Η λογική της αγάπης για τα σπορ, για το αθλητικό θέαμα, για τη «μάχη» μέσα στο τερέν από τη μία. Και από την άλλη η «λογική» του πολεμικού σκηνικού, της υποταγής κάθε σπορ στην προβληματική ψυχολογία κάθε απίθανου, στο μπάχαλο ψυχής και σώματος. Παρακολουθώντας τα λόγια των κόουτς αλλά και των παιχτών των δύο ομάδων, που είναι -κατά τεκμήριο- οι κορυφαίες της Ευρώπης, άθελά μου σκέφτηκα τι καλά που θα ήταν να έδιναν μόνοι τους την αναμέτρησή τους για τον ελληνικό τίτλο φέτος. Χωρίς οπαδούς-Ταλιμπάν, χωρίς παράγοντες που δυναμιτίζουν με το τίποτα το κλίμα, χωρίς βία και διαστροφή...

Τότε σίγουρα θα βλέπαμε μια σειρά τελικών της ποιότητας που μπορεί και θέλει να προσφέρει αυτό το ζευγάρι ομάδων που είναι σαφώς το ανώτερο στη Γηραιά Ηπειρο. Θα βλέπαμε μπάλα! Και όχι τον κάθε αλητήριο να μετατρέπει σε ζούγκλα κάτι που στην ποιότητα των συγκεκριμένων ομάδων και των μονάδων που διαθέτουν δεν αρμόζει. Η αξία τους είναι για σαλόνια. Μα οι διεστραμμένοι της εξέδρας καταφέρνουν με τον τρόπο τους κάθε φορά να τραβούν την προσοχή από το παρκέ και να το κρατούν πάνω τους... Τόση ανάγκη έχουν, για να δείξουν πως υπάρχουν. Ετσι επιβιώνουν!

Πηγή: Εθνοσπόρ

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός