Eνα παλιό διαφημιστικό σλόγκαν έλεγε ότι «ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά», αλλά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το μπάσκετ...

Παρεμπιπτόντως, αυτό το σλόγκαν που κυκλοφόρησε στη δεκαετία του '80 έχει μπασκετικές ρίζες, διότι το λανσάρισε στην αγορά, για λογαριασμό της εταιρείας Fa Cad'oro, o κοσμηματοπώλης Αλέξανδρος Ρογκαβόπουλος, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν πρόεδρος του Ηλυσιακού, οπότε ήρθε κι έδεσε!

Είναι βέβαιο ότι το μπάσκετ μας φέρνει πιο κοντά κι αυτό συμβαίνει ακόμη περισσότερο με τα All Star Weekends που μας φέρνουν τόσο κοντά, ώστε στο τέλος θα κοντεύουμε να πιάσουμε ψείρες!

Τι θα κοντεύουν, δηλαδή, που προχθές το βράδυ τις έπιασαν οι ΠΑΟΚτσήδες και οι Αρειανοί, οι οποίοι επί δυόμισι ώρες (στην ψαροταβέρνα της Ιχθυόσκαλας της Πάτρας) κάθονταν τόσο κοντά ώστε όταν σηκώθηκαν για να φύγουν, έμοιαζαν με σιαμαίους αδερφούς κι άντε τώρα να ξεκολλήσουν!

Θα ξεκολλήσουν, βεβαίως, θέλοντας και μη ο Μπάνε Πρέλεβιτς, ο Σούλης Μαρκόπουλος και ο Τέλης Ζουρνατζίδης με τον Λευτέρη Αρβανίτη, διότι το ερχόμενο Σάββατο θα βρεθούν αντιμέτωποι στο ντέρμπι της Πυλαίας, όπου αναγκαστικά θα χωρίσουν τα τσανάκια τους...

...και ο σώζων εαυτόν σωθήτω!

Πλάκα πλάκα, απορώ πώς θα αισθανόταν εάν ήταν παρών στο προχθεσινό σουαρέ ο Γιάννης Ιωαννίδης, επί των ημερών και με διαταγή του οποίου απαγορευόταν διά ροπάλου στους παίκτες του Αρη ακόμη και να πουν καλημέρα στους εχθρούς του ΠΑΟΚ!

Στα απόνερα του ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, που τότε βεβαίως έκρινε τον τίτλο, πνίγηκε ακόμη και η φιλία του Παναγιώτη Φασούλα με τον Νίκο Φιλίππου, οι οποίοι ξαναβρέθηκαν κοντά λίγες μέρες πριν από το Ευρωμπάσκετ του '87 σε ένα στρατόπεδο της Νάουσας, όπου τους πήγε για σκοποβολή ο (τότε γυμναστής της εθνικής ομάδας) Νίκος Σισμανίδης!

Ευτυχώς, οι δυο παίκτες δεν έστρεψαν τα πιστόλια ο ένας κατά του άλλου και πάνω που σημάδευαν τους στόχους κατάλαβαν (όπως και οι πρωταγωνιστές στην ταινία «Underground» του Κουστουρίτσα) ότι ο πόλεμος είχε τελειώσει...

...απλώς, στη δική τους περίπτωση έμελλε να ξαναρχίσει μετά από λίγο καιρό!

Εφαγαν, ήπιαν, διασκέδασαν και έκαναν ωραία παρέα στην Ιχθυόσκαλα της Πάτρας οι ΠΑΟΚτσήδες και οι Αρειανοί, άλλωστε τώρα πια τους χωρίζουν λιγότερα και τους ενώνουν περισσότερα.

Το εννοώ αυτό, διότι στην εποχή της μεγάλης βεντέτας είχαν να χωρίσουν τους τίτλους και τον πλούτο, ενώ τώρα τους ενώνουν η φτώχεια και η μεγάλη απόσταση από την κορυφή!

Τους χωρίζουν, επίσης, έξι νίκες στη βαθμολογία και υπ' αυτήν την έννοια ο ΠΑΟΚ, που έχει νικήσει κιόλας τον Ολυμπιακό, βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα από τον Αρη, ο οποίος, όμως, επιφυλάσσεται για την 7η Μαΐου, όταν θα πέσουν και οι πέτρες του Αλεξάνδρειου από τη συγκίνηση για το (μεταχρονολογημένο, πλην οφειλόμενο) «αντίο» στον Γκάλη!

Μιας και το 'φερε η κουβέντα για τη συγκίνηση, αυτή έτρεχε από τα μπατζάκια των παικτών που πήραν μέρος στον αγώνα των παλαιμάχων, αλλά και των φιλάθλων οι οποίοι βρέθηκαν στις εξέδρες του γηπέδου της Περιβόλας, για να πάρουν (στην κυριολεξία, ένεκα του ονόματος της περιοχής) τις μυρωδιές μιας άλλης εποχής

Η έκφραση δεν είναι δική μου αλλά του Κώστα Πετρόπουλου, που δεν υπέκυψε στον πειρασμό να μεταμφιεσθεί (ελέω και της αποκριάτικης ατμόσφαιρας) σε Νουρέγεφ, αλλά κοουτσάρησε την ομάδα του Απόλλωνος και την οδήγησε στη νίκη επί των επιλέκτων της υπόλοιπης Ελλάδας με 96-90!

Είχαν τέτοια όρεξη και τόσο πάθος τα τιμημένα γερατειά του ελληνικού μπάσκετ που ενώ ο ΕΣΑΚΕ τους πρότεινε να παίξουν δύο δεκάλεπτα, αυτοί όχι μονάχα έβγαλαν σαράντα λεπτά και κόντεψαν να περάσουν τους 200 πόντους, αλλά δεν έβγαιναν κιόλας από το γήπεδο στο τέλος του αγώνα...

...όσο για τα ασθενοφόρα που ήταν παρκαρισμένα λίγο πιο κάτω, έκαναν όπισθεν και γύρισαν άπρακτα στη βάση τους!

Αυτό ήταν όντως το μπάσκετ μιας άλλης εποχής, μαζί με το ύφος και το ήθος της, που έφυγε όπως τα γιασεμιά από τα περβάζια των παλιών σπιτιών, αλλά, διάβολε, και τα δικά τους λουλούδια εξακολουθούν να μοσχοβολάνε!

Στα 61 του χρόνια ο Τάκης Κορωναίος (που άφησε το Νο 9 και πήρε από τον Μπάνε Πρέλεβιτς τη φανέλα με το Νο 7, ως φόρο τιμής στον Γιώργο Κολοκυθά) δεν έχει χάσει τίποτε από τη σπιρτάδα της νιότης του, ενώ ο Νίκος Βετούλας έπιασε το τζάκποτ: αφενός μεν, ανακηρύχθηκε ΜVP, κοντεύοντας να πετύχει quadruple double figure (17 πόντοι, 11 ριμπάουντ, 10 ασίστ, 7 κλεψίματα) και, αφετέρου δε, βρήκε έναν παίκτη για να συμπληρώσει το ρόστερ του Απόλλωνος

Τον παλιό συμπαίκτη του Ντούσαν Βούκσεβιτς εννοώ, που μπορεί να είχε 0/10 τρίποντα (!), αλλά έβαλε 25 πόντους, μοίρασε 5 ασίστ, κέρδισε 9 φάουλ και πέτυχε δύο καλάθια με alley hoop!

Δεν ξέρω τι θα γίνει, πάντως στο τέλος του αγώνα είδα τον (πρόεδρο του Απόλλωνος) Αντρέα Μολφέτα να βγάζει κάτι χαρτιά από την τσέπη του και να τα δίνει στον Ντούσκο μαζί με ένα στυλό...

Μ' αυτά και μ' αυτά, είναι βέβαιο ότι τουλάχιστον προχθές το μπάσκετ μας έφερε όλους πιο κοντά, πολύ πιο γρήγορα και κυρίως πολύ πιο φτηνά απ' όσο μας έφερνε κάποτε ο χρυσός!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS