Ε, εκεί πια ο Πανάγαθος ως πρόεδρος και ο Αγιος Πέτρος ως... τζένεραλ μάνατζερ νομίζω πως θα τρίβουν τα χέρια τους, διότι η τελευταία μεταγραφή τους είναι όντως όλα τα λεφτά!

Παρεμπιπτόντως, τα λεφτά που επρόκειτο να διατεθούν για τα στεφάνια, η οικογένεια του Γιώργου Κολοκυθά ζήτησε να διατεθούν για την ενίσχυση του οργανισμού «Η Κιβωτός του κόσμου» κι αυτή η επιθυμία της ασφαλώς είναι σεβαστή...

Σεβαστή αλλά και ταιριαστή με τον μακάβριο κατάλογο όλων εκείνων που έφυγαν από τη ζωή τα τελευταία χρόνια και θα πρέπει να μνημονεύονται ως επιβάτες -και μάλιστα σε θέσεις VIP- της «Κιβωτού του μπάσκετ»!

Ο Ματθαίου, ο Πεταλίδης, ο Σπανουδάκης, ο Χρηστέας, ο Λέκκας, ο Ταλιαδώρος και ο Μπούσιος χρειάζονταν οπωσδήποτε έναν σέντερ και τον βρήκαν στο πρόσωπο του Κολοκυθά...

Για την ακρίβεια, τον βρήκαν στη... μύτη του Κολοκυθά, άλλωστε αυτό ήταν και το παρατσούκλι που κουβάλαγε ο (θεωρούμενος από πολλούς) «κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ»!

Το πένθος για τον απροσδόκητο θάνατο του αντιπροέδρου της ΕΟΚ και γενικού αρχηγού των εθνικών ομάδων είναι βαρύ: τόσο βαρύ όσο το ταλέντο, η αλτική ικανότητα και τα μακριά χέρια με τα οποία τον προίκισε ο Θεός, σε αντίθεση με το μπόι, που του το 'δωσε μικρό για να τον αναγκάζει να κάνει τον φακίρη όποτε έμπαινε στο γήπεδο κι έπρεπε να αναμετρηθεί με τους ψηλότερους αντιπάλους του...

Εκτός από το μπόι, στην περίπτωση του «Μύτου», ο θεός αποδείχτηκε τσιγκούνης και στην τύχη: ο Κολοκυθάς εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 27 ετών, μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, για τον οποίον μάλιστα ευθύνεται ο μετέπειτα δημοσιογράφος και πολιτικός Γιάννης Δημαράς!

Του έκανε μια σκαστή πάσα στον αγώνα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, ο Γιώργος παραπάτησε και σωριάστηκε στο πλαστικό τερέν του γηπέδου της Λεωφόρου...

Οταν ξανασηκώθηκε, πρώτος απ' όλους ο ίδιος ήξερε ότι δεν ήταν πια ο ίδιος παίκτης...

Βεβαίως ο Κολοκυθάς δεν ήταν ποτέ ίδιος παίκτης: εννοώ δεν ήταν ίδιος με κανέναν άλλον κι αυτό ευτυχώς το κατάλαβαν από την πρώτη στιγμή αυτοί οι οποίοι το 1959 τον είδαν να παίζει βόλεϊ στο γήπεδο του Σπόρτιγκ!

Ναι, από το βόλεϊ άρχισε η καριέρα του και πηδώντας πάνω από το φιλέ εξάσκησε το εκπληκτικό άλμα του, που αργότερα τον έκανε να καρφώνει, ακόμη κι όταν φορούσε κοστούμι και λουστρίνια!

Οταν οι παράγοντες του Σπόρτιγκ τον είδαν να παίζει (και) μπάσκετ σε ένα τουρνουά παίδων του σχολείου Χατζηδάκη έμειναν με το στόμα ανοιχτό: ο (μετέπειτα ταμίας της ΕΟΚ) Απόστολος Τασούλας τον έβαλε να υπογράψει στο πι και φι δελτίο και ο (πρώην μπασκετμπολίστας της χρυσής πεντάδας του Πανελλήνιου) Μίμης Στεφανίδης που ήταν τότε προπονητής τον χρησιμοποίησε αμέσως στην πρώτη πεντάδα, μαζί με τον Σεντούκα, τον Χαλά, τον Μπαρλά και τον Αλιμπράντη!

Στις αρχές της δεκαετίας του '60 ο Κολοκυθάς ήταν ήδη το «talk of the town» και προτού καλά καλά παίξει στον Σπόρτιγκ όρμησαν να τον πάρουν ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο Τρίτωνας που έχοντας ως μαικήνα τον Μπλούη Διακάκη σημάδευε και άρπαζε ό,τι εκινείτο στο ελληνικό μπάσκετ!

Παρ' όλα αυτά ο Κολοκυθάς του ξέφυγε και πήγε κατά Νέα Φιλαδέλφεια μεριά: συμφώνησε με την ΑΕΚ, αλλά έπαιξε μονάχα σε ένα φιλικό ματς, διότι τότε απαγορεύονταν οι μεταγραφές και στη συνέχεια υπέγραψε μια δήλωση μετανοίας και ξαναγύρισε στον Σπόρτιγκ!

Ξαναγύρισε για λίγο, διότι το επόμενο καλοκαίρι πήρε το ρίσκο του δεκατετράμηνου αποκλεισμού (που ήταν η μόνη μέθοδος μεταγραφής) και μετακόμισε στον Παναθηναϊκό, χωρίς βεβαίως ν' αλλάξει τις αριστοκρατικές συνήθειες και τον μποέμικο τρόπο με τον οποίον προσέγγιζε το μπάσκετ...

Ο σέντερ με ύψος 1,93, που ωστόσο μπορούσε να τα βγάλει πέρα απέναντι στον Ραντιβόι Κόρατς, στον (κατά είκοσι πόντους ψηλότερο) Γιώργο Τρόντζο, στους σκληρούς Ιταλούς και στους πολύ δυνατούς Σοβιετικούς ήταν όντως βίος και πολιτεία...

Ξενυχτούσε, έπινε, κάπνιζε, το 'ριχνε συνεχώς στην πλάκα και δεν έκανε ποτέ του προπόνηση!

Συνήθως ο (τότε προπονητής του Παναθηναϊκού) Κώστας Μουρούζης του έδινε ραντεβού από αγώνα σε αγώνα, ενώ για χάρη ενός ξενυχτιού το 1968 έχασε την ευκαιρία να παίξει στη Μικτή Ευρώπης, όπου είχε κληθεί με προσωπική επιθυμία του Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς: η μητέρα του, ο Μίμης Στεφανίδης και ο (τότε δημοσιογράφος και αργότερα διευθυντής της ΕΟΚ) Θόδωρος Μπαλφούσιας του έριχναν κουβάδες με νερό και τον ικέτευαν να σηκωθεί για να προλάβει το τρένο, αλλά αυτός τους διαολόστειλε και γύρισε πλευρό...

Οταν η FIBA ενδιαφέρθηκε να μάθει τους λόγους της απουσίας του, ο Κολοκυθάς έστειλε ένα τηλεγράφημα στον Μπόρα δικαιολογούμενος ότι «δεν με άφησε η Χούντα»!

Σαράντα τρία χρόνια αργότερα δεν χρειάστηκε να βρει καμιά δικαιολογία για να εξηγήσει την ξαφνική εμφάνισή του στην παραδείσια ομάδα του ελληνικού μπάσκετ, που είχε ανάγκη από έναν σέντερ και βρήκε τον καλύτερο...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS