Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχω δει και έχω ακούσει ένα σωρό πράγματα όσον αφορά τον Γιώργο Μπαρτζώκα, τις επιλογές του, τον τρόπο που διαχειρίζεται το ρόστερ, το rotation και γενικά το κοουτσάρισμά του. Έχει τρομάξει το μάτι μου με το «κράξιμο» που έχει πέσει (κυρίως) στο Ιντερνετ.

Είτε μέσα από σχόλια στα κείμενα του site, είτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε οπουδήποτε αλλού. Το συμπέρασμα που μπορούσε να βγάλει κάποιος ήταν ένα. Ο άνθρωπος δεν κάνει για τον Ολυμπιακό. Τελειωμένος, άχρηστος, ανίδεος και λίγος για τον πρωταθλητή Ευρώπης.

Και εκτός των άλλων έπρεπε να μπει σε διαδικασία σύγκρισης με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ποιος; Ένας προπονητής που έκανε για πρώτη φορά στην καριέρα του το μεγάλο άλμα να βρίσκονταν απέναντι σε έναν Κολοσσό του ευρωπαϊκού μπάσκετ τα τελευταία 20 χρόνια. Ε, όχι ρε παιδιά, είπαμε!

Ο Ίβκοβιτς ήταν ένας, αλλά ανήκει στο παρελθόν και είναι το λιγότερο ΑΔΙΚΟ για τον Μπαρτζώκα να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά με τον Σέρβο. Δεν λέω ότι σκέφτονται όλοι έτσι κι ότι όλοι συγκρίνουν τους δύο προπονητές (έστω και ως αντιπαραβολή), αλλά όσοι σκέφτονται έτσι, κακώς το πράττουν.

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Δεν λέω ότι ο Μπαρτζώκας είναι τέλειος, άμοιρος ευθυνών και ότι θα πρέπει να υπογράψει συμβόλαιο εφ' όρου ζωής στον Ολυμπιακό. Σε καμία περίπτωση. Έχει κάνει λάθη και φυσικά έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης για το άσχημο πρόσωπο που παρουσίασε η ομάδα στα πρώτα ματς του ΤΟΡ-16 της Ευρωλίγκας, με αποτέλεσμα να μείνει πίσω και τώρα να κυνηγάει την πρόκριση και –γιατί όχι;- μία από τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου του. Άλλωστε έχουμε γράψει για τα λάθη του, τα έχουμε υπογραμμίσει, αλλά σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ο κύριος υπεύθυνος.

Όπως όλοι οι προπονητές, έτσι και αυτός, έχει τα δικά του «κολλήματα» και τον δικό του τρόπο σκέψης. Όμως δεν «κάθεται» σε αυτά. Και αν κάποιος έχει δει τον τρόπο που κοουτσάρει από παιχνίδι σε παιχνίδι μπορεί να το καταλάβει. Αφήνει στην άκρη κάποια πράγματα για τα οποία ήταν απόλυτος (όπως το να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο βρέξει-χιονίσει ή να μένει πιστός στο rotation ό,τι και αν συμβαίνει στο παρκέ) και προσπαθεί να τα βελτιώσει ανοίγοντας το μυαλό του βάζοντας και άλλα πράγματα μέσα στο παιχνίδι.

Και στο κάτω-κάτω της γραφής αν κάποιος είναι καλός ή λιγότερο κακός προπονητής, φαίνεται στα δύσκολα. Τρανή απόδειξη το παιχνίδι με τη Φενέρ και η στιγμή που ο Έισι Λο αποβλήθηκε από το ματς (μαζί φυσικά με τον Σάτο). Ποιος; Ο καλύτερος του Ολυμπιακού μέχρι εκείνο το σημείο. Μόλις αποχώρησε από το ματς πολλοί ήταν εκείνοι (και μην το αρνηθείτε) που φοβήθηκαν ή έστω προβληματίστηκαν. Οι «ερυθρόλευκοι» έμειναν με τρία γκαρντ (με τους Μάντζαρη και Κατσίβελη φυσικά εκτός 12άδας), εκ των οποίων μόνο ο Σλούκας ήταν πλέι μέικερ. Ο Σπανούλης θα ήταν ανώφελο να χαραμιστεί στον «άσο» και να φύγει από τη φυσική του θέση, ενώ ο Γκετσεβίτσιους –παρά τα λεπτά που πήρε- ήταν –και πάλι- σε άλλο γήπεδο.

Τι έμενε λοιπόν; ΣΩΣΤΗ διαχείριση από τον Μπαρτζώκα με δεδομένο ότι ακολουθεί και το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Και τα κατάφερε. Από τη μία «έντυσε» τον Σλούκα… Μάντζαρη, με τον νεαρό γκαρντ να τα πηγαίνει περίφημα στο μαρκάρισμα του Μακ Κάλεμπ, παρά τους 20 πόντους που πέτυχε ο Αμερικανός. Άλλωστε οι περισσότεροι από αυτούς σημειώθηκαν όταν το ματς είχε τελειώσει (σ.σ. δηλαδή μετά το +23 του Ολυμπιακού), ενώ τη στιγμή που ο Ολυμπιακός έχτιζε τη διαφορά, εκείνος αγκομαχούσε από το μαρκάρισμα του «Σλου». Από εκεί και πέρα κατάφερε να μοιράσει το χρόνο συμμετοχής ενόψει ντέρμπι, με μοναδική εξαίρεση τον Σπανούλη που έμεινε στο παρκέ για 32 λεπτά. Όμως, με τρία γκαρντ, μπορούσε να κάνει αλλιώς;

Επίσης απέδειξε ότι μπορεί να χωρέσει τον αρχηγό της ομάδας και τον Σλούκα στην ίδια πεντάδα, χωρίς να αντιμετωπίσει προβλήματα. Ούτε και στην άμυνα. Επίσης κάτι πολύ σημαντικό. Σε αντίθεση με άλλα ματς βρήκε λύσεις στην αντίπαλη «ζώνη» και τρόπους για να τη διασπάσει, περνώντας αρκετές φορές τη μπάλα στο low post, ενώ παρατηρήσαμε και αρκετές συνεργασίες high-low, τόσο με τους Πρίντεζη-Χάινς, όσο και με τελικό αποδέκτη τον Σερμαντίνι. Δεν λέω όμως ότι με αυτή την εμφάνιση ο Ολυμπιακός πέρασε σε άλλο επίπεδο και ότι θα επιστρέψει στις εμφανίσεις του Νοεμβρίου άμεσα.

Άλλωστε με τόσες απουσίες και τόσα μέτωπα ανοικτά, ειδικά στον αντι-Μάντζαρη, είναι δύσκολο να παρουσιάσει άμεσα το ίδιο καλό πρόσωπο. Ακόμα και παίκτης να αποκτηθεί, δεν είναι κάθε χρόνο του… Άι-Ντόρσεϊ ή του Άι-Λο για να προσαρμοστεί από τη μία στιγμή στην άλλη! Θα έλεγα ότι ίσως και να ήταν καλύτερα να συνεχίσει ως έχει και ενεργοποιηθούν ακόμα περισσότερο οι Σλούκας και Κατσίβελης (καθένας με τον δικό του ρόλο), αλλά από τη στιγμή που η σεζόν είναι μεγάλη και υπάρχουν πολλά ματς ακόμα, κρίνεται ΑΝΑΓΚΑΙΑ η απόκτηση παίκτη.

Εν κατακλείδι. Ο Μπαρτζώκας προσπαθεί, το παλεύει, το ψάχνει και δεν πιστεύω ότι του αξίζει τέτοια απαξίωση (σ.σ. μερικές φορές, έτσι;) και τέτοια κριτική. Και ούτε θα είναι κακός προπονητής αν χάσει από τον Παναθηναϊκό την Δευτέρα. Γιατί με την ίδια ευκολία θα γίνει προπονηταράς αν κάνει «ματ» στον τελικό του κυπέλλου, «άμπαλος» αν χάσει από την Κίμκι στη Ρωσία και ξανά προπονηταράς αν φτάσει μέχρι το φάιναλ φορ ή πάρει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα είμαστε, αυτά θα ακούσουμε και αυτά θα διαβάσουμε.

Τα ΙΔΙΑ ακριβώς ισχύουν και για τον Πεδουλάκη στον Παναθηναϊκό, γιατί και εκείνος τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζει από τη μέρα που πάτησε το πόδι του στο ΟΑΚΑ. Ας καταλάβουμε όλοι (μας) και πέρα από οποιαδήποτε συλλογική προτίμηση ότι οι Έλληνες προπονητές χρειάζονται στήριξη γιατί αυτοί είναι το παρόν και το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ.

Αν και ξεφεύγω λιγάκι τώρα από το θέμα, θεωρώ ότι ο προπονητής της εθνικής ομάδας έπρεπε να ήταν ο Σούλης Μαρκόπουλος από την αρχή και χωρίς να υπάρξουν επαφές με κανέναν. Ούτε με Ομπράντοβιτς, ούτε με Μεσίνα, ούτε με κανέναν! Δεν ξέρω αν βγει ή όχι ο Τρινκιέρι. Ακόμα και το ευρωπαϊκό να πάρουμε με τον Ιταλό, θεωρώ και πιστεύω ότι στον πάγκο ΠΡΕΠΕΙ να κάθεται Έλληνας.

Και μιας και λέμε για προπονητές… Ο ΜΕΓΑΣ Πιανιτζιάνι, τι άλλο πρέπει να κάνει για να διαλύσει μια ομάδα 30-35 εκατομμυρίων ευρώ; Δηλαδή αυτός που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι είναι όνομα, θα έκανε σε έναν από τους δύο «αιώνιους»; Θα είχε άλλη αίγλη το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός αν τον είχαν στον πάγκο τους; Δηλαδή… έλεος!

Γελάνε και τα τσιμέντα με τον Ιταλό «προπονηταρά» που είναι το πλέον τρανό παράδειγμα προς αποφυγή. Και μην μου πείτε για τη Σιένα. Γιατί στην Ιταλία έπαιζε μόνη της και στην Ευρωλίγκα –με εξαίρεση δύο φάιναλ φορ- την ψάχναμε, όπως πέρσι που αποκλείστηκε με πλεονέκτημα έδρας από τον «φτωχό» Ολυμπιακό.

Πάντως αν δεν κάνει ο Μπαρτζώκας για τον Ολυμπιακό, λέω να έρθει ο Σιμόνε που είναι έμπειρος και έχει και παραστάσεις από την Ευρωλίγκα...

Πηγή: sentragoal.gr

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός