Μηδενικά ποσοστά στα τρίποντα , ανύπαρκτο παιχνίδι στο ζωγραφιστό (σε άμυνα και επίθεση), μονοδιάστατος στο σκοράρισμα, άσχημα ποσοστά στις βολές (αδιανόητο 0/4 σε αντιαθλητικό), σε πολύ κακή μέρα τριάρια και τεσσάρια. Πως να νικήσεις έτσι την Μπαρτσελόνα;

Αναρωτιούνται πολλοί πως ο Ολυμπιακός έχασε εντελώς τον έλεγχο στην τέταρτη περίοδο. Μα δεν τον έχασε. Δεν τον είχε ποτέ. Οι διακυμάνσεις του σκορ εξαρτήθηκαν μόνο απο την γραφική παράσταση της απόδοσης των μπλαουγκράνα.

Δεν μπορώ μα την αλήθεια να καταλάβω τη διαχείριση των ψηλών. Η εμμονή στον Άντιτς που ήταν τρύπα στην άμυνα , στον Πάουελ που ναι μεν βελτιωμένος αλλα λίγος και στον Χάινς, που δεν τους έφτανε, είναι ακατανόητη. Ο Σερμαντίνι δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Γιατί; Οι ψηλοί της Μπάρτσα το πήραν το ματσάκι.

Υπάρχουν δυο τρόποι να προσεγγίσουμε το ματς:

1) ήταν όλοι σε δραματική βραδιά. Παίκτες και προπονητής.

2) ως εκεί πάει το πράγμα. Οι δυο ομάδες δεν ματσάρουν με τίποτα με το ρόστερ της Μπαρτσελόνα να έχει εγγενή πλεονεκτήματα που δεν καλύπτονται.

Πιστέυω στην πρώτη εκδοχή. Πάντως ένα τέτοιο ματς με 8 παίκτες δεν βγαίνει με κανέναν τρόπο. Κι απο τους οκτώ όλοι βα περιμένουν τον εξής έναν Σπανούλη.

Ό,τι και να λέμε πάντως το ταμπλώ έγραψε κι αυτο δεν αλλάζει. Πολύ κακή βραδιά που πρέπει να αφήσει διδάγματα κι όχι τραύματα. Το παιχνίδι με την Σιένα είναι ο επόμενος τελικός.

Και για να λέμε τα πράγματα με τ όνομά τους, απέναντι σε πραγματικά μεγάλη ομάδα ο Ολυμπιακός απέτυχε.

Υ.Γ: πίστεψα πολύ σε άσσο του Ολυμπιακού. Έκανα λάθος... Όχι τίποτ άλλο , αλλα έκανε μάγκα τον Πασκουάλ!

Πηγή: pamesports.gr