Ενα τέλος που δεν άξιζε σε κανέναν

Aυτός ο τίτλος ανήκει στον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Κώστα Τσαρτσαρή. Γράφει ο Μιχάλης Λεάνης.

Η απόδοσή τους στον τρίτο τελικό χάρισε τη νίκη και το τρόπαιο στον Παναθηναϊκό.

Οι παλιοσειρές τα κατάφεραν και πάλι. Μια ματιά στα στατιστικά το αποδεικνύει: Ο 3D έβαλε 18 πόντους με 5/8 τρίπ., 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα, 6 κερδισμένα φάουλ, ενώ ο «Τσάρτσα» έφτασε τους 14π. με συν τις ασίστ (6) και τα κερδισμένα φάουλ (7). Πολύ σοβαρό ματς από Ματσιούλις και Ούκιτς, ενώ στο φινάλε Γκιστ και Λάσμε σκέπασαν τα καλάθια.

Πάντως, στο πρώτο δεκάλεπτο, εκτός λογικής, οι δυο ομάδες επιδόθηκαν σε μπαράζ τριπόντων (10/16) με τον ΠΑΟ να είναι σχεδόν άριστος και να φτάνει και σε +10 λίγο πριν το δεκάλεπτο.

ΣΤΟ ΔΕYΤΕΡΟ ο Ολυμπιακός αποφάσισε να παίξει άμυνα και να φέρει την μπάλα στο καλάθι. Αυτόματα όχι μόνο μείωσε, αλλά και με επιμέρους σερί 25-11, πέρασε μπροστά στο ημίχρονο. Από το 1/6 δίποντα στο ξεκίνημα έκανε 7/13, περιόρισε την αλόγιστη χρήση τριπόντων, ενώ παράλληλα δεν άφησε τον Παναθηναϊκό να σουτάρει (έβαλε τρία δίποντα και πέντε βολές). Αυτό επέτρεψε στους «ερυθρολεύκους» να νιώσουν καλύτερα αποβάλλοντας τον εκνευρισμό και την πίεση της αρχής. Eδειχναν πως έχουν το ματς έως και το τέλος του 3ου δεκαλέπτου. Ο ΠΑΟ όμως είχε άλλη άποψη. Συνέχισε να είναι εύστοχος στα τρίποντα και παράλληλα έσφιξε την άμυνά του.

Η ΔΙΑΦΟΡA ύψους άρχισε να παίζει ρόλο με τον Χάινς να μένει από δυνάμεις. Ο Διαμαντίδης μόνος του και πάλι το πήγε σε 63-70 στα επτά λεπτά πριν το τέλος, αλλά η τελευταία αναλαμπή των γηπεδούχων, χάρη και πάλι στον Σπανούλη, τους έφερε και πάλι μπροστά με 72-70. Εκεί οι χαμένες βολές του Χάινς, τα χαμένα ριμπάουντ, οι κακές επιλογές επιθετικά έδωσαν στον Παναθηναϊκό το δικαίωμα να πανηγυρίσει μια ακόμη νίκη και τον τίτλο με σκούπα μέσα στο σπίτι του μεγάλου αντιπάλου του. Τα βήματα που έκανε ο Διαμαντίδης και δεν δόθηκαν, έδωσαν πρόωρο τέλος στο ματς με τα επεισόδια που ξέσπασαν.

Τα όσα έγιναν στο τέλος με τη διακοπή, την εκκένωση και όλα τα απαράδεκτα που και πάλι αμαύρωσαν το ελληνικό μπάσκετ έγιναν δυστυχώς μια κάκιστη συνήθεια που δεν τιμά κανέναν. Τα λόγια έχουν στερέψει, πράξεις δεν υπάρχουν και η ιστορία θα συνεχίζεται επ' άπειρον...