Μια τόσο εκκωφαντική νίκη στην έδρα του Ολυμπιακού έχει εξηγήσεις. Τεχνικές, ψυχολογικές αλλά και άλλες αιτίες. Οι 13 πόντοι της διαφοράς θα μπορούσαν να έχουν και ισάριθμους λόγους. Πάμε να τους αναλύσουμε.

1) Ο Πεδουλάκης ήξερε ότι ο Μπαρτζώκας ξέρει. Τι; Ότι η δημιουργία του Παναθηναϊκού βασίζεται στον Διαμαντίδη, η άμυνα του Ολυμπιακού θα προσαρμοστεί πάνω του και θα προσπαθήσει να τον βγάλει εκτός σχεδίου. Το κατάφερε βγάζοντας με δυναμικά hedge out τον Πάουελ να τον κυνηγάει. Μόνο που ο «Άρτζι» πέτυχε τον απόλυτο αιφνιδιασμό εφαρμόζοντας κάτι για πρώτη φορά φέτος σε ματς με τον Ολυμπιακό. Στα πικ εν ρολ με τον Λάσμε, ο Γκαμπονέζος έκανε μισή «βουτιά» στο ύψος του φάουλ για να αποτελέσει σκαλοπάτι στην πάσα του Διαμαντίδη. Κι ο Λάσμε γινόταν ο δημιουργός ή άμεσος εκτελεστής! Ήταν μεν άστοχος, αλλά ίσως για πρώτη φορά στην καριέρα του είχε 4 ασίστ (αριθμός πολύ μεγάλος για σέντερ σε ματς 63 πόντων) μοιράζοντας τη μπάλα στην αδύνατη πλευρά για ελεύθερα σουτ του Μπράμος, του Μασιούλις, του Γκουίν, του Γκιστ. Κάποια μπήκαν, κάποια όχι. Αλλά η δουλειά έγινε. Κι ήταν το απόλυτο κόλπο, σε μια σκακιέρα όπου σε τέτοιο επίπεδο πολύ δύσκολα μπορεί να υπάρχουν «αιφνιδιασμοί» τέτοιου τύπου.

2) Μόνο ο ΟΠΑΠ (που έβαλε όριο-δώρο 146,5 πόντους για under/over) και όποιος βλέπει μπάσκετ πρώτη φορά δεν ήξερε ότι ο Παναθηναϊκός θα κατεβάσει τον ρυθμό και θα πάει το ματς στη δύναμη και στο μυαλό. Κι ήταν εξαιρετικά σημαντικό ότι η ομάδα δούλευε 1,5 μήνα για αυτό το ματς. Ήταν απόλυτα προετοιμασμένη για όλα και συγκεντρωμένη στο στόχο. Δεν υπάρχει προηγούμενο φέτος, να είναι τόσο εμφανώς καλύτερος σε αυτό το ανταγωνιστικό επίπεδο και στα 40 λεπτά ενός αγώνα. Η διοίκηση έκανε το κομμάτι της εξωαγωνιστικά, οι παίκτες το δικό τους αγωνιστικά, δεν αποπροσανατολίστηκαν, δεν βρήκαν άλλοθι και έμοιαζαν με καμικάζι γνωρίζοντας ότι ίσως είναι η ευκαιρία της χρονιάς.

Διαβάστε το υπόλοιπο σχόλιο στο gazzetta.gr