοδιάστατο, αλλά αυτό είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί μέσα από τις προπονήσεις και (ενδεχομένως) από κάποιες διορθωτικές κινήσεις. Τώρα θα μου πείτε ότι ξέχασε τον Σερμαντίνι στον πάγκο. Μόνο γι' αυτό δεν μπορούμε να του πούμε τίποτα, αφού μόνο εκείνος ξέρει καλύτερα πόσα λεπτά μπορεί να παίξει ο Γεωργιανός και πόσο μπορεί να αντέξει έχοντας μείνει αρκετά πίσω. Και να 'ταν μόνο αυτό; Οι Ιταλοί έπαιζαν με πολλά τεσσάρια στο ματς και εκείνος δεν είναι ο παίκτης που θα βγει να «κυνηγήσει» τα περιφερειακό σουτ που επιχειρούσαν οι Ρες και Σανικίντζε.

Ε, για τον Εζέ ήταν ταμάμ. Και φάνηκε από το γεγονός ότι ο Ιταλός προπονητής δεν τον έβαλε ξανά στο ματς. Εκεί που μπορεί να του καταλογίσει κάποιος ευθύνες είναι η μη χρησιμοποίηση του Μάντζαρη, ο οποίος τα πήγαινε εξαιρετικά πάνω στο μαρκάρισμα του Μπράουν. Όσο για το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δέχθηκε επτά πόντους σε 35 δευτερόλεπτα στο τέλος; Ε, σε αυτό δεν φταίει ο προπονητής. Μην λέμε ότι θέλουμε. Τι να έκανε; Να έμπαινε εκείνος στο παρκέ για να έβαζε τα χαμένα «πέναλτι» των Λο και Χάινς; Ή μήπως ήταν στο μυαλό του Άντιτς όταν έκανε το χαζό φάουλ στον Μπράουν με αποτέλεσμα να τον στείλει στη γραμμή των βολών;

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ικανός προπονητής και μην ξεχνάτε ότι έπεσε απότομα στα βαθιά μιας μεγάλης ομάδας όπως ο Ολυμπιακός -κάτι που φυσικά ισχύει και για τον Πεδουλάκη στον Παναθηναϊκό- μιας ομάδας που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Ευρώπης και το πρωτάθλημα Ελλάδας και μιας ομάδας που είχε μάθει να παίζει με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο. Αυτό που έχει να κάνει είναι να διορθώσει την εικόνα της ομάδας. Είτε με προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ, είτε με λύσεις εκ των έσω. Ποτέ δεν είναι αργά. Άλλωστε πέρυσι ο Ολυμπιακός άλλαξε τους Χάουαρντ και Λούκας τον Γενάρη με αποτέλεσμα να φτάσει μέχρι την κορυφή.

Εν κατακλείδι., τίποτε δεν έχει χαθεί ακόμα για τον Ολυμπιακό. Μπορεί να έχει ολόκληρο βουνό να ανέβει και να μπαίνει το «πρέπει» της νίκης σε δύσκολες έδρες, αρχής γενομένης από το Τελ Αβίβ, αλλά εξακολουθεί να παραμένει μέσα στους στόχους του. Μόνο που τώρα πιέζει πολύ και ο χρόνος...

ΥΓ: Άραγε τι να λένε οι Τούρκοι (Φενέρ) που έχουν ξοδέψει έναν σκασμό λεφτά και θα μείνουν πάλι εκτός... 8άδας;

Πηγή: Senrtragoal