...ο (προπονητής τους) Ρούντι Τομζάνοβιτς στάθηκε συγκινημένος στο κέντρο του «Summit» και είπε μια κουβέντα που έμελλε να μνημονεύεται ως η επιτομή του πάθους μιας ομάδας και του βάρους της φανέλας της...

Το «Don't ever underestimate the heart of a champion», που σε απλά ελληνικά σημαίνει «μην υποτιμάτε ποτέ την καρδιά ενός πρωταθλητή», το έκανε λάβαρο προχθές η Μπαρτσελόνα...

..και υπ' αυτήν την έννοια, ο Τζόρντι Ρόουρα θα είχε de facto και de jure το δικαίωμα να σταθεί στο κέντρο του «Καμπ Νόου» και να αναφωνήσει έμπλεος συγκίνησης και υπερηφάνειας «Mai subestimes el cor d'un campio»!

Δεν το έκανε όχι επειδή αγνοεί τη φράση, αλλά για έναν εντελώς πρακτικό λόγο: σε αντίθεση με τους Ρόκετς που υπερασπίζονταν τον τίτλο της προηγούμενης χρονιάς, η Μπαρτσελόνα δεν είναι πρωταθλήτρια ούτε στην Ισπανία ούτε στην Ευρώπη!

Στην μεν Primera Division της σεζόν 2011-12 είδε την πλάτη της Ρεάλ (αλλά τώρα την αφήνει να τρώει τη σκόνη της), στο δε Champions League, όπου υπερασπιζόταν τα σκήπτρα της, αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την Τσέλσι...

Από τα τρία βαρύτιμα τρόπαια που διεκδίκησε πέρυσι η Μπαρτσελόνα κατέκτησε μονάχα το Copa del Rey, αλλά, διάβολε, η καρδιά ενός κυπελλούχου είναι πιο... ατροφική απ' αυτήν του πρωταθλητή!

Α, για να μην το ξεχάσω: με 4-0 είχαν νικήσει οι Ρόκετς τους Μάτζικ στη βραχεία σειρά των τελικών του ΝΒΑ του 1995, με το ίδιο σκορ σάρωσε και η Μπαρτσελόνα τη Μίλαν, που εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη ελλιπής!

Στην πραγματικότητα η ομάδα που διαθέτει την πιο βαριά φανέλα στην Ευρώπη την τελευταία τριακονταετία ήταν εξ ορισμού ελλιπής σε πείρα, σε ποιότητα και σε ανακλαστικά και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, της έτυχε κι εκείνη η ατζαμοσύνη του Νιανγκ...

Στο 39ο λεπτό η Μίλαν θα μπορούσε να ισοφαρίσει σε 1-1, αλλά ο Γάλλος επιθετικός αντί να σκοράρει, σημάδεψε το δεξιό δοκάρι του Βαλντέζ και επιβεβαίωσε ότι είναι «φαινόμενο», αλλά από την ανάποδη πλευρά!

Το τι θα συνέβαινε εάν ο Νιανγκ είχε βάλει το γκολ, (θα) παραμένει άγνωστο εις τους αιώνας των αιώνων, ωστόσο η Ιστορία γράφεται από γεγονότα κι όχι από υποθέσεις...

...και όπως έλεγε και σ' ένα παλιό τραγούδι του ο Τζίμης Πανούσης «αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν, θα ήτανε πατίνι»!

Η Μπαρτσελόνα πάλι ήταν σκέτο αεριωθούμενο, οι τουρμπίνες του οποίου πήραν τη Μίλαν και την έκαναν φτερό στον άνεμο!

Παρεμπιπτόντως, ο προχθεσινός αγώνας επιβεβαίωσε δυο από τα πλέον παροιμιώδη ποδοσφαιρικά αποφθέγματα που συνιστούν μάθημα ζωής τόσο για τη Μίλαν όσο και για την Μπαρτσελόνα...

Αφενός η μπάλα τιμωρεί (και στην αμέσως επόμενη φάση, μετά το δοκάρι του Νιανγκ, ο Μέσι έκανε το 2-0), αφετέρου «never change a winning team»!

Η διαχρονική ατάκα του σερ Αλφ Ράμσεϊ βρήκε την απόλυτη δικαίωσή της στις επιλογές του Ρόουρα, ο οποίος άρχισε το ματς με τους δέκα από τους έντεκα παίκτες που παρατάχθηκαν στη σέντρα του τελικού του προπέρσινου Champions League, στον οποίον η Μπαρτσελόνα είχε νικήσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 3-1.

Ελειπε μόνο ο Ερίκ Αμπιντάλ, αλλά ο Τζόρντι Αλμπα που καλύπτει το αριστερό άκρο της άμυνας ρουφάει το αίμα των αντιπάλων του σαν τη νυχτερίδα!

Το γράφω αυτό, διότι ο Αλμπα όπως επίσης και ο Νταβίδ Βίγια προέρχονται από τις «νυχτερίδες» της Βαλένθια και προχθές δεν άφησαν ούτε μια ρανίδα αίματος στη Μίλαν, καθώς πέτυχαν το τρίτο και το τέταρτο γκολ της Μπαρτσελόνα!

Τα πρώτα δυο τα έβαλε ο ακατονόμαστος, που πράγματι (όπως έγραψε το «Goal News» στο πρωτοσέλιδό του) αποδεικνύεται «Μes-si que un club»!

Μιας και το 'φερε η κουβέντα, ως λάτρης των σημειολογικών συμπτώσεων και των ευρηματικών τίτλων, δεν μπορώ να μην υποκλιθώ στους... Βέργηδες και τους Δημάτους της ιστοσελίδας της καταλανικής εφημερίδας «Sport», οι οποίοι συνέδεσαν τον προχθεσινό αγώνα με την έναρξη της συνόδου του κονκλάβιου στο Βατικανό για την εκλογή του νέου Πάπα...

...και έβαλαν τίτλο «Fumata blanca en el Camp Nou»!

Διάνα έπεσαν, διότι μέχρι το 55ο λεπτό από την καπνοδόχο του γηπέδου της Μπαρτσελόνα έβγαινε μαύρος καπνός, που όμως έγινε άσπρος (με κυανέρυθρες αποχρώσεις) μόλις σκόραρε ο Βίγια...

...ενώ πενήντα λεπτά αργότερα ο Αλμπα βγήκε στον εξώστη του Βατικανού, ως πρωτοδιάκονος των καρδιναλίων, και αναφώνησε «Habemus Papam»!

Μ' αυτά και μ' αυτά, ενώ στο Βατικανό έβγαινε μαύρος καπνός, στο «Καμπ Νόου» ο... Ποντίφικας όχι μόνο είχε ανακηρυχθεί, αλλά έδινε κιόλας την πρώτη «urbi et orbi» ευλογία του!

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία πρεσβεύει στο αλάθητο του Πάπα, μια συνθήκη η οποία γενικώς στο ποδόσφαιρο δεν είναι αποδεκτή, αλλά πολύ φοβάμαι πως οι «μπλαουγκράνα» τη βάζουν σε αυτή τη διαδικασία...

...και ο Ρόουρα με τον Βιλανόβα θα κάνουν εκείνη την ατάκα του Τομζάνοβιτς ένα πολύ βαρετό κλισέ!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS