Σύμφωνοι και δεκτά όλα αυτά. Η Σιένα όμως ήταν δραματική κι ο Ολυμπιακός - ακόμα κι έτσι- είχε την ευκαρία να νικήσει παίρνοντας τη διαφορά των 3 πόντων. Νίκησε μεν , άλλα πέταξε στα σκουπίδια άπειρες ευκαιρίες για ευρύτατη επικράτηση κι όχι με έναν πόντο που δίνει αβαντάζ στους Ιταλούς αν υπάρξει ισοβαθμία. Αν θεωρήσουμε ότι η Σιένα θα κάνει μια ήττα από την Μπαρτσελόνα , λογικά δεν θα ισοβαθμίσουν καν με την προυπόθεση ότι οι ερυθρόλευκοι θα κάνουν το 3/3. Αν δεν το κάνουν ίσως έχει κι άλλα βάσανα!

Η νίκη της Μακάμπι επί της Κχίμκι δίνει στον αγώνα του ΣΕΦ με τους Ισραηλινούς χαρακτήρα ενός ακόμη τελικού , ενώ πια δεν αποκλείεται καθόλου να έχουμε θρίλερ και την τελευταία αγωνιστική στο Φάληρο με τους Ρώσους. Σκεφτείται δηλαδή τι θα γινόταν αν απόψε ο Ολυμπιακός έχανε. Η απειλή της Πέμπτης θέσης θα ήταν πιο κοντά από ποτέ. Άρα ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Ο Ολυμπιακός ισοβαθμεί με τη Σιένα κι έχει καυτή την ανάσα την Κχίμκι, της Κάχα και της Μακάμπι έχοντας εκκρεμότητες με δυο απο τις τρεις. Άρα ούτε η διαφορά τον διασφάλιζε. Αντιθέτως η ήττα τον κατέστρεφε. Τώρα για τη δεύτερη θέση θα δείξει η ζωή. Επιβίωσε κι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτό είναι αρκετό.

Από κει και πέρα για ακόμα μια φορά η διαχείριση στο τέλος ήταν κακή με αποτέλεσμα η Σιένα να φτάσει το ματσάκι στον πόντο. Από τη μια ο Μπαρτζώκας δεν μπόρεσε να βοηθήσει, από την άλλη οι παίκτες έστειλαν στο καλάθι των αχρήστων άπειρα επιθετικά ριμπάουντ. Κρίμα γιατί ήταν μια σπουδαία ευκαιρία για τον Ολυμπιακό να τα πάρει όλα απο αυτή την κακή απόψε Ιταλική ομάδα.

Μου δημιουργεί ερωτηματικά και πάλι η άμυνα , με προβληματίζει η Σπανουλιάδα στην επίθεση, δεν πολυκαταλαβαίνω τον τρόπο χρησιμοποίησης του Σερμαντίνι. Μου δημιουργεί πανικό η αδυναμία παρέμβασης απο τον πάγκο στα τελευταία λεπτά κρίσιμων αναμετρήσεων.

Για ακόμα μια φορά οι παίκτες του Ολυμπιακού φάνηκε να έχουν ταβάνι που σταματά σε (μεγάλες μεν , όχι αρκετές δε) νίκες επι ομάδων όπως η Σιένα.

Έρχονται τρεις εβδομάδες κόλαση και το Λονδίνο απαιτεί 3/3. Στόχος εφικτός , αρκεί να το θέλουν η τύχη, άλλα κυρίως η διαχείριση της ομάδας που κλήθηκε για ακόμα μια φορά να βγάλει λαγούς άπ το καπέλο. Οι λαγοί υπήρχαν. Λόγος να τους φοβηθεί δεν υπήρχε. Εκτός κι αν συζητάμε για αδυναμία διαβάσματος ενός αγώνα στην εξέλιξή του.

Υ.Γ: Αυτός ο Πάουελ! Αχ, Αυτός ο Πάουελ.

Πηγή: pamesports.gr