Ο Αργύρης Πεδουλάκης είδε τη Ρεάλ να αγκομαχάει στην αναμέτρηση με τη Μάλαγα (και ξανά στο χαμένο ματσάκι με την Τενερίφη, την Κυριακή που ακολούθησε) και κατάλαβε ότι η ομάδα του είχε στα χέρια της μία χρυσή ευκαιρία.

«Ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί μία τουλάχιστον μεγάλη νίκη στην Ισπανία για να έχει ελπίδες διάκρισης», έγραφα από αυτήν εδώ τη στήλη. Δεν είχα μόνο τα πλέι οφ και τη Βαρκελώνη στο μυαλό μου. Η αλλοπρόσαλλη Ρεάλ, ομάδα δίχως αρχές και ευάλωτη απέναντι σε αντιπάλους με υψηλό IQ, όπως ο Παναθηναϊκός, ήταν το ιδανικό θύμα.

Οι «πράσινοι» την κλείδωσαν για τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι και πέτυχαν δεύτερη νίκη, ενώ έχασαν στη λεπτομέρειεα τα άλλα δύο φετινά. Πλέον, έχουν στα χέρια τους τη χρυσή ευκαιρία για να αποφύγουν την 4η θέση και το δυσοίωνο συναπάντημα με τη Μπάρτσα. Εφόσον κυλήσουν όλα ομαλά την ερχόμενη εβδομάδα στη Γερμανία, ο Παναθηναϊκός θα διεκδικήσει την 3η (αν όχι τη 2η) θέση της τελικής βαθμολογίας του Ομίλου στον αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής, με την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα.

Επισημαίνω ότι ο 3ος της τελικής βαθμολογίας του Ομίλου θα συγκρουστεί -εκτός απροόπτου- με τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ. Αυτό σημαίνει ότι ζωντάνεψε ξανά το ενδεχόμενο... ελληνοελληνικής αναμέτρησης σε 5 πράξεις, μέχρι τελικής πτώσεως, με ξένους μάλιστα διαιτητές! Δεν είμαι βέβαιος ότι το θέλουμε αυτό το σενάριο, μολονότι σημαίνει βέβαιη παρουσία μίας από τις ομάδες μας στο φάιναλ φορ…

Ηταν μια πραγματική εποποιία το χθεσινό «διπλό» του Παναθηναϊκού, ο οποίος έφερε τη φτεροπόδαρη Ρεάλ στον ρυθμό του, δέχτηκε ελάχιστους αιφνιδιασμούς και απαγόρευσε το τρίποντο που αποτελεί ψωμοτύρι για αυτήν την παράξενη ομάδα. Οι Ισπανοί ευστόχησαν μόνο δύο φορές από τα 6μ75, δύο σουτ «σκοτωμένα» μάλιστα, ένα με… ταμπλό (Ρούντι) και ένα αμόλα-καλούμπα, με καμπύλη που έστειλε την μπάλα κοντά στο ταβάνι (Γιουλ ή όπως αλλιώς λέγεται).

Η πληθώρα των ελληνικών λαθών (19) ήταν αναμενόμενη απέναντι σε έναν αντίπαλο που πιέζει τόσο, αλλά το κακό περιορίστηκε στο τέλος, όταν η κυκλοφορία της μπάλας έγινε προσεκτική και οι χαμένες μπάλες σπάνιο είδος (μόνο 2 στη δ' περίοδο). Ο Παναθηναϊκός γύρισε την μπάλα υπομονετικά, δημιούργησε άριστες προϋποθέσεις για τα «βροντερά» σουτ που χρειαζόταν στο 63-58 (τρίποντα από Ματσιούλις, Διαμαντίδη) και άφησε τον Ούκιτς να φωνάξει το «θέλω» του με ένα καλάθι «Μπολσόι» αμέσως μετά. Από το 63-66, η Ρεάλ δεν ξαναπήρε ανάσα, παρά τις χαμένες βολές των τελευταίων δευτερολέπτων.

Ομως, ο MVP ήταν ο Κώστας Τσαρτσαρής, πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού και «βράχος» στα μετόπισθεν, χάρη στο κοφτερό μυαλό του. Εδωσε απαντήσεις σε πολλούς, ακόμα και στην ίδια την «πράσινη» κερκίδα που βιάστηκε να τον βαπτίσει παλαίμαχο. Και έφυγε θριαμβευτής από το ίδιο γήπεδο όπου έζησε το τραύμα του χαμένου ημιτελικού στο Ευρωμπάσκετ του 2007.

Πηγή: Sportday
 

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός