Αναφέρομαι ειδικώς στον Αγιο Αντώνιο του Τέξας ο οποίος τον τελευταίο καιρό έχει την τιμητική Του και στη χάρη Του κάνουν μετάνοιες οι (μπασκετικοί) πιστοί όλου του κόσμου.

με την ελπίδα ότι δεν θα τους λησμονήσει στην πέμπτη παρουσία Του!

Ο άγιος, λοιπόν, (αποδεικνύεται ότι) θέλει τη φοβέρα των πρωταθλητών Χιτ, που τους δοκιμάζει για τα καλά σε αυτή τη σειρά των τελικών του ΝΒΑ, αλλά την ίδια φοβέρα θέλουν και οι παπάδες οι οποίοι λειτουργούν στον ιερό ναό του!

Το εννοώ αυτό, διότι με τον κίνδυνο να συνεχίσει να είναι ο αόρατος άνθρωπος των τελικών και να (κάνει πως δεν) ακούει τη μουρμούρα του Τύπου και της εξέδρας, ο Μανού Τζινόμπιλι το πήρε απόφαση και έγινε ξανά ο εαυτός του!

Βασικά, αυτός που το πήρε απόφαση (στον πέμπτο τελικό) ήταν ο Γκρεγκ Πόποβιτς, ο οποίος θυμήθηκε μετά από χρόνια και ζαμάνια να τον βάλει στην αρχική πεντάδα και δικαιώθηκε πανηγυρικά για αυτή την επιλογή του, την οποία μάλιστα φρόντισε να κρατήσει κρυφή

Τον ρώτησε ένας δημοσιογράφος την παραμονή του τελευταίου αγώνα στο Σαν Αντόνιο αν σκοπεύει να κάνει κάποια αλλαγή στο σχήμα και στην τακτική του

και ο «Ποπ» τον αποπήρε λέγοντάς του «μου κάνεις μια τετριμμένη ερώτηση και δεν θα σου κάνω τη χάρη να δώσω μια τετριμμένη απάντηση»!

Προϊόντος του χρόνου αποδείχτηκε ότι η τετριμμένη απάντηση, την οποία απέφυγε να δώσει ο Πόποβιτς, ήταν η παρουσία ενός παίκτη που εδώ και έντεκα χρόνια έχει τρίψει κάμποσα σορτσάκια στα γήπεδα του ΝΒΑ

και στα προηγούμενα τέσσερα ματς είχε υποστεί νέκρωση όλων των αισθήσεών του!

Δεν άκουγε την γκρίνια και την ανησυχία των φιλάθλων των Σπερς, δεν έβλεπε τι έγραφαν οι εφημερίδες και οι ιστοσελίδες, αλλά μαζί με την ακοή και την όρασή του είχε χάσει ο δόλιος και την αίσθηση της αφής με την μπάλα και της συνεπαγόμενης επαφής με το καλάθι!

Μολονότι οι Σπερς είχαν προηγηθεί δύο φορές στο σκορ και η σειρά βρισκόταν στο 2-2 (προτού εξελιχθεί στο πολλά υποσχόμενο 3-2), η υποτονική παρουσία του Αργεντινού γκαρντ ήταν ένα θέμα!

Ενα θέμα που προσπάθησαν -και κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό- να το λύσουν ο Ντάνι Γκριν και ο Γκάρι Νιλ, όμως άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας!

Εντέλει η κουκουβάγια που είχε πάθει προσωρινή τύφλωση ανέκτησε την όρασή της και όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις της

ή μάλλον, για να μείνω στην ατμόσφαιρα του Τέξας και στην ετυμολογία του ονόματος των Σπερς, ο Τζινόμπιλι γυάλισε τα σπιρούνια του, τα ξανάβαλε στις μπότες του και καβάλησε τον ίππο του!

Αυτό είναι που λένε σούζα το αλογάκι μου!

Στους πρώτους τέσσερις τελικούς, ο (προερχόμενος από τον πάγκο) Μανού έπαιζε κατά μέσο όρο 24 λεπτά, έχοντας απολογισμό 30 πόντους, με 10/29 σουτ, 12 ασίστ και 6 ριμπάουντ, αλλά την Κυριακή ο αργεντίνικος ίππος επιτέλους χλιμίντρισε!

Παίζοντας από την αρχή, ο 35χρονος γκαούτσο άνοιξε το σκορ με ένα τρίποντο στα 22 δευτερόλεπτα, πρόλαβε να βάλει επτά πόντους και να μοιράσει τρεις ασίστ σε τεσσεράμισι λεπτά

ενώ στον τελικό λογαριασμό του, σε 33 λεπτά, έγραψε 24 πόντους με 8/14 σουτ και 7/8 βολές, δύο ριμπάουντ και 10 ασίστ!

Μ' αυτά και μ' αυτά, ο Τζινόμπιλι όχι απλώς γιόρτασε, αλλά γλέντησε για τα καλά την παγκόσμια ημέρα του πατέρα, εξ ου και oι δυο μικρές αλλά τεράστιες αγκαλιές που τον περίμεναν με μεγάλη λαχτάρα έξω από τα αποδυτήρια

Την τίμησε δεόντως τη δική του «dia del padre» ο λεγάμενος κι αυτό το εισέπραξε όταν όρμησαν πάνω του τα δυο δίδυμα (τρίχρονα) αγοράκια του, ο Ντάντε και ο Νικόλα, και τον έκαναν να καταλάβει το νόημα της ημέρας!

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά -ένεκα και της ημέρας- στον πέμπτο τελικό επιβεβαιώθηκε και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο η ατάκα που είχε πει κάποτε ο (Ιταλός πολιτικός) Γκαλεάτσο Τσιάνο

Οντως η (τρίτη) νίκη των Σπερς είχε πολλούς πατεράδες, σε αντίθεση με την ήττα των Χιτ που, παρά τις διάφορες προσπάθειες υιοθεσίας, εντέλει υπήρξε ορφανή!

Στο εξόχως λατινοαμερικάνικο και ισπανόφωνο περιβάλλον του Σαν Αντόνιο, ο Τζινόμπιλι δεν αγαπιέται απλώς: τον λατρεύουν, πίνουν τεκίλα στο όνομά του και τον πιστεύουν τόσο πολύ που το διατρανώνουν με κάθε τρόπο

Ο εκφραστικότερος από αυτούς τους τρόπους υπήρξε το πανό που κουβάλησε στο «ΑΤ&Τ Center» μια παρέα από την Αργεντινή, αναγράφοντας ως σύνθημα ένα λογοπαίγνιο με το επώνυμό του

«We Ginobilieve!»

Toν πίστευαν, τον πιστεύουν και θα τον πιστεύουν πάντοτε, όπως και ο κόσμος που μετά το μούδιασμα των προηγουμένων ημερών βρήκε από νωρίς την αφορμή να αλαλάζει με στεντόρεια φωνή το όνομά του

Μα-νού, Μα-νού, Μα-νού, μια ιαχή που όσο βουλοκέρι και να 'χαν βάλει στ' αυτιά τους ο ΛεΜπρον, ο Γουέιντ, ο Αλεν και ο Μπος, ήταν αδύνατο να μην τους σπάσει τα τύμπανα!

Μ' αυτά και μ' αυτά, είναι προφανές ότι όπως όλοι οι άγιοι, ομοίως και ο Αγιος Αντώνιος ήθελε τη φοβέρα του για να 'ρθει στα ίσα του και να ξανακαθίσει στη θέση του οδηγού στο περιλάλητο «drive for five» των Σπερς!

Πηγή: Goal
 

Μπάσκετ SPORTS