Η αλήθεια είναι ότι μετά το τέλος του αγώνα με τη Μακάμπι, άρχισαν να παίρνουν «φωτιά» τα... κομπιουτεράκια! Οι υπολογισμοί για την θέση που μπορεί να τερματίσει ο Ολυμπιακός στο τέλος του ΤΟΡ-16 έδιναν και έπαιρναν, αφού μετά και τη νέα ήττα στο ΣΕΦ, οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν στο σημείο να κινδυνεύουν (ακόμα και) με αποκλεισμό από τα προημιτελικά. Παρόλα αυτά εξακολουθούν να κρατούν τη τύχη στα χέρια τους όσον αφορά την πρόκριση, ενώ παραμένουν το... φαβορί για τη 2η θέση και το πλεονέκτημα της έδρας στην επόμενη φάση. Αρκεί να κάνουν το 2/2 και να ευνοηθούν από –λογικά- αποτελέσματα στα υπόλοιπα ματς.

Ε, και; Πιστεύει κανείς ότι χρειάζονται όλοι αυτοί οι υπολογισμοί από τη στιγμή που παρουσιάζουν αυτό το πρόσωπο; Ειδικά στα ματς του ΣΕΦ! Το πάλαι ποτέ απόρθητο κάστρο (σ.σ. πέρσι μέτρησαν μόνο μία ήττα από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας) έχει... καταπατηθεί τέσσερις φορές τη φετινή σεζόν και όπως έχω αναφέρει πολλές φορές κατά τη διάρκεια του ΤΟΡ-16, δεν ξέρω αν είναι προτιμότερο το πλεονέκτημα ή το μειονέκτημα της έδρας στα προημιτελικά (εάν προκριθεί!). Σίγουρα παίζει ρόλο και ο αντίπαλος, αν και στον άλλο όμιλο η κατάσταση παραμένει... άνω-κάτω! Πάντως είτε στη μία, είτε στην άλλη περίπτωση, είτε αποκτήσει το πλεονέκτημα, είτε όχι, ο Ολυμπιακός ΠΡΕΠΕΙ να παίξει μπάσκετ προκειμένου να κάνει το επόμενο βήμα και φέτος. Με εξαίρεση τον περασμένο Νοέμβριο που ήταν πραγματικός πρωταθλητής Ευρώπης σε νοοτροπία και τρόπο παιχνιδιού, στη συνέχεια πήρε την κάτω βόλτα.

Αποκορύφωμα αποτελεί η παρουσία στο ΤΟΡ-16 αφού ακόμα και στις νίκες -εξαίρεση τα εκτός έδρας ματς με Μακάμπι και Κίμκι- η γεύση που έμενε στο τέλος δεν ήταν εντελώς γλυκιά. Σε περίπτωση που δεν αλλάξει κάτι και μάλιστα ΑΜΕΣΑ έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να προχωρήσει; Υπάρχει λόγος να γίνονται υπολογισμοί; Βέβαια το ερώτημα είναι ΠΩΣ να αλλάξει τώρα. Όταν θα παίζει με μισό ρόστερ μέχρι το τέλος της χρονιάς ύστερα από την επιδημία τραυματισμών που έχει πέσει στην ομάδα. Ούτε... ευχέλαιο δεν σώζει την κατάσταση έτσι όπως πάει το πράγμα. Όπως λέει και η λαϊκή μας παροιμία «ήτανε που ήτανε στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος...»

Τη μία ο Μάντζαρης. Την άλλη ο Μαυροειδής. Έπειτα ο Πρίντεζης. Και τώρα ο Πάουελ. Για τον Αμερικανό έχω εκφράσει πολλάκις την άποψή μου. Δεν είναι ο παίκτης που έψαχνε και έπρεπε να πάρει ο Ολυμπιακός ως αντί-Ντόρσεϊ, αλλά όσο να `ναι, καλύτερα να τον έχει στο ρόστερ και να μπορεί να παίξει, παρά να τον βλέπει παραγκωνισμένο με εξάρθρωση ωμοπλάτης. Τι σημαίνει αυτό; Από εδώ και στο εξής ο Ολυμπιακός θα πρέπει να πορευτεί με δύο ψηλούς (Χάινς, Σερμαντίνι) ύστερα και την επέμβαση του Μαυροειδή, και τον Γεωργάκη να «καπαρώνει» από το... πουθενά θέση στην 12άδα.

Μπορεί να φαίνονται ως δικαιολογίες οι απουσίες, αλλά μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και θέλει να πρωταγωνιστήσει σε όλες τις διοργανώσεις που λαμβάνει μέρος, το γεμάτο και υγιές ρόστερ είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ. Αναμφίβολα τα προβλήματα που παρουσιάζονται κατά καιρούς αποδιοργανώνουν την ομάδα και αλλάζουν τον τρόπο λειτουργίας της και τον τρόπο παιχνιδιού της. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να σημειωθεί ότι ο Μπαρτζώκας -όσα λάθη και αν έχει κάνει- προσπαθεί. Δοκιμάζει σχήματα, πειραματίζεται (γιατί δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς) και άλλοτε του βγαίνουν κάποια πράγματα (όπως στο εκτός έδρας ματς με τη Σιένα ή απέναντι στη Μακάμπι στο Τελ Αβίβ) και άλλοτε όχι. Και αυτό γιατί δεν γίνεται αλλιώς... Και είναι λογικό.

Το ίδιο έπαιζε ο Ολυμπιακός με Μάντζαρη-Σπανούλη στα γκαρντ και το ίδιο παίζει τώρα; Το ίδιο αποτελεσματικός ήταν ο Ολυμπιακός στο low post με τον Πρίντεζη στην πεντάδα και το ίδιο αποτελεσματικός ήταν στα δύο τελευταία ματς; Όσο για τους Πάουελ και Μαυροειδή τους οποίους έχουν περάσει –ουκ ολίγες φορές- από... πριονοκορδέλα τη φετινή σεζόν; Θεωρώ ότι θα γίνει αισθητή η απουσία τους στα ματς που έρχονται και τα οποία θα καθορίσουν την τύχη του Ολυμπιακού τη συνέχεια της Ευρωλίγκας. Είπαμε. Το ρόστερ συρρικνώθηκε, οι λύσεις (ακόμα και για τις προπονήσεις!!) μειώθηκαν και είναι δεδομένο ότι δεν θα υπάρχει «φρεσκάδα» από εδώ και στο εξής.

Παρά τις όποιες κακοτοπιές, οι «ερυθρόλευκοι» συνεχίζουν να είναι μέσα στους στόχους τους και με τους εναπομείναντες παίκτες ΟΦΕΙΛΟΥΝ να τους κυνηγήσουν μέχρι τέλους. Κακά τα ψέματα αλλά με την εικόνα που παρουσιάζουν τον τελευταίο καιρό είναι δύσκολο. Η... χιλιοειπωμένη καρδιά του πρωταθλητή δεν φτάνει. Χρειάζονται και άλλα πράγματα τα οποία θα φανούν απαραίτητα στις δύσκολες καταστάσεις. Δεν λέω, ο Ολυμπιακός μπορεί να κάνει το 2/2 και –ενδεχομένως- να τερματίσει και 2ος στον όμιλο. Όμως το ερώτημα είναι τι θα γίνει στη συνέχεια. Θα μπορεί να τα βάλει απέναντι σε –ενδεχομένως- καλύτερες και «γεμάτες» ομάδες; Γιατί σε μια σειρά συνεχόμενων αγώνων, όπως θα είναι αυτή στα προημιτελικά, χρειάζονται ανάσες και ετοιμοπόλεμοι παίκτες. Και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το πιθανότερο είναι να διασταυρωθεί με μία εκ των ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ρεάλ Μαδρίτης, Αναντολού Εφές οι οποίες βρίσκονται ένα επίπεδο (ίσως και περισσότερα οι δύο πρώτες) πιο ψηλά από τον Ολυμπιακό.

Αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός δεν έχει μόνο ένα πρόβλημα. Τα πάντα ξεκινούν από τότε που οι αντίπαλες ομάδες έκαναν εντατικό homework και διάβασαν μέχρι τελευταίας... συλλαβής το παιχνίδι του Βασίλη Σπανούλη. Όσο του περιορίζουν τη δημιουργία ΟΛΟΣ ο Ολυμπιακός κολλάει στην επίθεση και δεν μπορεί να βρει λύσεις. Είναι τυχαίο ότι ο αρχηγός των «ερυθρολεύκων» είχε «μηδέν» (!!!) ασίστ στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με τη Μακάμπι με αποτέλεσμα να βρεθεί στο -18 ο Ολυμπιακός; Είναι τυχαίο ότι μοίρασε τις δύο πρώτες του ασίστ στα μέσα της 3ης περιόδου, όταν ο Ολυμπιακός έριξε για πρώτη φορά τη διαφορά κάτω από τους 10 πόντους;

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Σπανούλης δείχνει αρκετά ντεφορμέ στα τελευταία ματς, αν και προσπαθεί με προσωπικές –κυρίως- ενέργειες να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Αφενός δεν βρίσκει την απαιτούμενη και απαραίτητη συμπαράσταση από τους συμπαίκτες του, ενώ δεν έχει την ενέργεια και τις δυνάμεις για να ανταποκριθεί (και) στην άμυνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ματς με τη Μακάμπι όπου οι Οχαγιον, Λόγκαν, Χίκμαν σημείωσαν 28 πόντους τη στιγμή που τους μάρκαρε!

Μέχρι πέρυσι τα πάντα ξεκινούσαν από την περιφερειακή –ως επί των πλείστων- άμυνα. Κάτι που αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της ομάδας τη φετινή σεζόν. Απέναντι στους Ισραηλινούς ζήτημα είναι να βγήκαν 3-4 καλές άμυνες στο σύνολο από τις οποίες προήλθε και το εύκολο καλάθι στο transition. Ο Σλούκας το προσπαθεί, αλλά δεν είναι… Μάντζαρης στην άμυνα, ο Λο παρουσιάζει πολλές μεταπτώσεις στην απόδοσή του και ποιος έμεινε;

Ο Πέρκινς! Μέχρι στιγμής λέγαμε και γράφαμε ότι χρειάζεται χρόνος προσαρμογής προκειμένου να δείξει μέρος της αξίας του, αλλά όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύει ότι απλά ΔΕΝ κάνει για τον Ολυμπιακό. Για την ακρίβεια δεν θυμίζει καν… μπασκετμπολίστα. Ήταν μια –ακόμα- άστοχη επιλογή του Μπαρτζώκα, μετά από αυτή του Τζος Πάουελ αν και βρίσκονταν στον «πάτο» της «ερυθρόλευκης» λίστας ως αντι-Μάντζαρης. Υπενθυμίζω ότι οι προτεραιότητες (Πάργκο, Χοτζ, Μακ, Κουίν) είπαν «όχι» στον Ολυμπιακό –είτε οι ίδιοι είτε η ομάδα στην περίπτωση του Χοτζ- και από τη στιγμή που τα περιθώρια είχαν στενέψει ενόψει Ευρωλίγκας, έπρεπε να αποκτηθεί ένας παίκτης που να παίζει άμυνα. Και κάπως έτσι κέρδισε την κούρσα ο Πέρκινς, ο οποίος είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις στην Μακάμπι. Όντως. Είχε! Γιατί στον Ολυμπιακό, ούτε άμυνα παίζει με αποτέλεσμα να γίνει ο πρώτος παίκτης που αποδοκιμάστηκε έντονα από μερίδα οπαδών που βρέθηκαν στο ΣΕΦ το βράδυ της Παρασκευής.

Πέρα από όλα αυτά, ο Ολυμπιακός έχει τους παίκτες, το ταλέντο αλλά και την εμπειρία για να μπορέσει να αντεπεξέλθει σε δύσκολες καταστάσεις. Αρκετοί από τους παίκτες είναι μπαρουτοκαπνισμένοι σε «do or die» παιχνίδια όπως είναι αυτά που θα ακολουθήσουν στην Ευρωλίγκα και με δεδομένο το ελληνικό στοιχείο που γνωρίζει καλά τι εστί το «ΠΡΕΠΕΙ» σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, ίσως και να αλλάξει άρδην η εικόνα. Σίγουρα κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ούτε ο προπονητής, ούτε οι βοηθοί του, αλλά ούτε και οι παίκτες. Το θέμα είναι να διορθώσουν τα κακώς κείμενα και μάλιστα γρήγορα γιατί η κλεψύδρα έχει γυρίσει ήδη ανάποδα...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός