Γράφει ο Βασίλης Σκουντής...

... οπότε είχε δίκιο η επίσημη ιστοσελίδα του ΝΒΑ που σχολίασε ότι «μια κακή νύχτα έγινε χειρότερη»!

Πράγματι δεν υπάρχει κανένα κακό που να μην μπορεί να γίνει χειρότερο (συμπέρασμα στο οποίο κατατείνει και ο νόμος του Μέρφι), αλλά, διάβολε, αυτή η συνθήκη ισχύει και αντιστρόφως...

Ούτως ειπείν, δεν υπάρχει κανένα καλό που να μην μπορεί να γίνει καλύτερο κι αυτό (στη φωτεινή πλευρά του μπασκετικού φεγγαριού) το συνειδητοποίησε λίγο νωρίτερα ο Παναθηναϊκός!

Η αμφίβολη πρόκριση στα πλέι οφ της Ευρωλίγκα εξασφαλίστηκε, η τέταρτη θέση είναι δεδομένη και υπό προϋποθέσεις οι «πράσινοι» μπορούν να τερματίσουν ακόμη και πρώτοι!

Βεβαίως για να βρεθεί στο Νο 1 του ομίλου ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να κάνει ένα βήμα παραπάνω από τις συνήθειές του και την ΤΣΣΚΑ, που ούτως ή άλλως την έχει πελάτισσα, να την πιάσει αιχμάλωτη!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά φαντάζομαι τι μούρη θα κατεβάσει ο φίλος μου ο Μεσίνα εάν πάθει καμιά νίλα την ερχόμενη Πέμπτη στο ΟΑΚΑ: δεν εννοώ την απογοήτευση για την ήττα ή ακόμη και την απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας...

... αλλά την καινούργια κρεβατομουρμούρα!

Για να μη μένουν κενά στην υπόθεση, υπενθυμίζω ότι ο Ετορε είπε κάποτε ότι «η γυναίκα μου λέει ότι είμαι καλός προπονητής, αλλά ο Ομπράντοβιτς είναι καλύτερος» και εάν στραβώσει η δουλειά στο ΟΑΚΑ νομίζω ότι μετά τον Ζέλικο η καζούρα της Λάουρα Μεσίνα θα συμπεριλάβει και τον Αργύρη!

Θα έχει λοιπόν ενδιαφέρον σε αυτήν την περίπτωση η συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα, έστω κι αν ο Μεσίνα θα μιλήσει σε άπταιστα αγγλικά, ενώ ο Πεδουλάκης σε άπταιστα περιστεριώτικα!

Το γράφω αυτό, λόγω του (τεχνητού ή τυχαίου, δεν ξέρω) θορύβου που έχει γίνει με τα αγγλικά του Αργύρη, λες και δεν προσλήφθηκε ως προπονητής, αλλά ως επίσημος διερμηνέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας!

Οπως άλλωστε διάβασα στο σχόλιο ενός αναγνώστη του www.gazzetta.gr «ρε παιδιά, ούτε τα αγγλικά του Ζέλικο ήταν της Οξφόρδης, αλλά τους τίτλους τους παστέλωνε»!

Ο Αργύρης ήδη έχει παστελώσει ένα Κύπελλο Ελλάδας, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στους «8» της Ευρωλίγκα και με τη φόρα που έχει πάρει, συν την πρόοδο της ομάδας του, ας κάνει ταχύρρυθμα μαθήματα αγγλικών: ίσως του χρειαστούν στο weekend της Διακαινησίμου, που μπορεί να 'χει στο Λονδίνο μια δουλειά!

Για να τελειώνω με αυτήν την υπόθεση, σε τέτοιες περιπτώσεις θα ισχύει πάντοτε η μυθική απάντηση που έδωσε το 1986 (κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στη Μαδρίτη) ο αρχιπροπονητής της ομάδας γυναικών της Ανατολικής Γερμανίας στην ερώτηση ενός Αμερικανού δημοσιογράφου «γιατί οι κολυμβήτριές σας έχουν βαριά φωνή;».

Τον κοίταξε με τσατισμένο ύφος και του είπε: «Μα, αγαπητέ μου, εδώ τις φέραμε για να κολυμπήσουν και όχι για να τραγουδήσουν»!

Αναλόγως και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος τον Αργύρη τον πήρε για να προπονήσει και να νικήσει, όχι για να μιλήσει στη γενική συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών...

Παράγινε βαρετή και άδικη αυτή η κουβέντα, τη στιγμή που ο Αργύρης προπονεί καλά, νικά συχνά και ανταποκρίνεται απολύτως σε αυτό που του έδωσε ο Παναθηναϊκός να διαχειριστεί και ξεπερνάει κατά πολύ τους έξι ευρωπαϊκούς τίτλους και τη δυναστεία της τελευταίας δεκαπενταετίας...

Αυτό που πήρε στα χέρια του ο Πεδουλάκης είναι το ανεκτίμητο κειμήλιο, το οποίο (άντε πάλι) στα αγγλικά αποκαλείται «pride» και στα περιστεριώτικα σημαίνει υπερηφάνεια...

Παρεμπιπτόντως και η διάλεκτος των Σφακίων, απ' όπου (ο προπονητής του Παναθηναϊκού) έλκει την καταγωγή του, έχει μια λέξη που ταιριάζει γάντι στην υπόθεση: το επίρρημα αναντρανιστά, δηλαδή με ανασηκωμένο βλέμμα, με υψηλό βλέμμα, περήφανα!

Οντως ο Παναθηναϊκός προχώρησε με λάβαρο την υπερηφάνεια του και με οδηγό (συγγνώμη για άλλη μια αγγλικούρα) την ανεκτίμητη legacy του: το κληροδότημα που πηγαίνει από γενιά σε γενιά...

Στο σχόλιό του στο χθεσινό «Goal News» ο Διονύσης Μαρίνος έγραψε ότι ο Παναθηναϊκός μπήκε στην εφετινή Ευρωλίγκα με... τακτ, αλλά προϊούσης της σεζόν (συμπληρώνω εγώ) «εμαγκεψάμην», άφησε κατά μέρος το τακτ, ξεπέρασε το τρακ και πορεύεται πλέον, όπως λένε πάλι οι Αγγλοι, in style!

Πράγματι ο Παναθηναϊκός, εκτός από σουξέ, έχει και στιλ: σε πείσμα των δομικών αλλαγών και της θεαματικής αναδιάρθρωσης που υπέστη, διαθέτει συγκεκριμένη ταυτότητα και δεν είναι μια αφηρημένη έννοια...

Από καθαρά αγωνιστικής πλευράς ο Παναθηναϊκός είναι όντως η ομάδα του προπονητή του και μάλιστα well coached! Παρουσιάζει εντυπωσιακές αθλητικές ικανότητες, έχει κατεύθυνση στο παιχνίδι του, διαβάζει καλά τις καταστάσεις, σημαδεύει τις αδυναμίες του αντιπάλου, έχει διακριτούς ρόλους, παίζει λυσσασμένη άμυνα, επενδύει πολύ στο inside game...

και κατόπιν όλων αυτών (για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας σε σχέση με τον πρόλογο) μπορεί να προσδοκά ότι «το καλό μπορεί να να γίνει καλύτερο»!

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS