Προς Θεού... Ούτε γιατί τον έχω ταυτίσει με τον Παναθηναϊκό ούτε αγνοώ ότι πρόκειται για επαγγελματία προπονητή που ζει και αναπνέει για να βρίσκεται μπροστά από τον πάγκο και ενίοτε να... μελιτζανίζει ούτε πολύ περισσότερο επειδή δεν μου αρέσει που πήγε σε τουρκικό σύλλογο.

Οσο να 'ναι όμως και ό,τι κι αν μου λένε οι -πράγματι- περισσότερο ειδικοί από εμένα σε θέματα μπάσκετ, η άποψή μου δεν αλλάζει. Οταν χωρίζεις τα τσανάκια σου με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίον έχεις κατακτήσει πέντε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και είναι ένα από τα top club στην Ευρώπη και στη συνέχεια πολύ σωστά έχεις αποφασίσει να μείνεις έναν χρόνο εκτός πάγκων, τότε είμαι σίγουρος ότι και ο ίδιος ο «Ζοτς» είχε στο μυαλό του κάτι πολύ καλύτερο από τη Φενέρμπαχτσε.

Τι μπορεί να ήταν αυτό; Η Ρεάλ ή η Μπαρτσελόνα ή κάποια άλλη ομάδα με προοπτικές από την ισπανική λίγκα στην οποία έχεις ξαναδουλέψει με επιτυχία, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ακόμα και το NBA. Το ότι τα top club στην Ευρώπη δεν άλλαξαν τελικά προπονητή, αυτό δεν μπορεί να είναι το κριτήριο για έναν τόσο μεγάλο προπονητή, όπως δεδομένα είναι ο Ομπράντοβιτς και δεν τίθεται βεβαίως καμία συζήτηση γι' αυτό.

Φυσικά και αυτό δεν σημαίνει ότι ο «Ζοτς» μπορεί να κάνει πράγματα και θάματα στην Τουρκία. Δεν σημαίνει ότι δεν έκανε μία πολύ καλή οικονομική συμφωνία σε καιρούς που ακόμα και για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο τα λεφτά έχουν μειωθεί πολύ. Δεν σημαίνει ότι δεν έχει στα χέρια του ένα πολύ καλό μπάτζετ για να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις προκειμένου να αλλάξει τη μοίρα μίας μέτριας ομάδας για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Δεν σημαίνει ότι η Φενέρ δεν είναι μία ακόμα μεγάλη πρόκληση για έναν άνθρωπο με πολύ μεγάλη καριέρα.

Από την άλλη πλευρά, όμως, εγώ έχω τις δικές μου απορίες. Γιατί δεν ήταν τότε πρόκληση για τον Ομπράντοβιτς να παραμείνει πέρυσι το καλοκαίρι στον Παναθηναϊκό και να διατηρήσει μία πραγματική αυτοκρατορία που ο ίδιος είχε συμβάλει αποφασιστικά στη δημιουργία της με μικρότερο μπάτζετ, αλλά με πολύ μεγαλύτερη στήριξη; Με τον κόσμο του Παναθηναϊκού να τον λατρεύει σαν Θεό και να είναι έτοιμος να μπει ασπίδα σε όποιο τυχόν πρόβλημα θα μπορούσε να έχει με τον εκρηκτικό -όντως- Δημήτρη Γιαννακόπουλο, δεν είχε αυτόματα πολύ καλύτερες εγγυήσεις για να δημιουργήσει από την αρχή τον νέο Παναθηναϊκό; Γιατί αυτό θα έπρεπε να συμβεί στη Φενέρμπαχτσε;

Μου είπε μία πολύ καλή φίλη, με πολύ μεγαλύτερη μπασκετική ειδίκευση και... παρελθόν από εμένα, ότι ο Ομπράντοβιτς θα καταφέρει να κάνει τη Φενέρμπαχτσε... νέο Παναθηναϊκό. Το θεωρώ πολύ δύσκολο, αλλά ακόμα κι αν το κάνει, η απορία μου παραμένει: γιατί δεν θα μπορούσε να κάνει τον Παναθηναϊκό... νέο Παναθηναϊκό; Και μη μου μιλήσετε για διαφορά χρημάτων του δικού του συμβολαίου, γιατί δεν νομίζω ότι ένας Ομπράντοβιτς με αυτή την καριέρα πίσω του αποφασίζει με αυτό το κριτήριο.

Θυμάμαι πάντως ότι από πέρυσι το καλοκαίρι άνθρωποι που γνώριζαν πολύ καλά τον Ομπράντοβιτς θα έβαζαν στοίχημα ότι ο «Ζοτς» δεν θα συνέχιζε την καριέρα του στην Τουρκία. Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι επικαλούνται ως βασική δικαιολογία της αλλαγής στάσης του το ότι δεν ήθελε να μείνει και δεύτερο χρόνο μακριά από τους πάγκους. Και αυτό όμως το επιχείρημα συνιστά έναν συμβιβασμό για τον Σέρβο προπονητή, που θα περίμενε κανείς ότι δεν θα είχε ανάγκη να το κάνει. Να το πω πιο απλά... Οταν έφευγε πέρυσι το καλοκαίρι από τον Παναθηναϊκό, για τους δικούς του λόγους που είναι απόλυτα σεβαστοί, ο Ομπράντοβιτς ήταν σε θέση ισχύος. Σήμερα δεν είναι και αυτή την πραγματικότητα δεν μπορούν να μου την αλλάξουν όσοι επικαλούνται μπασκετική ειδίκευση.

Από εκεί και πέρα, ο Ομπράντοβιτς θα βρει στην Τουρκία ιδιαιτερότητες και περιορισμούς που δεν είχε στη μέχρι σήμερα καριέρα του. Οπως ο κανονισμός για τους επτά γηγενείς στη 12άδα και τους δύο από αυτούς μόνιμα στο παρκέ, όπως η ψυχολογία του Τούρκου οπαδού που είναι πολύ διαφορετική, ο γρήγορος ενθουσιασμός και η απότομη απογοήτευση, η λογική του «σε πληρώνω και θέλω άμεσα αποτέλεσμα»... Συνθήκες που μπορεί ο Ομπράντοβιτς να τις συνάντησε στο ξεκίνημά του στην Ελλάδα και στον Παναθηναϊκό, αλλά κατάφερε να τις νικήσει και να στρώσει τους πάντες.

Και σε ποδόσφαιρο και σε μπάσκετ δεν κατάφεραν πολλοί ξένοι προπονητές να γίνουν βασιλιάδες στην Τουρκία. Αυτό σίγουρα για τον Ομπράντοβιτς αποτελεί τεράστια πρόκληση...

Πηγή: Goal

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS