Δεν έπαιξε μόνο ως πρωταθλητής Ευρώπης, αλλά όπως θα έπρεπε να αγωνίζεται κάθε ομάδα που πιστεύει στις δυνάμεις της και είναι αποφασισμένη να... φάει σίδερα για να νικήσει. Ακόμα και αν έχει να αντιμετωπίσει ένα άκρως ποιοτικό σύνολο (σαν και αυτό των Ρώσων) που φέτος έχει κάνει πράγματα και θαύματα στην Ευρωλίγκα.

Ο Ολυμπιακός απέδρασε από την έδρα-φόβητρο της φετινής διοργάνωσης. Από τη "φωλιά" της Χίμκι που εγκλώβισε ακόμα και την Μπαρτσελόνα. Και το έπραξε με τον τσάρο... Κάιλ Χάινς να κάνει ηγετική εμφάνιση φέρνοντας στο νου την ξακουστή... ομοιοτυπία του, τον πολύ Τσαρλς Μπάρκλεϊ. Ενας σέντερ... τσέπης, που τα έβαλε στα ίσα με πολύ ψηλότερους παίκτες, που πήρε ριμπάουντ, που προκάλεσε φθορά στην άμυνα της Χίμκι, που έδωσε λύσεις ακόμα και σε επιθέσεις "σκοτωμένες".

Επί της ουσίας μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικά ημίχρονα. Στο πρώτο ο Ολυμπιακός έχει πέσει για τα καλά σε βαθιά νερά και δεν φαίνεται να ξέρει κολύμπι. "Τρώει" εύκολους πόντους μέσα από τη ρακέτα (και μάλιστα με τρόπο βασανιστικά πανομοιότυπο), η άμυνά του γίνεται παιχνιδάκι στις ορέξεις του Πλάνινιτς και στην επίθεση έχει ξανά εκτός παιχνιδιού και δημιουργίας τον Σπανούλη.

Τα πάντα γυρνούν τούμπα στο δεύτερο 20λεπτο, καθώς η παρουσία των Λο, Σλούκα και Χάινς στην πεντάδα, σε συνδυασμό με την τρίποντη... απειλή που εξαπολύεται από τον ανεβασμένο, το τελευταίο διάστημα, Αντιτς, φέρνει τον Ολυμπιακό σε θέση ισχύος. Ο Πλάνινιτς απομονώνεται, η "ερυθρόλευκη" άμυνα σφίγγει σαν τανάλια και στην επίθεση η διαφορά ροκανίζεται σταδιακά με μεγάλα σουτ έξω από τα 6,75 μ. και με τη φθορά που προκαλεί ο Χάινς.

Είναι μια από τις μεγάλες φετινές νίκες του Ολυμπιακού η χθεσινή στη Μόσχα. Μια νίκη που τον βάζει σε θέση... συνοδηγού στον όμιλό του και σίγουρα του δίνει ώθηση για τη συνέχεια της διοργάνωσης. Είναι πολύ σημαντική η αντίδραση των παικτών του Μπαρτζώκα, διότι φανερώνει τον χαρακτήρα τους. Δεν πτοήθηκαν ακόμα και όταν η εις βάρος τους διαφορά ανέβηκε σε διψήφιο αριθμό και σίγουρα δεν κράτησαν στο μυαλό τους την πρόσφατη απώλεια του Κυπέλλου από τον ΠΑΟ.

Είχαν ως αντικειμενικό στόχο τη νίκη και την πέτυχαν γιατί, ακόμα και όταν στράβωσε το ματς, δεν πέρασε από το μυαλό τους η πιθανότητα της ήττας. Κάπως έτσι λειτουργούν οι μεγάλες ομάδες.

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός