Θα μπορούσε, εάν οι Ελληνοαμερικανοί παίκτες ήταν περισσότερο Ελληνες, παρά Αμερικανοί.
«Θα μείνω στις ΗΠΑ για να δουλέψω ώστε να κερδίσω την εμπιστοσύνη των Νάγκετς», ειδοποίησε ο Κώστας Κουφός, λίγο πριν οι Νάγκετς τον στείλουν πακεταρισμένο στο Μέμφις. «Θα περιμένω μέχρι τις 26 Ιουλίου τις ομάδες του ΝΒΑ, οπότε θα έρθω στην Εθνική με τέσσερις-πέντε μέρες καθυστέρηση», ενημέρωσε ο Νικ Καλάθης.

Ο πρώτος απέκλεισε εαυτόν, ο δεύτερος δρομολόγησε την αποπομπή του. Θα μπορούσε μήπως να βρεθεί συμβιβαστική λύση; Στην περίπτωση του Κουφού μάλλον όχι, στην αντίστοιχη του Καλάθη μάλλον ναι. Χρειάζονται όμως λεπτοί χειρισμοί και συμβιβαστικές τάσεις, εκατέρωθεν.

Η Ομοσπονδία μπάσκετ ναι μεν προτάσσει πάνω απ’όλα το συμφέρον της Εθνικής, ωστόσο δεν διακρίνεται πάντοτε για την επιδεξιότητά της σε τέτοιου είδους ελιγμούς. Ο διετής αποκλεισμός που επιβλήθηκε το 2011 στον Λουκά Μαυροκεφαλίδη, όταν αυτός ζήτησε εξαίρεση για να συμπαρασταθεί στη βαριά άρρωστη μητέρα του, ήταν ένα εξαιρετικά δυσάρεστο κεφάλαιο. Ευτυχώς, ξεχάστηκε γρήγορα από όλους.

Βεβαίως, ο Καλάθης έχει ελάχιστες πιθανότητες να βρει εγγυημένο συμβόλαιο στο ΝΒΑ, Ιούλιο μήνα. Το γνωρίζει και ο ίδιος. Η στάση του δείχνει μάλλον απροθυμία παρά καλή προαίρεση.

Εδώ που τα λέμε, ο Νικ ουδέποτε φόρεσε φουστανέλα. Η πατρίδα του πατριού του δεν έγινε ποτέ δική του (ούτε του αδελφού του), άσχετα με το χρώμα του διαβατηρίου του.
Ωστόσο, υπηρέτησε τις εθνικές ομάδες χωρίς κόνξες επί 5 συνεχόμενα χρόνια (ακόμα και τότε που τον πλάκωσαν στις μπουνιές κάτι καλόπαιδα της τότε Εθνικής Εφήβων) και δικαιούται, αν μη τι άλλο, το ευήκοον ους.

Η Ισπανία θα εμφανιστεί στο Ευρωμπάσκετ χωρίς Πάου Γκασόλ, Ναβάρο, Ιμπάκα και Ρέγιες. Η Γαλλία θα παίξει χωρίς πρωτοκλασάτους ψηλούς. Η Ρωσία έχασε τους Κιριλένκο, Χριάπα, Κάουν. Η Λιθουανία ψάχνει τρόπους για να μπαλώσει τα δικά της κενά. Οι Σέρβοι αποδεκατίστηκαν και έχουν αμφίβολο ακόμα και τον Τεόντοσιτς. Τα φαβορί προηγούμενων διοργανώσεων δυσκολεύονται να φοβερίσουν οποιονδήποτε.

Η δική μας ομάδα είναι η πιο «γεμάτη» της τελευταίας τετραετίας, συγκρίσιμη θεωρητικά ακόμη και με την Ελλάδα των θαυμάτων, της διετίας 2005-6. Αλλά οι παγίδες είναι πολλές και συσσωρευμένες στις πρώτες μέρες του τουρνουά. Ελπίζω ότι δεν θα προκύψουν άλλες απώλειες σε έμψυχο υλικό.

Ο Αντρέα Τρινκιέρι μπορεί να συνοδεύεται από εξαιρετικές συστάσεις, αλλά είναι πρωτάρης σε Εθνική ομάδα, μαθητεύει στα της ελληνικής νοοτροπίας και δίνει τις παρθενικές του εξετάσεις εκτός Ιταλίας. Για καλή του τύχη, το κρίσιμο διαγώνισμα θα δοθεί δυό βήματα από τα ιταλικά σύνορα, στην πόλη Κόπερ που βρίσκεται δίπλα στην Τεργέστη.

Η ισχυρή Εθνική Ιταλίας είναι ένας από τους πρώτους αντιπάλους, ενώ οι Τούρκοι εκστρατεύουν στη Σλοβενία σχεδόν πλήρεις. Μία από τις Ελλάδα, Ιταλία, Τουρκία, Ρωσία θα επιστρέψει πρόωρα στη βάση της, αφού τα εισιτήρια της πρόκρισης (από τον Όμιλο όπου περιλαμβάνονται και η Σουηδία με τη Φινλανδία) είναι τρία.

Είναι λοιπόν άκυρο να ασχολούμαστε από τώρα με τα προβλήματα των Ισπανών και των Γάλλων. Υπάρχει κίνδυνος να μη τους συναντήσουμε ποτέ.

Πηγή: novasports.gr