Στα πρώτα λεπτά, θα νόμιζαν ότι έπαιζαν πέντε εναντίον επτά ή οκτώ. Χρειάστηκαν σχεδόν 10 κατοχές για να πετύχουν το δεύτερο καλάθι τους στον αγώνα. Στο ίδιο διάστημα, ο Ολυμπιακός είχε στο ενεργητικό του 10 πόντους, υπερκαλύπτοντας με την εκκίνηση κιόλας το -8 της Βιτόρια.
Το μήνυμα ήταν προφανές και ηχηρό. Ο πρωταθλητής Ευρώπης δεν είχε όρεξη για χωρατά. Αυτά τελείωσαν τη βραδιά της ήττας από τη Σιένα στο Φάληρο.

Οταν συναντήσει ξανά τους θρασύτατους Ιταλούς, ο Ολυμπιακός μπορεί να τρέχει σερί 6 νικών και να αναπνέει στο σβέρκο τους, αν όχι στα ρουθούνια τους. Υπολογίζω ότι μπορεί να κερδίσει τη 2η θέση του Ομίλου ακόμα και με ήττα στην Τοσκάνη, εάν του πάνε τα πράγματα δεξιά στα υπόλοιπα παιχνίδια και ειδικά αυτό με την Μπαρτσελόνα.

Βεβαίως, τα αποτελέσματα του διπλανού Ομίλου περιπλέκουν τα ζευγαρώματα των προημιτελικών. Το «έπαθλο» του νικητή της κούρσας Ολυμπιακού - Σιένα μπορεί να είναι μία πενταπλή τιτανομαχία με την ΤΣΣΚΑ! Ή και με τον Παναθηναϊκό…

Το προχθεσινό ματς δεν ήταν τόσο εύκολο όσο το έκανε ο Ολυμπιακός να φαίνεται. Μετά την άφιξη του Ζαν Τάμπακ στη Βασκονία, η Κάχα βρήκε το χαμένο της κέφι και τιμώρησε τις περισσότερες από τις ομάδες που την υποτίμησαν. Η εξαιρετική πορεία της στο ισπανικό πρωτάθλημα τη βοηθά να κρατάει την αυτοπεποίθησή της ψηλά ακόμα και έπειτα από ευρωπαϊκές ήττες.

Ο Ολυμπιακoς της έκοψε τη φόρα, έφερε το παιχνίδι στον δικό του ρυθμό, εκμεταλλεύτηκε τον οίστρο του Κώστα Παπανικολάου και του Εϊσι Λο, περιόρισε τα λάθη του στο ελάχιστο. Εχασε όμως τον προσανατολισμό του στο τέλος, όταν μία πεντάδα με αρκετούς εφεδρικούς και χωρίς Σπανούλη επέτρεψε να πέσει η διαφορά από τους 20 πόντους στους 8 μέσα σ' ένα τρίλεπτο. Νίκησε τελικά με το ίδιο ακριβώς σκορ του πρώτου αγώνα! Δεν νομίζω ότι θα ισοβαθμήσει με την Κάχα Λαμποράλ…

Ο Γιωργος Μπαρτζώκας μιλούσε πριν από το παιχνίδι για τη μάχη των αιθέρων και για τα τρίποντα των Ισπανών και οι παίκτες του αποδείχθηκαν προσεκτικοί στους νευραλγικούς τομείς, αν και υπέστησαν μικρές ήττες: 28-34 τα ριμπάουντ, 8-10 τα εύστοχα τρίποντα. Πάνω απ' όλα, βέβαια, μέτρησε το «θέλω» τους στην άμυνα. Η τάπα του Παπανικολάου στον Ερτέλ που συνεχίστηκε με μακρινή ασίστ και το κλέψιμο του Χάινς που κατέληξε σε επέλαση και κάρφωμα του Αμερικανού ήταν οι δύο φάσεις που καθρέφτισαν τη μορφή του αγώνα.

Οσοι κατηφόρισαν στο Φάληρο, ούτε πολλοί ούτε λίγοι, ασφαλώς ευχαριστήθηκαν ουσία και θέαμα. Ο πρωταθλητής Ευρώπης ξαναβρίσκει σιγά σιγά τον εαυτό του και βρυχάται, για να υπενθυμίσει στους μνηστήρες πού κατοικοεδρεύει το τρόπαιο του 2012. Η απώλεια του Κυπέλλου Ελλάδας δεν (θα έπρεπε να) είναι παρά μία ασήμαντη λεπτομέρεια.

Πηγή: novasports.gr

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός